<

အဂတိလိုက္စားမႈႏွင့္ ဆင္းရဲေသာ ျပည္သူမ်ား

အမ်ားျပည္သူႏွင့္ဆုိင္ေသာ ရင္းျမစ္မ်ားႏွင့္ အမ်ားျပည္သူႏွင့္ဆုိင္ေသာ အာဏာကို ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ အလဲြသံုးစားလုပ္ျခင္းအား အဂတိလိုက္စားမႈဟု အစဥ္အလာအရ အဓိပၸာယ္သတ္မွတ္ၾကသည္။ ယင္းအဓိပၸာယ္သတ္မွတ္ခ်က္၌ ျပည္သူ႔က႑ သို႔မဟုတ္ ပုဂၢလိကက႑ဟု တစ္စံုတစ္ရာ သံုးႏႈန္းထားျခင္းမရွိဘဲ အမ်ားျပည္သူႏွင့္ဆုိင္ေသာ ရင္းျမစ္မ်ားႏွင့္ အမ်ားျပည္သူႏွင့္ဆုိင္ေသာ အာဏာဟုသာ ေဖာ္ျပထားသည္။ မည္သူမဆို ယင္းကို အလဲြသံုးစားလုပ္ပါက အဂတိလုိက္စားမႈက်ဴးလြန္ျခင္းေၾကာင့္ အျပစ္ရွိသည္ဟု သတ္မွတ္သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပည္သူ႔ရင္းျမစ္မ်ားကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ထားရသူတစ္ဦးအျဖစ္ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းတစ္ဦးသည္ ၎အေနျဖင့္ တာ၀န္ရွိေသာ အမ်ားျပည္သူႏွင့္ဆုိင္သည့္ ရင္းျမစ္မ်ားကို ပုဂၢလိက ကုမၸဏီတစ္ခုက အလဲြသံုးစားျပဳလုပ္ျခင္းအား မသိက်ဳိးကြၽန္ျပဳထားသည္ဆုိပါက ယင္း၀န္ထမ္းေရာ အဆုိပါကုမၸဏီပါ အဂတိလိုက္စားမႈအတြက္ အျပစ္ရွိသည္ဟု ဆိုႏုိင္သည္။ အမ်ားျပည္သူႏွင့္ဆုိင္ေသာ ကန္ထ႐ိုက္တစ္ခု ရရွိရန္အတြက္ အေပးအယူအေနျဖင့္ လာဘ္ထိုးျခင္း သို႔မဟုတ္ ၾကားမွျဖတ္စားျခင္းတို႔သည္ အေကာင္းဆံုး ဥပမာမ်ားျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အမ်ားျပည္သူက႑၌ရွိေသာ အဖဲြ႕မ်ားႏွင့္ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ဂ႐ုတစိုက္ေစာင့္ၾကည့္ရန္ လိုအပ္သကဲ့သို႔ ပုဂၢလိကက႑ရွိ ကုမၸဏီမ်ား ႏွင့္ လူမ်ားကိုလည္း ဂ႐ုတစိုက္ ေစာင့္ၾကည့္ရန္လိုသည္။ ပုဂၢလိက က႑မွ ကုမၸဏီမ်ား ႏွင့္ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္လည္း အမ်ားျပည္သူႏွင့္ဆုိင္ေသာ ရင္းျမစ္မ်ားႏွင့္ အမ်ားျပည္သူႏွင့္ဆုိင္ေသာ အာဏာကို အလဲြသံုးစား လုပ္ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

