w ေမတၱာကုိ ေရာက္ေအာင္ပုိ႔ေပးၾကပါ - Eleven Media Group <

ေမတၱာကုိ ေရာက္ေအာင္ပုိ႔ေပးၾကပါ

ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း ေက်ာက္မဲၿမိဳ႕ရွိ စစ္ေဘးေရွာင္စခန္းတစ္ခုကုိ ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပုံ-ကိုသားေဇာ္)

ႏႈတ္ျဖင့္ပုိ႔ျခင္း ပုိ႔ေမတၱာ၊ စိတ္ျဖင့္ပုိ႔ျခင္း ပြားေမတၱာ၊ အျခားသူတုိ႔၏ ေကာင္းက်ိဳးကုိ လုိလားျခင္း၊ ဒုကၡကုိ ဖယ္ရွားေပးလုိျခင္း ထားေမတၱာ၊ ဤေမတၱာသံုးမ်ဳိးအနက္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးတြင္ ထားေမတၱာလုိအပ္၏။

အတူယွဥ္တြဲ ေနထုိင္ၾကသူ အခ်င္းခ်င္း တစ္ဦးခ်င္းစီ၏ ေကာင္းက်ဳိးကုိလုိလားေသာ စိတ္ထားအျပင္ မိမိကုိအေၾကာင္းျပဳ၍အျခား သူတုိ႔ကုိ ဒုကၡမျဖစ္ေစလုိျခင္း၊ တစ္ဦးက တစ္ဦးကုိ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မထီမဲ့ျမင္ မျပဳျခင္း၊ အထင္မေသးျခင္း၊ ကုိယ္ႏႈတ္တုိ႔ျဖင့္ မထိပါး၊ မပုတ္ခတ္၊ မေစာ္ကားျခင္းဟူေသာ ေမတၱာျဖင့္ သူေရာ ကုိယ္ပါ ေနထုိင္ႏုိင္ၾကပါမွ လူအသုိင္းအ၀ုိင္းသည္ ေနခ်င္စဖြယ္ျဖစ္မည္။

လူသားတုိ႔သည္ မီး၊ ေရ၊ ေလ တုိ႔ႏွင့္ အတူေနထုိင္ၾကရသျဖင့္ မီး၊ ေရ၊ ေလတုိ႔၏ ေကာင္းက်ဳိး ဆုိးျပစ္ကုိ တစ္နည္းနည္းျဖင့္ ေတြ႔ၾကံဳၾကရျမဲ။ မီး၊ ေရ၊ ေလတုိ႔သည္ သူတုိ႔ခ်ည္းသက္သက္ဆုိက ေၾကာက္စရာျဖစ္၍ ေဘး ဟု လည္းေကာင္း၊ လူသားတုိ႔၏ဆုိးက်ဳိးကုိ ျဖစ္ေစလွ်င္ အႏၲရာယ္ ဟုလည္းေကာင္း ဆုိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ “ေဘးအႏၲရာယ္” ဟု တြဲလ်က္ ေခၚဆုိျခင္းျဖစ္၏။

ထုိ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ားမွ သူေရာကုိယ္ပါ လြတ္ကင္းေစရန္ ပုိ႔ေမတၱာ၊ ပြားေမတၱာ၊ ထားေမတၱာတုိ႔ လုိအပ္၏။ သဘာ၀ကေပးေသာ ေဘးတုိ႔အျပင္ လူအခ်င္းခ်င္းကေပးေသာ ေဘးတုိ႔ကလည္း မနည္းလွ။

ေရွးမေထရ္ႀကီးမ်ားက အမႏုႆေဘးကုိ လူသားစိတ္မရွိသူ၊ လူသားမဆန္သူ၊ လူယုတ္မာတုိ႔ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ေဘးဟု ဆုိၾက၏။ ေရာဂါဘယျဖစ္ေစေသာ အစားအေသာက္မ်ားေၾကာင့္၊ လက္နက္ဗုံးဒဏ္တုိ႔ေၾကာင့္ ေသေက် ဒဏ္ရာ အနာတျဖစ္ေနရျခင္းကို အမႏုႆေဘး ဟု ဆုိႏိုင္အံ့ထင္၏။

