ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္ရွိ သံဇစ္ျမစ္ေရတြင္ ခဲဓာတ္ပါ၀င္မႈ ၁၀ ဆအထိရွိေနၿပီး ေရထုညစ္ညမ္းမႈ အလြန္ျမင့္မား ေနျခင္းေၾကာင့္ လူႏွင့္တိရစၦာန္မ်ား အတြက္ အႏၲရာယ္ရွိႏုိင္ဟု သိရ

ခဲဓာတ္ပါ၀င္မႈ ၁၀ ဆအထိ ရွိေနသည္ဆိုေသာ သံဇစ္ျမစ္ အစိတ္အပိုင္း တစ္ေနရာကို ေတြ႕ရစဥ္ (ပံုႀကီး)၊ အနည္က်ေနေသာ ေရနမူနာကို ေတြ႕ရစဥ္ (ပံုေသး)

ရခုိင္ျပည္နယ္ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္ရွိ သံဇစ္ျမစ္ေရတြင္ ခဲဓာတ္ပါ၀င္မႈ ၁၀ ဆ အထိရွိေနၿပီး ေရထုညစ္ညမ္းမႈ အလြန္ျမင့္ မားေနျခင္းေၾကာင့္ လူႏွင့္ တိရစၦာန္မ်ားအ တြက္ အႏၲရာယ္ရွိႏုိင္ေၾကာင္း စိမ္းလန္းအမိ ေျမအသင္း၏ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဓာတ္ခြဲ ခန္း၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ သိရသည္။

ၾသဂုတ္လအတြင္းက မေဒးကြၽန္း ေရနံတင္ဆိပ္ကမ္းအေရွ႕ဘက္ အဆုိပါသံဇစ္ျမစ္အတြင္း သံုးမုိင္ခန္႔တြင္ သဘာ၀ အေနအထားႏွင့္ မတူဘဲ ညစ္ညမ္းေနေသာ အရည္မ်ား ပါ၀င္ေနသည္ကုိ ေဒသခံမ်ား သတိထားမိၾကၿပီးေနာက္ ယင္းေရမ်ားကုိ စမ္းသပ္မႈမ်ားျပဳလုပ္ရန္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း ေဒသခံမ်ား ေက်နပ္ေလာက္ေသာ အေျဖကုိ မရရွိခဲ့သည့္အတြက္ ယင္းေရတြင္ ပါ၀င္ေနေသာ အရာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး စိမ္းလန္းအမိေျမအသင္း၏ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ဓာတ္ခြဲခန္းသုိ႔ သြားေရာက္ၿပီး စစ္ေဆးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ယင္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေဒသခံတစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးထြန္းႏုိင္က “ေရေတြ ေနာက္ေနတာဟာ သဘာ၀အတုိင္း မဟုတ္ဘူး။ အဆီအခြၽဲေတြ ပါ၀င္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ခုခုနဲ႔ ပတ္သက္ရမယ္လုိ႔သာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က ေျပာႏုိင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆုိတာကုိ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ မေျပာႏုိင္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ သြားေရာက္ ေလ့လာခ်က္အရ ငါးဖမ္းပုိက္ေတြမွာ ဆီေတြ ခြၽဲေနတဲ့အတြက္ ရက္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ေဆးေၾကာရတယ္လုိ႔ ေရလုပ္သားေတြက ေျပာတယ္။ ဂုံးသြားရွာတဲ့လူေတြရဲ႕ ကုိယ္ေတြမွာလည္း ဆီေတြခြၽဲလာတယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။  ဒါဟာ ဆီလုိအရာမ်ဳိး တစ္ခုခုပါ၀င္ေနတယ္ ဆုိတာကုိ ျငင္းလုိ႔မရပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က ေရနမူနာ ငါးေနရာေလာက္ကုိ ယူထားေတာ့ အဲဒီေရေတြမွာ အနည္ေတြက်တယ္။အနည္ ေတြဟာ ဆီလုိပ်စ္ခြၽဲေနတာကုိ ေတြ႕ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစုိးရအေနနဲ႔ ဒီကိစၥကုိ ေသခ်ာ ေျဖရွင္းေပးဖုိ႔လုိတယ္။ တာ၀န္ယူ ေျဖရွင္း ေပးဖုိ႔လုိပါတယ္” ဟု ေျပာၾကားသည္။

စိမ္းလန္းအမိေျမ အသင္း၏ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ဓာတ္ခြဲခန္းမွ ထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားအရ သံဇစ္ျမစ္ေရ ညစ္ညမ္းမႈ အလြန္ျမင့္မားေနၿပီး လူႏွင့္ ေရသတၱ၀ါမ်ား အႏၲရာယ္ရွိႏုိင္ေသာ စံႏႈန္းသတ္မွတ္ခ်က္ထက္ ေက်ာ္ေန သည္ကုိ ေတြ႕ရွိရေၾကာင္း၊ ေပးပုိ႔လာေသာ နမူနာ၏ ႐ူပ-ဓာတု ဂုဏ္သတၱိ ၁၆ မ်ဳိးကုိ စမ္းသပ္စစ္ေဆးခဲ့ရာ သတ္မွတ္စံႏႈန္းထက္ ခဲဓာတ္မွာ ၁၀ ဆပါ၀င္ေနၿပီး ဖီေနာဓာတ္မွာ ၂၆ ဆ မ်ားေနသည္ကုိ ေတြ႕ရွိရေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။

လက္ရွိအေနအထားတြင္ အဆုိပါ ေနာက္က်ိေနေသာ ေရမ်ားသည္ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္မွတစ္ဆင့္ ေျမပုံၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ အမ္းၿမိဳ႕နယ္မ်ား အတြင္းရွိ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ားသုိ႔လည္း ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရွိရေၾကာင္း သိရၿပီး ယင္းေရ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေရာက္ရွိေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ငါး၊ ပုစြန္မ်ား ဖမ္းဆီး၍ မရႏုိင္ေၾကာင္းလည္း ကြင္းဆင္း ေလ့လာသူမ်ားက ဆုိသည္။