အမ်ားျပည္သူႏွင့္ဆုိင္ေသာ အာဏာအား အလဲြသံုးစားျပဳလုပ္ျခင္းဟူသည္မွာ အလြန္ရွင္းလင္းသည့္ ကိစၥျဖစ္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ယာဥ္ထိန္းရဲတစ္ဦး ယူနီေဖာင္း ၀တ္ဆင္လိုက္ျခင္းသည္ သူ႔အား ႀကီးစြာေသာအာဏာ ေပးလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ သူ႔အေနျဖင့္ ဖမ္းဆီးႏုိင္သည္၊ ဒဏ္႐ိုက္ႏုိင္သည္၊ သတ္မွတ္ေဖာ္ျပထားသည့္ အေျခအေနရပ္မ်ား၌ လက္နက္ကိုပင္ အသံုးျပဳႏုိင္သည္။ သူ႔အား ယင္းကဲ့သို႔ေသာ အာဏာမ်ဳိး ေပးအပ္လိုက္ျခင္းသည္ တရားဥပေဒကို ထိန္းသိမ္းေပးရန္သာ ျဖစ္သည္။ တရားဥပေဒ ထိန္းသိမ္းေပးရမည့္သူမ်ားက တရားဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္ပါက ျပည္သူတို႔၏ ဘ၀သည္ မေတြးရဲ ေလာက္ေအာင္ပင္ ဒုကၡမ်ားႏုိင္သည္။

လာဘ္ေပး လာဘ္ယူကိစၥအား အဂတိလိုက္စားမႈအျဖစ္ သတ္မွတ္ရန္လြယ္ကူေသာ္လည္း အျခားလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားမွာ ယင္းကဲ့သို႔ ႐ိုးရွင္းျခင္းမရွိေပ။ ဥပမာအားျဖင့္ Nepotism ဟုေခၚေသာ ေဆြမ်ဳိးေကာင္းစားေရး၀ါဒကို ၾကည့္ႏုိင္သည္။ ယင္းကို Favouritism (မ်က္ႏွာသာေပးသည့္၀ါဒ) ဟုလည္း ေခၚၾကသည္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွတ္သူသည္ တစ္စံုတစ္ဦးအား မ်က္ႏွာသာေပးလိုက္ျခင္းျဖင့္ တစ္စံုတစ္ရာျပန္လည္ရရွိရန္ ေမွ်ာ္လင့္ထားေသာေၾကာင့္ ယင္းသည္ အဂတိလိုက္စားမႈျဖစ္သည္။

လက္ေဆာင္တစ္ခုကိုေပးျခင္း သို႔မဟုတ္ လက္ခံျခင္းအား ေက်းဇူးတင္ေသာေၾကာင့္ ေစတနာစစ္စစ္ျဖင့္ ေပးျခင္းဟု ယူဆႏုိင္ပါမည္လား။ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းအားျဖင္ဆိုလွ်င္ ယင္းသည္ လက္ေဆာင္၏ တန္ဖိုးပမာဏအေပၚ မူတည္ေနသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အဂတိလိုက္စားမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ တန္ဖိုးပမာဏ သတ္မွတ္ထားေလ့ရွိၾကေသာ္လည္း ယင္းသည္ပင္လွ်င္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းမရွိသည့္ ေ၀၀ါး၀ါးကိစၥတစ္ရပ္ ျဖစ္ေနသည္။

မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ဆင္းရဲေသာ ျပည္သူမ်ားႏွင့္ ဖယ္ၾကဥ္ခံထားရေသာ ျပည္သူမ်ားသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အစိုးရက ေထာက္ပံ့သည့္ ကုန္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ၀န္ေဆာင္မႈမ်ားအေပၚ၌သာ မွီခိုေနရသည္။ အဂတိလိုက္စားမႈမွန္သမွ်အတြက္ အဆိုးရြားဆံုး ထိခိုက္ခံစားရသူမ်ားမွာလည္း ၎တို႔ပင္ ျဖစ္ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အဂတိလိုက္စားမႈကို တိုက္ဖ်က္ျခင္းသည္ ဆင္းရဲေသာျပည္သူမ်ားကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးျခင္းပင္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း The Daily Eleven သတင္းစာက ေရးသားအပ္ပါသည္။

(ေအာက္တိုဘာ ၆ ရက္ေန႔ထုတ္ The Daily Eleven သတင္းစာ အယ္ဒီတာ အာေဘ္ာ)

October 5, 2018














Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.