စာေရးသူငယ္စဥ္က ဇာတိရြာ ေညာင္စာေရးတြင္ ပန္းတင္က အဘြား ေဒၚဖြားျမစ္က စားေတာ္ပဲျပဳတ္၍ လည္းေကာင္း၊ လမ္းရွည္လမ္းက ေဒၚသိန္းျမက အေၾကာ္ေၾကာ္ ၍လည္းေကာင္း၊ ေဒၚသစ္ႀကီးက ပဲဟင္း၊ င႐ုတ္ဆီခ်က္ျဖင့္ တစ္ပင္တိုင္မုန္႔ဟင္းခါးကုိ လည္းေကာင္း၊ ေဒၚစာႀကီးက ၾကက္သား အရည္စမ္းထားေသာ ထမင္းသုပ္ကုိလည္း ေကာင္း၊ ဆယ္ႀကီးရြာ၊ ေက်ာက္အုိင္ရြာတုိ႔မွ ထြက္ေသာ အင္ဖက္ျဖင့္ထုပ္လ်က္ အသက္ထက္ဆုံး ေန႔စဥ္ ေန႔စဥ္ ေႏြေႏြ၊ မုိးမုိး၊ ေဆာင္းေဆာင္း ေရာင္းေပးသြားၾက၏။

သေရစာ ရွားပါးသည့္ေခတ္မုိ႔ မနက္ မုိးလင္းသည္ႏွင့္သူတုိ႔ကုိ ေမွ်ာ္ေနၾကရ၏။ ငါးျပား၊ ၁၀ ျပား၊ တစ္မတ္ေခတ္ျဖစ္၍ မခ်မ္းသာၾက။ သုိ႔ေပမဲ့ သူတုိ႔ေရာင္းကုန္ကုိ ဘာမွ မေရာေႏွာ။ ထုိေခတ္က ရြာသူရြာသားတုိ႔ ေရာဂါကင္းၾက၏။ ထားေမတၱာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။

ယခုအခါ ရြာတြင္ ေခတ္သစ္သေရစာ မ်ား ေပါလာ၏။ ေရာဂါႀကီးမ်ားလည္း ထူေျပာလာ၏။

အာဠာ၀ကသုတၱန္တြင္ ဘုရားျမတ္စြာက “မင္းသားေလးလည္း အာယုကပ္ေက်ာ္ တက္ေအာင္ အသက္ရွည္ပါေစ။ သင္ဘီလူးလည္း ခ်မ္းသာပါေစ။ သင္တုိ႔ႏွစ္ဦးသည္ ေလာကသားတုိ႔ကုိ ဒဏ္ရာအနာတရ ျဖစ္ေအာင္ မညႇဥ္းဆဲၾကပါနဲ႔။ ေလာကရဲ႕ေကာင္း က်ဳိးဘက္မွာ ရပ္တည္ႏုိင္ၾကပါေစ”ဟု ဆုံးမေတာ္မူ၏။

အာဠ၀ီျပည္သူျပည္သားတုိ႔ကုိ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဒုကၡေပးခဲ့ေသာ အာဠ၀ကဘီလူးသည္ ဘုရားတရားေတာ္ေၾကာင့္ ယဥ္ေက်း သြားသည့္ အဆုံး၌ ဘုရားျမတ္စြာက ရက္စက္တတ္သည့္ စ႐ုိက္ဥာဥ္ရွိခဲ့ဖူးသူ ဘီလူးႏွင့္ အာဠ၀ီျပည္ကုိ တစ္ခ်ိန္တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္မည့္ မင္းသားတုိ႔ကုိ ကုိယ့္ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံသားတုိ႔ကုိ ဒဏ္ရာအနာတရ ေနာင္ထပ္မျဖစ္ေစဖုိ႔၊ ေဘးဒုကၡ မခံစားရေစဖုိ႔၊ ထားေမတၱာ ရွိၾကဖုိ႔ကုိ သတိေပးေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

လူသားတုိင္းသည္ ကုိယ့္ပေယာဂျဖင့္ ကုိယ္ႏွင့္ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္ရွိ လူသားတုိ႔ကုိ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္တုိ႔ မရေစသင့္၊ ရခဲ့သည္ ဆုိလွ်င္လည္း ထုိဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္တုိ႔ကုိ ကုိယ္တုိင္ေျဖေလွ်ာ့ သက္သာေစၾကရပါမည္။ သုိ႔မွသာ လူသားတာ၀န္ေက်ပြန္ၿပီး လူသားက်င့္၀တ္ႏွင့္ ညီညြတ္သူ၊ ထားေမတၱာ ရွိသူ ျဖစ္၏။