“အဲဒီေရရွိတဲ့ေနရာမွာ ငါးပုစြန္ ဖမ္းဆီးလုိ႔ မရႏုိင္ဘူး ဆုိၿပီးေတာ့ ေျပာၾကတယ္။ တံငါသည္ေတြရဲ႕ ေျပာစကားသာျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေနာက္က်ိေနတဲ့ ေရေတြမေရာက္တဲ့ ေနရာေတြမွာေတာ့ ပုံမွန္ငါးဖမ္းဆီး ရရွိႏုိင္တာမ်ဳိးကုိ ေတြ႕ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစုိးရအေနနဲ႔ အေကာင္းဆုံး ေျဖရွင္းခ်က္ေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အခုက ဓာတ္ခြဲခန္းက ထြက္လာတဲ့ အေျဖကလည္း ရထားၿပီဆုိေတာ့ ေဒသခံေတြအတြက္ ထိခုိက္ပါတယ္” ဟု ဦးထြန္းႏိုင္က ေျပာၾကားသည္။

 

ျမန္မာႏုိင္ငံ အေရွ႕ေတာင္ပုိင္းရွိ ေရကာတာမ်ားေၾကာင့္ ေျမယာဆံုး႐ံႈးျခင္း၊ ေရလႊမ္းျခင္း၊ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ထိခိုက္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဒသခံမ်ား သတင္းစာရွင္းလင္း

ေဒသခံမ်ားက ဇူလုိင္ ၁၀ ရက္တြင္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ ျပဳလုပ္ေနစဥ္

ျမန္မာႏုိင္ငံ အေရွ႕ေတာင္ပုိင္းရွိ ေရကာတာမ်ားေၾကာင့္ ေျမယာဆံုး႐ံႈးျခင္း၊ ေရလႊမ္းျခင္း၊ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ထိခိုက္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဒသခံမ်ားက ဇူလုိင္ ၁၀ ရက္ နံနက္ပိုင္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ Orchid Hotel တြင္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

အဆုိပါပဲြကုိ ကရင္လူ႔အခြင့္အေရးအဖဲြ႕ (KHRG) ႏွင့္ ကရင္ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ား ေစာင့္ၾကည့္ေရးကြန္ယက္ (KRW) တုိ႔မွ ဦးေဆာင္က်င္းပျခင္းျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံအေရွ႕ေတာင္ပုိင္းရွိ ေရကာတာမ်ားျဖစ္သည့္ ဟတ္ႀကီး၊ ေသာက္ေရခပ္ (၁)၊ ေသာက္ေရခပ္ (၂)၊ ေရႊက်င္၊ ပသိ၊ ဘီလင္းစသည့္ ေရကာတာမ်ား အနီးတြင္ ေနထုိင္သည့္ ေဒသခံမ်ားက ထိခိုက္ခံစားရမႈမ်ားကုိ ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့ၿပီး ‘ေရကာတာသည္ ဖံြ႕ၿဖိဳးေရးေလာ၊ ပ်က္စီးျခင္းေလာ’ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းမ်ားေၾကာင့္ ဆုိးက်ဳိးသက္ေရာက္ မႈမ်ားႏွင့္ အၾကံဳျပဳခ်က္မ်ား ပါ၀င္သည့္ အစီရင္ခံစာကုိ မိတ္ဆက္ျခင္း ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

“ကြၽန္မတုိ႔က ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ ေျမေတြကုိ သိမ္းပါတယ္။ တကယ္ စီမံကိန္းလုပ္တာက ၂၀၀၂/၂၀၀၃ ခုႏွစ္ေလာက္မွ စီမံကိန္းလုပ္ပါတယ္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းဖြင့္ပြဲ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္အထိ ကြၽန္မတုိ႔ကုိ ေလ်ာ္ေၾကး၊ နစ္နာေၾကး ဘာတစ္ခုမွ မေပးခဲ့ပါဘူး။ ကြၽန္မတုိ႔ ေရႊက်င္ေဒသခံေတြ စီးပြားေရးျဖစ္တဲ့ ဥယ်ာဥ္၊ ျခံ၊ ေျမေတြက ေရႊက်င္ေရအားလွ်ပ္စစ္ရွိခဲ့လုိ႔ ေရျမဳပ္ခဲ့တယ္။ လူမ်ဳိးစု တုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ရြာေပါင္း ၃၁ ရြာ ေရျမဳပ္ခံခဲ့ရပါတယ္” ဟု ေရႊက်င္ေဒသခံ တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ေဒၚေအးေအးျမင့္က ေျပာၾကားသည္။

ေရႊက်င္ေဒသမွ ေျမယာမ်ား၏ တစ္ႏွစ္တာ၀င္ေငြသည္ တစ္ဧကလွ်င္ ၁၀ သိန္းမွ သိန္း ၃၀ အထိရွိေၾကာင္း၊ ေရက်င္ေရအားလွ်ပ္စစ္ လုပ္ၿပီးေနာက္တြင္ မည္သည့္နစ္နာမႈ ေလ်ာ္ေၾကးမွ မရရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ အရပ္သား အစုိးရ တက္လာခ်ိန္တြင္ တစ္ဧကလွ်င္ ေလ်ာ္ေၾကး ၁၅ သိန္း ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္း သတ္မွတ္ခဲ့ေသာ္လည္း ေလ်ာ္ေၾကး ေလးသိန္းႏွစ္ေသာင္းသာ ေလ်ာ္ေၾကးေပးခဲ့ေၾကာင္း၊ ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတက သိမ္းဆည္းခံ ေျမယာမ်ားကုိ ဥပေဒႏွင့္အညီ စိစစ္၍ ေလ်ာ္ေၾကးမ်ား ျပန္ေပးမည္ဟု ေျပာၾကားထားသျဖင့္ ေျမယာေလ်ာ္ေၾကးမ်ားကုိ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေဆာင္ရြက္ေပးရန္ ေတာင္းဆုိေၾကာင္း၊ ေရႊက်င္ေရကာတာႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေျမယာေလ်ာ္ေၾကးေပးရာတြင္ မွ်တမႈ မရွိျခင္းႏွင့္ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ မရွိျခင္း၊ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္မႈ မရွိျခင္း၊ ဧကေလွ်ာ့ေပးျခင္းမ်ားရွိေၾကာင္း ေဒၚေအးေအးျမင့္က ေျပာၾကားသည္။

