ဘားဆိုင်ထဲမှာပဲ တူဟယ်လ် ရပ်တန့်မနေခဲ့ဘူး။ အလုပ်လုပ်နေရင်း စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှုဘွဲ့ရအောင် တူဟယ်လ် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ စီးပွားရေးသမားအဖြစ်ပဲ ဆက်လက်ရှင်သန်ရင်ကောင်းမလားလို့ တူဟယ်လ် တွေးမိပေမဲ့ သူ့ရဲ့နှလုံးသားအတွင်းနံရံက ပြင်းထန်တဲ့အာသီသဟာ ဖျောက်ပစ်လို့ မရနိုင်ဘူး။ မအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ဘောလုံးလောကဆီ ပြန်လည်အခြေချချင်ခဲ့တယ်။ ဒီအချိန်မှာ ရန်းနစ်နဲ့ဆုံခဲ့တာဟာ တူဟယ်လ်အတွက် ဘုရားပေးတဲ့လက်ဆောင်ပါပဲ။