ဗုဒၶေဒသနာ ပါဠိပိဋကတ္ကုိ ဖြင့္ဆုိေသာ က်မ္းတုိ႔ကုိ အ႒ကထာက်မ္းဟု ဆုိ၏။ ထုိက်မ္းမ်ားကုိ အရွင္မဟာ ဗုဒၶေဃာသမေထရ္ ေရးသားေတာ္မူၿပီး က်မ္းစာတုိင္း၏ က်မ္းၿပီးနိဂုံးတြင္ “ေရွးမင္းေကာင္းမင္းျမတ္တုိ႔သည္ တုိင္းသားျပည္သူတုိ႔ကုိ ေစာင့္ ေရွာက္ၾကသကဲ့သုိ႔ အလားတူ ယခု မင္းကလည္း တုိင္းသားျပည္သူတုိ႔ကုိ မိမိ၏ရင္ႏွစ္သည္းခ်ာ သားသမီးပမာ တရားႏွင့္အညီ ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ပါေစ” ဟူေသာ ဆုေတာင္းစာျဖင့္ အျမဲအဆုံးသတ္ေလ့ရွိ၏။

ဘယ္စနစ္ျဖင့္သြားသြား ရာဇာ ပဓာနံ-ဆုိသည့္အတုိင္း တုိင္းႏိုင္ငံႏွင့္ဆုိင္ေသာ ေနာက္ဆုံးပိတ္ အဆုံးအျဖတ္၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈ သည္ မင္းအစုိးရကသာ အခရာက်၏။ ဣႆ ရာႏု၀တၱေကာေလာေကာ-တုိင္းသားျပည္သူတုိ႔သည္ အစုိးရသူ၏ ဆုံးျဖတ္သည့္ အတုိင္း၊ စီမံသည့္အတုိင္း လုိက္ပါၾကရ၏။အစုိးရမင္းတုိ႔ စီမံခန္႔ခြဲမႈေကာင္းရန္ အေရးပါလွ၏။

အစုိးရမင္းတုိ႔သည္ တုိင္းသားျပည္သူတုိ႔ကုိ မိမိတုိ႔၏ရင္ႏွစ္သည္းခ်ာ သားသမီးပမာ ထားေမတၱာျဖင့္ ေစာင့္ေရွာက္ၾကလွ်င္ ထုိအစုိးရမင္း၏ အာဏာျဖန္႔ၾကက္ရာ ႏိုင္ငံ၌ ႏိုင္ငံသူႏုိင္ငံသားတုိ႔သည္ မည္သုိ႔မွ် ကုိယ္ စိတ္ဆင္းရဲ ျဖစ္ၾကရေတာ့မည္ မဟုတ္။ ႏွလုံး စိတ္၀မ္း ၿငိမ္းခ်မ္းၾကေပမည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ဓေလ့ထုံးစံမွာ  ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ အားထုတ္ၿပီးပါက နိဗၺာန္ကုိသာ ဆုေတာင္းတတ္ၾကျမဲ၊ မေထရ္ျမတ္ကား မင္းကုိ ပဓာနထား၍ လူသားတုိ႔ ေကာင္း က်ဳိးကုိ ဆုေတာင္းေပးေတာ္မူခဲ့၏။မေထရ္၏ လူသားတုိ႔အေပၚထားေသာ ေမတၱာ ျဖစ္၏။

ဘုန္းကံေၾကာင့္ ႏိုင္ငံႏွင့္လူမ်ဳိးကုိ နယ္ပယ္အလုိက္ ဦးေဆာင္ခြင့္ရၾကသူမ်ားသည္ မေထရ္ဆုေတာင္းႏွင့္အညီ ေရွးမင္းေကာင္းမင္းျမတ္တုိ႔ထုံး ႏွလုံးမူလ်က္ မိမိႏွင့္ယွက္ႏႊယ္သူ မွန္သမွ်ကုိ ထားေမတၱာ ရွိၾကရပါမည္။