အလားတူ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေရွ႕ေတာင္ပုိင္းရွိ ေရကာတာမ်ားႏွင့္ စီမံကိန္းမ်ားေၾကာင့္ လူမႈဘ၀ ထိခိုက္ႏိုင္ျခင္းမ်ား၊ ေျမယာမ်ား ဆံုး႐ႈံးခံရႏိုင္ျခင္း၊ ေရလႊမ္းႏိုင္ျခင္း၊ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း ထိခိုက္ႏိုင္ျခင္းႏွင့္ ေလ်ာ္ေၾကးေငြ မရရွိျခင္း စသည့္အေၾကာင္း အရာမ်ားကုိ ေဒသအသီးသီးမွ ေဒသခံျပည္သူမ်ားက သတင္းစာ ရွင္းလင္းပဲြ၌ ရွင္းလင္းေျပာၾကားသည္။

ထုိ႔ေနာက္ ကရင္ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ားကြန္ရက္ (KRW) ႏွင့္ ကရင္လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႕ (KHRG) တို႔ ပူးေပါင္းျပဳစုခဲ့သည့္ ‘ေရကာတာသည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးေလာ၊ ပ်က္စီးေရးေလာ’ ေရကာတာ တည္ေဆာက္ျခင္းေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ားအေပၚ ဆိုးက်ဳိးသက္ေရာက္မႈမ်ား အစီရင္ခံစာကို မိတ္ဆက္ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။

“ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အေနနဲ႔ အစီရင္ခံစာက ရရွိတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကုိ ပညာရွင္ေတြကိုလည္း ေပးမယ္။ မီဒီယာေတြကုိလည္း ေပးမယ္။ အဲဒီလုိ ျဖန္႔ေ၀ျခင္းအားျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေရွ႕ေတာင္ပုိင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေရကာတာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေျခအေနေတြကို ပုိသိရမယ္။ ထုိ႔နည္းတူပဲ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ရရွိတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ စာအုပ္ေတြကုိ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ႏုိင္တဲ့ သူေတြဆီ တစ္ဆင့္ခ်င္းစီ လက္ဆင့္ကမ္းၿပီး ေပးသြားမယ့္ အစီအစဥ္ေတြ ရွိပါတယ္” ဟု ကရင္ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ားကြန္ရက္ (KRW) မွ ေစာသာဘုိးက ေျပာၾကားသည္။

ယင္းအစီရင္ခံစာတြင္ ေရကာတာစီမံကိန္းမ်ားႏွင္႔ လူမႈဘ၀ ထိခိုက္ႏိုင္ျခင္းမ်ား၊ ေျမယာမ်ား ဆံုး႐ႈံးခံရျခင္း၊ ေရလြမ္းႏိုင္ျခင္း၊ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း ထိခိုက္ႏိုင္ျခင္းႏွင့္ ေလ်ာ္ေၾကးေငြမရရွိျခင္း၊ ေနရပ္ေရႊ႕ေျပာင္း ခံရျခင္း၊ ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးမႈမ်ားတြင္ ပါ၀င္ခြင့္အားနည္းျခင္း၊ ျပန္လည္အစားထိုး မရႏိုင္ေသာ ဆံုး႐ံႈးနစ္နာမႈမ်ား၊ တရားမွ်တမႈ မရွိေသာ ေလ်ာ္ေၾကး၊ ေရကာတာ စီမံကိန္းေၾကာင့္ အဓမၼေနရပ္ေရြ႕ေျပာင္း ေနထိုင္ရျခင္း၊ လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲႏွင့္ မိုင္းအႏၲရာယ္မ်ားႏွင့္ အက်ဳိးအျမတ္ ခြဲေ၀ေပးျခင္း ယႏၲရားမ်ား ထားရွိရန္ ပ်က္ကြက္ျခင္း စသည္တုိ႔ကုိ ေရးသားေဖာ္ျပထားသည္။

အလားတူ ေရအားလွ်ပ္စစ္ ေဖာ္ေဆာင္ေရးက႑ ေကာင္းမြန္လာေအာင္ ျပန္လည္ျပဳျပင္ရာတြင္ မူ၀ါဒေရးဆြဲသူမ်ားႏွင့္ ေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္း ေဖာ္ေဆာင္သူမ်ားအတြက္ အၾကံျပဳခ်က္မ်ား၊ ျမန္မာျပည္ အေရွ႕ေတာင္ပုိင္းရွိ လူနည္းစု တိုင္းရင္းသားမ်ားအား ေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းမ်ားသည္ မည္ကဲ့သို႔ ဆုိးက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ ျဖစ္ေစေၾကာင္းကို သုေတသန ျပဳလုပ္ထားေသာ ရလဒ္မ်ားအေပၚ မူတည္ၿပီး ေပးထားေသာ အၾကံျပဳခ်က္မ်ား၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဥပေဒႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈနည္းစနစ္သည္ ႏုိင္ငံတကာ၏ အေကာင္းဆံုးစံႏႈန္း၊ က်င့္ထံုးမ်ားအရ မည္သည့္အခ်က္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေနသည္ကုိ တုိင္းတာ ေဖာ္ျပထားမႈမ်ား စသည့္ အၾကံျပဳခ်က္မ်ား အစီရင္ခံစာတြင္ ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။

 

ဂါဘြန္၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ အလ်င္အျမန္ တိုးတက္မႈ၌ နစ္နာသူမွာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ျဖစ္ေန

ေမ ၁၇ ရက္က လိုင္ဘရီဗီးၿမိဳ႕ရွိ အန္ဂြန္ဂ်ီခ႐ိုင္တြင္ လမ္းတစ္လမ္းေပၚ ျဖတ္သန္းသြားသူ တစ္ဦးကုိ ေတြ႕ရစဥ္ (Photo : AFP)

“ဒါဟာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ကပ္ေဘးဆိုက္တာပဲ” ဟုမာဂလိုရာ -ဒီဆီရီ ေမာင္ဂန္ဂါက ေပ်ာ့အိစို စြတ္ေနေသာ ေျမေပၚ၌ ေျခလွမ္းက်ဲက်ဲျဖင့္ သြားေနစဥ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ဂါဘြန္ႏိုင္ငံ၏ၿမိဳ႕ေတာ္ လိုင္ဘရီဗီးအနီးရွိ အဆိုပါေျမေနရာေပၚမွ လမုပင္မ်ားမွာ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး လုပ္ငန္းတို႔ေၾကာင့္ ရွင္းလင္းခံလိုက္ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အၾကမ္းမခံေတာ့သည့္ ေဂဟစနစ္အတြက္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ ျဖစ္လာၿပီျဖစ္သည္။

“ဒီေနရာက လမုပင္ေတြ လံုး၀ ရွင္းခံလိုက္ရတယ္။ ဘူဒိုဇာအရာေတြေတာင္ က်န္ေနေသးတယ္” ဟု ဂါဘြန္အမ်ဳိးသား ဥယ်ာဥ္မ်ားဆိုင္ရာ အမ်ဳိးသားေအဂ်င္စီမွ ကြၽမ္းက်င္သူ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ ေမာင္ဂန္ဂါက ေျပာခဲ့သည္။ အန္ဂြန္ဂ်ီနတြန္ ရပ္ကြက္ထဲရွိ ထိုလမ္းေၾကာင္းအ တိုင္းေလွ်ာက္သြားလွ်င္ လူခ်မ္းသာ မ်ားပိုင္ဆိုင္ေသာ အိမ္ႀကီးရခိုင္မ်ား ရွိသည့္ အျခမ္းသို႔ ေရာက္သြားမည္ ျဖစ္သည္။

လိုင္ဘရီဗီးၿမိဳ႕ေတာ္သည္ ထိန္းမႏိုင္သိမ္းမရ တိုးခ်ဲ႕မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ေနေသာေၾကာင့္ တစ္ခ်ိန္က လမုပင္တို႔ထူထပ္စြာ ေပါက္ေရာက္ ခဲ့သည့္ ရႊံ႕ညြန္ေျမမ်ားေပၚ၌ လက္ရွိ တြင္ အေဆာက္အအံုမ်ား အၿပိဳင္အဆိုင္ ထိုးထြက္လာၾကၿပီျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၾကမ္းတမ္း၍ ခ်ဳံထူေသာ လမုပင္ငယ္မ်ားမွာလည္း တစ္စ တစ္စႏွင့္ ရွင္းလင္းခံေနရၿပီ ျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ လမုပင္မ်ား ရွင္းခံေနရျခင္းသည္ ကမ္း႐ိုးတန္းၿမိဳ႕ လိုင္ဘရီဗီးအတြက္ ေဂဟဆိုင္ရာ သိုေလွာင္မႈမ်ား ေလ်ာ့ပါးသြားျခင္းျဖစ္ၿပီး ေရႀကီးျခင္းကဲ့သို႔ သဘာ၀ေဘး အႏၲရာယ္မ်ားႏွင့္ ၾကံဳရပါက ၿမိဳ႕၏ အကာအကြယ္မွာလည္း အားနည္းသြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ကြၽမ္းက်င္သူမ်ားက ေျပာေနၾကသည္။

“လမုပင္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ရွည္လ်ားလွတဲ့ အျမစ္ေတြနဲ႔ ေရကိုထိန္းႏိုင္သလို ကမ္း႐ိုးတန္း တိုက္စားခံရ မႈကိုလည္း ကာကြယ္ေပးပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေရေနသတၱ၀ါေတြကိုလည္း ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေပးႏိုင္ပါတယ္” ဟု လိုင္ဘရီဗီးရွိ Omar Bongo တကၠသိုလ္မွ ပထ၀ီပညာရွင္ မီဒတ္အိုဘိုင္ အီဘာနီဂါက ေျပာၾကားခဲ့သည္။

“လမုပင္ေတြကို ရွင္းၿပီး အဲဒီေနရာမွာ အိမ္ေတြေဆာက္ေနၾကတယ္။ ဂါဘြန္က လူခ်မ္းသာေတြဟာ ကိုယ့္ျပႆနာ ကိုယ္ဖန္တီး ေနၾကတာပဲ” ဟု ေမာင္ဂန္ဂါကဆိုသည္။

အေဆာက္အအံုေဆာက္ရန္ မသင့္

“ဒီက ေျမႀကီးေတြဟာ သစ္ေဆြးေျမေတြျဖစ္ၿပီး အထဲမွာ ေရေတြရွိေနတယ္” ဟု ေမာင္ဂန္ဂါက ေျပာေနစဥ္ ၎၏ဘြတ္ဖိနပ္မ်ားသည္ ရႊံ႕ထဲသို႔ နစ္၀င္သြားသည္။

“သစ္ေဆြးေျမေတြဟာ ေရႀကီးတာကို ကာကြယ္ႏိုင္ပါတယ္။  ေရျမႇဳပ္လိုမ်ဳိးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေျမႀကီးကို ကြန္ကရစ္ေတြနဲ႔ ဖံုးလိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေရေတြဟာ ေျမႀကီးထဲ မစိမ့္၀င္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ျမင့္တက္လာပါလိမ့္မယ္။ ကမၻာႀကီးကလည္း ပူေႏြးလာတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီအိမ္ေတြ ေရျမဳပ္မွာကေတာ့ မလြဲဧကန္ပါပဲ” ဟု ေမာင္ဂန္ဂါက အပူခ်ိန္မ်ား ျမင့္တက္လာျခင္းႏွင့္အတူ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္လာမည့္ အႏၲရာယ္ကို ရည္ညႊန္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။