မြန္ဘာသာျဖင့္ ေရးထုိးထားေသာ ေရႊစည္းခုံေက်ာက္စာတြင္ က်န္စစ္သားမင္းႀကီး၏ ထားေမတၱာကုိ ဤသုိ႔ ကမၸည္းထုိးခဲ့၏ “မ်ားစြာေသာသူခပ္သိမ္းတုိ႔သည္ သားတကြဲ မယားတကြဲ၊ မိတကြဲ ဖတကြဲ ျဖစ္ေနၾကရကုန္၏။ ထုိသူတုိ႔၏ ဆင္းရဲဒုကၡကုိ ငါ ၿငႇိမ္းပါအံ့။ထုိသူတုိ႔၏ မ်က္ရည္ကုိ ငါ သုတ္ပါအံ့။ ငါ၏ လက္ယာလက္ျဖင့္ ျပည္သူအေပါင္းအား ဆန္စပါး ရိကၡာေပးပါအံ့။ ငါ၏ လက္၀ဲလက္ျဖင့္ လူအေပါင္းအား ၀တ္စားတန္ဆာ ေပးအံ့။ အမိသည္ သားငယ္ကုိ ရင္ခြင္၌ ႏွစ္သက္ ေစသကဲ့သုိ႔ ငါသည္လည္း တုိင္းသူျပည္သား တုိ႔ကုိ ႏွစ္သက္ေစအံ့။ ဤသုိ႔ ဓမၼရာဇာမင္း သည္ အက်ဳိးစီးပြားျဖင့္ ေစာင့္ထိန္းလတၱံ႔” ဟူ၍ ျဖစ္၏။ လူသားတုိ႔၏ ဒုကၡ,သုကၡႏွင့္ မ်က္ရည္တုိ႔ကုိ သုတ္ေပးလုိသူတုိ႔သည္ ထားေမတၱာ မပ်က္သူမ်ားျဖစ္ၾက၏။

ထားေမတၱာကုိ ကာယကံေျမာက္ လူသားတုိ႔ထံ ေရာက္ေအာင္ပုိ႔ေပးႏိုင္ပါလွ်င္ မ်ားလူခပ္သိမ္းတို႔ အပူၿငိမ္းၾကေပမည္။ ခ်စ္စရာ မ်က္လုံး၊ အျပံဳးမ်က္ႏွာတုိ႔ျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း ၾကည့္႐ႈႏိုင္ၾကပါမည္။ ေမတၱာႏွလုံး သူေရာကုိယ္ပါ ကုိယ္စီသုံးၾကပါမွ “ေအးခ်မ္းပါသည္ ျမန္မာျပည္” ျဖစ္ႏုိင္၏။

ကူဋဒႏၲသုတ္တြင္ မ်ားလူခပ္သိမ္းတုိ႔ အပူၿငိမ္းေစရန္ ထားေမတၱာကုိ ဤသုိ႔ မွတ္သားရ၏။

“ငါ့အတြက္ ပစၥဳပၸန္သံသရာ ႏွစ္ျဖာ အက်ဳိးရွိေစဖုိ႔ အလွဴႀကီးေပးရင္ ေကာင္းမယ္၊ အကုန္အက်မ်ားၿပီး ႀကီးက်ယ္တဲ့ လုပ္ငန္းႀကီးျဖစ္လုိ႔ ပညာရွိနဲ႔တုိင္ပင္သင့္တယ္” ဟု မဟာ၀ိဇိတမင္းႀကီး အၾကံ ျဖစ္၏။

ပေရာဟိတ္ႏွင့္ တုိင္ပင္ေသာ္ ပေရာဟိတ္က “တုိင္းႏိုင္ငံဟာ ဆူး,အစူးခံထားရလုိ႔ ႏွိပ္စက္ခံေနရရင္  ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားတုိ႔ကုိ သတ္ေနသလုိမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မင္းတရား တုိင္းႏိုင္ငံကုိ စူးေနတဲ့ဆူးကုိ အရင္ႏႈတ္ၿပီးမွ အလွဴႀကီးေပးသင့္ပါတယ္”

“တုိင္းႏိုင္ငံကုိ စူးေနတဲ့ ဆူးဆုိတာ အဘယ္အရာတုိ႔ပါလဲ”

“သူခုိးမ်ား၊ ဆန္႔က်င္ဘက္လက္နက္ကုိင္မ်ား၊ အက်င့္ပ်က္၀န္ထမ္းမ်ားဟာ တုိင္း ႏိုင္ငံကုိ စူးေနတဲ့ ဆူးမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ၎တုိ႔ေၾကာင့္ တုိင္းသားျပည္သူတုိ႔ အထိနာ ဆင္းရဲေနၾကရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထုိဆူးမ်ားကုိ အရင္ႏႈတ္ရပါမယ္။ ဆူးတုိ႔ကုိ မႏႈတ္ဘဲ အလွဴေငြေကာက္ခံၿပီး လွဴတယ္ဆုိရင္ မျပဳသင့္တာကုိ ျပဳျခင္းမည္ပါတယ္”

“ထုိဆူးတုိ႔ကုိ သတ္ပစ္ျခင္း၊ ေထာင္ခ်ျခင္း၊ ဒဏ္တပ္ျခင္း၊ ကဲ့ရဲ့႐ႈတ္ခ်ျခင္း၊ ႏိုင္ငံ့ အျပင္ထြက္ခြာေစျခင္း နည္းလမ္းေတြနဲ႔ ႏုတ္ ပစ္မယ္ဆုိရင္လည္း နည္းမမွန္ လမ္းမမွန္ပါ၊ ၾကြင္းက်န္ဆူးမ်ားက အားျပန္ေကာင္းလာရင္ တုိင္းႏုိင္ငံကုိ ထပ္စူးဦးမည္သာ ျဖစ္ပါတယ္”

“နည္းလမ္းမွန္နဲ႔ ဆူးမ်ားကုိ ဘယ္လုိ ႏႈတ္ရမွာပါလဲ”

“ေတာင္သူလယ္သမားတုိ႔ကုိ မ်ဳိး ေကာင္းမ်ဳိးေစ့မ်ား ေပးရပါမယ္။ ကုန္သည္ ပြဲစား လုပ္ငန္းရွင္မ်ားကုိ အရင္းႏွီးမ်ား ထုတ္ေပးရပါမယ္။ မင္းမႈထမ္းတုိ႔ကုိ လစာရိကၡာမ်ား တုိးေပးရပါမယ္။ ဆန္႔က်င္ဘက္ လက္နက္ကုိင္မ်ားနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ရပါမယ္။ ထုိအခါ ႏိုင္ငံသူႏုိင္ငံသားတုိ႔သည္ ကုိယ့္အလုပ္ကုိ စိတ္ေအးလက္ေအး လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ၾကၿပီး မင္းတရားရဲ့ ႏိုင္ငံကုိ ဒုကၡ ေပးၾကမွာမဟုတ္။ ႏိုင္ငံသားတုိ႔ စီးပြားျဖစ္ ထြန္းလာရင္ ႏုိင္ငံလည္း ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀လာမယ္။ အခ်င္းခ်င္း မႏွိပ္စက္ၾကေတာ့ဘဲ ရႊင္ၾကည္ႏွလုံး အျပံဳးမ်က္ႏွာ ၀မ္းသာစြာနဲ႔ သားသမီးငယ္မ်ားကုိ ရင္ခြင္မွာထားၿပီး ကခုန္၍ပင္ ေနၾကပါလိမ့္မယ္။ အိမ္တုိင္းလည္း တံခါးေတြဖြင့္လုိ႔ စိတ္ခ်လက္ခ်နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရသကုိ ပီပီျပင္ျပင္ ခံစားေနၾက ရပါမယ္”

မဟာ၀ိဇိတမင္းလည္း ပေရာဟိတ္ နည္းလမ္းေပးသည့္အတိုင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သျဖင့္ ႏုိင္ငံသည္ ေအးခ်မ္းျခင္း၊ ေခတ္မီဖြံ႕ ၿဖိဳးျခင္း၊ ႏိုင္ငံသားတုိ႔ အသိဥာဏ္ ျမင့္မား လာျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ မင္းတရား၏အလွဴကုိ အားတက္သေရာ အလွဴပါ၀င္ၾကပါေတာ့သတဲ့။

ထားေသာေမတၱာကုိ သက္ဆုိင္သူမ်ားက တုိင္းသားျပည္သူေတြထံ ေရာက္ေအာင္ ပုိ႔ေပးႏိုင္ၾကပါမွ တုိင္းသားျပည္သူတုိ႔ အျပည့္အ၀ ၾကည္ႏူး ေက်နပ္ၾကမွာ ျဖစ္၏။

ထားေမတၱာမရွိလွ်င္ မ႐ုိးသားျခင္း မာယာ၊ စဥ္းလဲျခင္း သာေဌယ်တုိ႔ ျဖစ္တတ္၍ ပရကုိ ဗဟုိမျပဳ။ ပရကုိဗဟုိမျပဳေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ၾကသူ အစုိးရမင္းတုိ႔သည္ တုိင္းသားျပည္သူတုိ႔ေပၚ ထားေမတၱာ အမွန္မရွိက ေျဖာင့္မွန္ျခင္း၊ ပြင့္လင္းျမင္သာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း မရွိတတ္ၾက။

ယခုလုိ စနစ္ေျပာင္းမွာ ႏုိင္ငံႏွွင့္လူမ်ဳိး ႏွလုံးစိတ္၀မ္းၿငိမ္းခ်မ္းဖုိ႔ဆုိလွ်င္ နယ္ပယ္အလုိက္ ဦးေဆာင္ၾကသူ အားလုံးတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔၏ထားေမတၱာကုိ ႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ဳိးထံသုိ႔ အမွန္ေရာက္ေအာင္ ပုိ႔ေပးၾကရမွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။

January 10, 2018














Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.