“ဒီေျမေပၚမွာ အေဆာက္အအံု ေဆာက္လို႔မရဘူး။ ဒါကိုလူေတြက နားမလည္ၾကဘူး” ဟု ၎က ဆိုသည္။ ေရနံၾကြယ္၀ေသာ ဂါဘြန္ႏိုင္ငံသည္ အီေကြတာအနီးတြင္ရွိေသာ အာဖရိကႏိုင္ငံငယ္ေလးတစ္ခု ျဖစ္သည္။ စတုရန္းကီလိုမီတာ ၂၇၀၀၀၀ (စတုရန္းမိုင္ ၁၀၄၀၀၀) က်ယ္၀န္းေသာ ဂါဘြန္သည္ ေဂဟေဗဒ ထိန္းသိမ္းေရး လုပ္ငန္းမ်ားေၾကာင့္ ခ်ီးမြမ္းမႈမ်ားကိုလည္း ရရွိထားသည္။

ဂါဘြန္ထဲတြင္ အမ်ဳိးသားဥယ်ာဥ္ ၁၃ ခုရွိၿပီး ယင္းတို႔ အားလံုးေပါင္းသည္ ႏိုင္ငံ့ကုန္းေျမဧရိယာ၏ ၁၁ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိသည္။ ထို႔ျပင္ ကာကြယ္ေပးထားေသာ ပင္လယ္ဇုန္ ၂၀ လည္းရွိသည္။ ယင္းတို႔သည္ ဗဟိုအာဖရိက၏ စံႏႈန္းႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ပါက အလြန္ခိုင္မာသည့္ ေအာင္ျမင္မႈျဖစ္သည္။

ဂါဘြန္ႏိုင္ငံထဲရွိ လမုပင္မ်ားသည္ ဂီနီပင္လယ္ေကြ႕ ေဒသတစ္ခုလံုးတြင္ရွိေသာ လမုပင္မ်ား၏ ထက္၀က္ခန္႔ရွိသည္။ ယင္းတို႔အနက္ အမ်ားစုမွာ လိုင္ဘရီဗီးၿမိဳ႕စြန္တြင္ ရွိေနျခင္း ျဖစ္သည့္အတြက္ ၿမိဳ႕ျပ၏ ခိုင္မာေသာ အကာအကြယ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

“အတၱလႏၲိတ္ခ်ဳိင့္၀ွမ္းေဒသ တစ္ခုလံုးမွာ အဆင့္အတန္းျပည့္မီၿပီး ကာကြယ္မႈ ရရွိထားတဲ့ ေနရာေတြ လံုးလံုးလ်ားလ်ား ၀န္းရံခံရတာ လိုင္ဘရီဗီးၿမိဳ႕ေတာ္ တစ္ခုပဲ ရွိပါတယ္” ဟု ANPN မွ ကြၽမ္းက်င္သူ မာသီယူဒီခေရာ့က ဆိုသည္။

ဥပေဒမရွိဘူး

ဂါဘြန္ႏိုင္ငံ၏ ဥပေဒသည္ ေျမကို ဦးစြာအသံုးျပဳထားသူမ်ားအား ဦးစားေပးေလ့ရွိသည္။ ယင္း၏အဓိပၸာယ္မွာ အခ်င္းခ်င္းနား လည္မႈျဖင့္ ေျမကြက္မ်ားကို လဲလွယ္ၿပီး ၿမိဳ႕ျပစီမံကိန္းဆိုင္ရာ အမ်ဳိးသား ေအဂ်င္စီကလည္း ထိုအေၾကာင္းကို စာရင္းမွတ္ေပး႐ံုသာျဖစ္ေၾကာင္း စစ္တမ္းအင္ဂ်င္နီယာ ပီးယားဘြန္ဂိုလီက ဆိုသည္။

“ၿမိဳ႕ျပစီမံကိန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဥပေဒေတြမွာ ေဖာ္ျပမႈအခ်ဳိ႕ ရွိေပမယ့္ သက္ေရာက္မႈေတာ့ မရွိပါဘူး။ ဥပမာအားျဖင့္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အေဆာက္အအံုအသစ္ေဆာက္ရင္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္အေပၚသက္ ေရာက္မႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေလ့လာမႈ ေတြလုပ္ဖို႔ ဥပေဒက ေထာက္ခံထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲသလို မလုပ္ၾကပါဘူး” ဟု ၎က ဆိုသည္။ ယင္းျဖစ္ စဥ္သည္ ေစ်းကစားျခင္း၊ ျခစားမႈ ထူေျပာျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ပို၍ပင္ ဆိုးရြားလာခဲ့သည္။

“ျပင္းထန္တင္းက်ပ္တဲ့ ၿမိဳ႕ျပစည္းကမ္းေတြ၊ ေျမထိန္းသိမ္းေရးမူ ၀ါဒေတြ မျပ႒ာန္းဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္မႈ၊ ေျမအျငင္းပြားမႈ၊ ႀကီးထြားလာတဲ့ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ၊ ေရာဂါ၊ ေသျခင္းတရားေတြနဲ႔ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ရေတာ့မယ့္ အႏၲရာယ္ရွိေနပါတယ္” ဟု ပီးယားဘြန္ဂိုလီက ေျပာခဲ့သည္။

Ref : AFP

ကမၻာႀကီး ပူေႏြးလာျခင္းေၾကာင့္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ား ပိုမိုရွားပါးလာႏိုင္

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၆ ရက္က ပါရီအနီး ေစ်းတစ္ခုတြင္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ား ေရာင္းခ်ေနမႈကို ေတြ႕ရစဥ္ (Photo : AFP)

အၾကမ္းခံႏိုင္ေသာ သီးႏွံမ်ဳိးကြဲမ်ား၊ စိုက္ပ်ဳိးမႈ နည္းလမ္းသစ္မ်ားကို အသံုးမျပဳပါ က ကမၻာႀကီး ပူေႏြးလာမႈေၾကာင့္ ကမၻာတစ္၀န္း၌ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ား သိသိသာသာ ရွားပါးသြားလိမ့္မည္ဟု သုေတသီမ်ားက ဇြန္ ၁၂ ရက္တြင္ သတိေပးခဲ့သည္။

ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားသည္ က်န္းမာေရးႏွင့္ ညီညြတ္ေသာ စားေသာက္မႈပံုစံ တစ္ခုအတြက္ မရွိမျဖစ္ အေရးပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေရနည္းပါးျခင္းႏွင့္ ပိုမိုပူေႏြးလာေသာ ေလတို႔ေၾကာင့္ ယခုရာစုႏွစ္ကုန္တြင္ပ်မ္းမွ် ဟင္းသီးဟင္းရြက္ အထြက္ႏႈန္းသည္ သံုးပံုတစ္ပံုနီးပါး ေလ်ာ့က်သြားလိမ့္မည္ဟု အမ်ဳိးသား သိပၸံအကယ္ဒမီ၏ အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည္။

ကမၻာႀကီးပူေႏြးမႈသည္ လက္ရွိအလားအလာအတိုင္း ဆက္သြားမည္ ဆိုပါက ၂၁၀၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ အပူခ်ိန္သည္ ၇ ဒသမ ၂ ဖာရင္ဟိုက္ ( ၄ ဆဲစီးယပ္) ထပ္မံျမင့္တက္ လာမည္ျဖစ္သည္။ ထိုအေျခအေနသည္ ပ်မ္းမွ်သီးႏွံ အထြက္ႏႈန္းကို ၃၁ဒသမ ၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ေလ်ာ့က်သြားေစႏိုင္သည္။

ယင္းသို႔ ထြက္ႏႈန္းေလ်ာ့က်သြားမႈသည္ ဥေရာပ၊ အာဖရိကေနရာ အမ်ားစုႏွင့္ ေတာင္အာရွတို႔တြင္ အထူးသက္ေရာက္မႈ ရွိႏိုင္သည္။ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာ ထိေတြ႕မႈသည္ သီးႏွံအထြက္ႏႈန္းႏွင့္ အာဟာရ ပါ၀င္မႈအေပၚ မည္သို႔ သက္ေရာက္မႈ ရွိႏိုင္သည္ ဆိုျခင္းကို ၁၉၇၅ ခုႏွစ္မွစ၍ လုပ္ေဆာင္ထားေသာ အစီရင္ခံစာ ၁၇၄ ခုအား အေျခခံၿပီး ယခုကဲ့သို႔ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

“ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဆန္းစစ္သံုးသပ္ခ်က္ေတြအရ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ပံုမွန္နည္းလမ္းကိုသံုးၿပီး ဆက္လက္ ခ်ဥ္းကပ္ေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာ ေျပာင္းလဲမႈေၾကာင့္ ကမၻာတစ္၀န္းမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အစားအစာေတြဟာ သိသိသာသာ ေလ်ာ့က်သြားႏိုင္ပါတယ္” ဟု လန္ဒန္ရွိ တစ္ကိုယ္ရည္ သန္႔ရွင္းမႈႏွင့္ အပူပိုင္း ေဆး၀ါးေက်ာင္းမွ ဦးေဆာင္သုေတသနျပဳသူ ေပါလင္းစကီဘိခ္က ဆိုသည္။

သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ေျပာင္းလဲမႈ၏ ဒဏ္ကို ခံႏိုင္ရည္ ျမင့္တက္လာေစေရး အတြက္ စိုက္ပ်ဳိးေရးက႑ကို ေထာက္ပံ့လုပ္ေဆာင္ေပးျခင္း အပါအ၀င္ အေရးေပၚ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား လိုအပ္ေနၿပီျဖစ္ၿပီး ယင္းသည္ ကမၻာတစ္၀န္းမွ အစိုးရမ်ား၏ ဦးစားေပး လုပ္ေဆာင္ခ်က္တစ္ရပ္ ျဖစ္လာသင့္သည္ဟု ၎ကဆက္လက္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

အပူခ်ိန္ ျမင့္တက္လာျခင္းသည္ ေျပာင္းပင္မ်ား (ကမၻာေပၚတြင္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ အေပါက္ေရာက္ႏိုင္ဆံုး သီးႏွံ) ၏ အေျခအေန မတည္ၿငိမ္မႈကို ႀကီးထြားေစသည့္အေၾကာင္း ဒုတိယေျမာက္ ေလ့လာခ်က္တြင္ ေတြ႕ရွိခဲ့သည္။ ယခင္ေလ့လာမႈမ်ားတြင္လည္း ကမၻာႀကီး ပူေႏြးလာမႈသည္ ေျပာင္းတို႔၏ ႀကီးထြားမႈကို ေလ်ာ့က်ေစသည္ဟု သုေတသီမ်ားက အတည္ျပဳခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ကမၻာေပၚတြင္ ေျပာင္းတင္ပို႔မႈ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံမ်ားမွာ အေမရိကန္၊ ဘရာဇီး၊ အာဂ်င္တီးနားႏွင့္ ယူကရိန္းတို႔ျဖစ္သည္။

Ref : AFP

အေျခခံေရႏွင့္ဆိုင္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္စီမံခန္႔ခြဲမႈႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ထိခိုက္မႈ ဆန္းစစ္ခ်က္အတြက္ စြမ္းေဆာင္ရည္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈဆိုင္ရာ စီမံကိန္း၏ စီမံကိန္းၿပီးေျမာက္ျခင္း အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပ

မႏၲေလးၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီ ေျခာက္ထပ္ေဆာင္ အစည္းအေ၀းခန္းမတြင္ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္ ေမ ၉ ရက္ နံနက္ ၉ နာရီခြဲမွစတင္ကာ အေျခခံေရႏွင့္ဆိုင္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္စီမံခန္႔ခြဲမႈႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ထိခိုက္မႈ ဆန္းစစ္ခ်က္အတြက္ စြမ္းေဆာင္ရည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈဆိုင္ရာစီမံကိန္း၏ စီမံကိန္းၿပီးေျမာက္ျခင္း အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပခဲ့သည္။

“၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလကေနစၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ သဘာ၀သယံဇာတႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး၀န္ႀကီးဌာနနဲ႔ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးအဖြဲ႕ (JICA) တို႔ရဲ႕ နားလည္မႈစာခြၽန္လႊာအရ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ စီမံကိန္းတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ဇြန္လကေန စီမံကိန္းကို စတင္ခဲ့ၿပီး ဒီစီမံကိန္းမွာ အထက္ျမန္မာျပည္အတြက္ ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးဌာန (မႏၲေလး)၊ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီ၊ ေရႏွင့္သန္႔ရွင္းေရးဌာန၊ သန္႔ရွင္းေရးဌာနတို႔က အတိုင္ပင္ခံအင္ ဂ်င္နီယာအဖြဲ႕၀င္မ်ားအျဖစ္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ျပည္ႀကီးတံခြန္ ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွာရွိတဲ့ ေရဆိုးစြန္႔ပစ္မႈ အေျခအေနေတြ၊ စြန္႔ပစ္ေရေတြေၾကာင့္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္က ေတာင္သမန္နဲ႔ ဒု႒၀တီျမစ္တို႔ရဲ႕ ေရအရည္အေသြး အေျခအေနေတြကို အဓိက ေလ့လာဆန္းစစ္ခဲ့ၾကပါတယ္” ဟု မႏၲေလးတိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရအဖြဲ႕ သဘာ၀ သယံဇာတႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး ၀န္ႀကီးဌာန ၀န္ႀကီးဦးမ်ဳိးသစ္က ဆိုသည္။

၂၀၁၅ မွစတင္ကာ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္အထိ သံုးႏွစ္တာကာလအတြင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ စီမံကိန္းၿပီးေျမာက္ျခင္းဆိုင္ရာ အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးမႈမ်ား၊ စီမံကိန္းႏွင့္ပတ္သက္၍ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈမ်ား၊ မႏၲေလးၿမိဳ႕တြင္ ေရႏွင့္ဆိုင္ရာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္အတြက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့မႈမ်ား၊ မႏၲေလးၿမိဳ႕အတြက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာ ေရႏွင့္ဆိုင္ရာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ စီမံခန္႔ခြဲမႈမ်ားကို ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း၊ မႏၲေလးၿမိဳ႕၏ လက္ရွိ ေရႏွင့္ ဆိုင္ရာပတ္၀န္းက်င္အေျခအေနမ်ားကို တက္ေရာက္လာသည့္ ေဒသခံမ်ားက အၾကံျပဳေဆြးေႏြးေမးျမန္းမႈမ်ား၊ ေရဆိုးသန္႔စင္စက္႐ံု၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကိုလည္း ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ပတ္၀န္းက်င္ေရးရာ ေလ့လာဆန္းစစ္ခ်က္အရ တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီးသည္ ပတ္၀န္းက်င္ပ်က္စီးမႈ အဆိုးရြားဆံုး ျဖစ္ၿပီး မႏၲေလးတိုင္းမွာ ပတ္၀န္းက်င္ပ်က္စီးမႈ အနည္းဆံုး ျဖစ္ေၾကာင္း အစီရင္ခံစာ တစ္ေစာင္တြင္ ေဖာ္ျပ

တနသၤာရီတိုင္းအတြင္းရိွ ဆီအုန္းစိုက္ခင္းအခ်ဳိ႕ကို ေတြ႕ရစဥ္

၂၀၁၇ ခုႏွစ္အတြက္ ျပည္နယ္ႏွင့္တိုင္း ၁၃ ခု တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ပတ္၀န္းက်င္ေရးရာ ေလ့လာဆန္းစစ္ခ်က္တြင္ တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီးသည္ ပတ္၀န္းက်င္ပ်က္စီးမႈ အဆိုးရြားဆံုးျဖစ္ၿပီး မႏၲေလးတိုင္းမွာ ပတ္၀န္းက်င္ပ်က္စီးမႈ အနည္းဆံုးျဖစ္ေၾကာင္း မတ္ ၃၀ ရက္တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ စိမ္းလန္းအမိေျမ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအသင္းမွ ျပဳလုပ္သည့္ ျပည္သူ႔သေဘာထားအျမင္မ်ား အစီရင္ခံစာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွ သိရသည္။

သစ္ေတာျပဳန္းတီးမႈမ်ားႏွင့္ စားက်က္ေျမ ဆံုး႐ႈံးျခင္းမ်ား၊ ဇီ၀မ်ိဳးစံုကြဲမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္ျခင္းမ်ားအနက္ သစ္ေတာျပဳန္းတီးမႈသည္ ၿမိဳ႕နယ္ ၁၃၀ အနက္ ၃၅ ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ဆိုးရြားစြာ ျဖစ္ပြားလ်က္ရွိေၾကာင္း ပတ္၀န္းက်င္ ေလ့လာဆန္းစစ္ခ်က္ အစီခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

အစီရင္ခံစာအရ ပတ္၀န္းက်င္ပ်က္စီးမႈ အမ်ားဆံုး တိုင္းေဒသႀကီးျဖစ္သည့္ တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီးတြင္ ဆီအုန္းစီမံကိန္းေၾကာင့္ ေျမယာမ်ား သိမ္းဆည္းခံေနရျခင္း၊ တရားမ၀င္ သတၱဳတူးေဖာ္ျခင္း၊ စီးပြားျဖစ္ စိုက္ခင္မ်ားေၾကာင့္ သစ္ေတာျပဳန္းတီးျခင္း၊ ကြၽန္းမ်ားတြင္ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈ အားနည္းျခင္းမ်ား ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း သိရသည္။

ထို႔ျပင္ တနသာၤရီတိုင္းေဒသႀကီး ေရျဖဴၿမိဳ႕နယ္တြင္ သစ္ေတာျပဳန္းတီးမႈမ်ားႏွင့္ ျမစ္ေခ်ာင္း တိမ္ေကာလာမႈမ်ား၊ ေျမယာ သိမ္းဆည္းမႈမ်ား၊ သရက္ေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္၌ လယ္ယာေျမမ်ားတြင္ အိမ္ေဆာက္ေနျခင္းမ်ား၊ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေဂဟစနစ္ ပ်က္စီးျခင္းႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ ရွားပါးလာျခင္းမ်ား ႏွင့္ တနသၤာရီၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေျမယာ အျငင္းပြားမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနသည္ဟု အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီးသည္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ အစီရင္ခံစာ စစ္တမ္းအရ ပတ္၀န္းက်င္ အေျခအေနအဆင့္ (၁)၊ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အစီရင္ခံစာ စစ္တမ္းအရ ပတ္၀န္းက်င္ အေျခအေန အဆင့္ (၂) ရရွိခဲ့ၿပီး ၂၀၁၇ ခုႏွစ္တြင္ အဆိုးရြားဆံုး အေျခအေန အဆင့္ (၁၃) သို႔ က်ဆင္းသြားေၾကာင္း သိရၿပီး အေကာင္းဆံုး ပတ္၀န္းက်င္အေျခအေန အဆင့္ (၁) ေနရာတြင္ မႏၲေလးတိုင္းက ရပ္တည္ေနေၾကာင္း သိရသည္။

သို႔ေသာ္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးမွာ ယင္းစစ္တမ္း ေကာက္ယူရာတြင္ ပါ၀င္ျခင္း မရိွေၾကာင္း၊ လုပ္ကိုင္ခြင့္ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ပါ၀င္ျခင္း မရိွေၾကာင္း အဆိုပါအသင္းမွ သိရသည္။

“စစ္တမ္းမွာ ရန္ကုန္တိုင္း မပါတာက လုပ္ရတဲ့ အခက္အခဲေၾကာင့္ပါ။ ပြဲေတြ လုပ္ၿပီး ေကာက္တာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ကူညီေပးတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု ရွိမွရတာပါ။ စိမ္းလန္းအမိေျမက နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ေကာက္ခံရတာေတြကို စုစည္းၿပီေတာ့ အစီရင္ခံစာ ထုတ္ေပးတာေတြ လုပ္တယ္။ အဓိက က ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ အရပ္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အခ်ိန္အေနအထားနဲ႔ လုပ္ခြင့္မရခဲ့ဘူး” ဟု စိမ္းလန္းအမိေျမ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအသင္းမွ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာအရာရွိ ဦးေအးခ်မ္းေမာင္က ေျပာၾကားသည္။

ယင္းစစ္တမ္းကုိ ၂၀၁၇ စက္တင္ဘာလမွ စတင္ကာ ေလးလတာ ေလ့လာမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး မႏၲေလးတိုင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္၊ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ မေကြးတိုင္း၊ ရခိုင္ျပည္နယ္၊ ဧရာ၀တီတိုင္း၊ မြန္ျပည္နယ္၊ ခ်င္းျပည္နယ္၊ ပဲခူးတိုင္း၊ ကရင္ျပည္နယ္၊ ကယားျပည္နယ္၊ တနသၤာရီတိုင္းတို႔ရွိ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္း ၁၃၀ မွေဒသခံမ်ား၊ အရပ္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ဌာနဆိုင္ရာမွ လူဦးေရ ၃၉၅ ဦးမွ စစ္တမ္းေကာက္ယူခ်က္မ်ား ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။

က်ဳိက္ထိုၿမိဳ႕နယ္ ရန္ကုန္-ေမာ္လၿမိဳင္ ကားလမ္းနံေဘးရွိ စိမ္းလဲ့တင္ဥယ်ာဥ္အား လုိင္စင္ခ်ေပးထားျခင္း မရိွေသးဟုဆို

ရန္ကုန္-ေမာ္လၿမိဳင္ ကားလမ္းနံေဘးရွိ စိမ္းလဲ့တင္ အပန္းေျဖဥယ်ာဥ္အ၀င္အား ညေန ၆ နာရီခန္႔က ေတြ႕ရစဥ္

က်ဳိက္ထိုၿမိဳ႕နယ္ ရန္ကုန္-ေမာ္လၿမိဳင္ ကားလမ္းနံေဘးရွိ စိမ္းလဲ့တင္ အပန္းေျဖစခန္းကို လုပ္ကိုင္ခြင့္လိုင္စင္ ခ်ေပးထားျခင္းမရွိေသးေၾကာင္း မြန္ျပည္နယ္အစိုးရအဖြဲ႕၀င္ သယံဇာတႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး၀န္ႀကီး ေဒါက္တာမင္းၾကည္၀င္းက ေျပာၾကားသည္။

“စိမ္းလဲ့တင္အပန္းေျဖစခန္းကို လိုင္စင္မခ်ရေသးဘူး။ အပန္းေျဖစခန္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ႀကီးၾကပ္ေရးအဖြဲ႕ရွိတယ္။ အဲဒီအဖြဲ႕က အစီရင္ခံစာတက္လာလို႔ရွိရင္ သတ္မွတ္၀င္ေၾကးရိွထားၿပီးဆိုေတာ့ ဥယ်ာဥ္အတြက္ ဘယ္ႏွဧက၊ ဘယ္ေလာက္ေကာက္သင့္လဲ။ တိရစၦာန္ဥယ်ာဥ္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ေကာက္သင့္လဲ။ ေနာက္တစ္ခုက Adventure Land။ ဒါကေတာ့ အပန္းေျဖဥယ်ာဥ္မွာ ပါၿပီးသားဆိုေတာ့ ဒီဧကအေပၚမွာ တစ္ႏွစ္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ေကာက္သင့္လဲဆိုတာ ႀကီးၾကပ္ေရးအဖြဲ႕က ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးရင္ ျပည္နယ္အစိုးရကို တင္လုိက္မယ္။ ျပည္နယ္အစိုးရအစည္းအေ၀းမွာ သုံးသပ္ၿပီးေတာ့ ဒါကိုလုိင္စင္ထုတ္ေပးရမွာပါ” ဟု ေဒါက္တာမင္းၾကည္၀င္းက ေျပာၾကားသည္။

ရန္ကုန္-ေမာ္လၿမိဳင္ လမ္းနံေဘးရွိ စိမ္းလဲ့တင္ သဘာ၀အပန္းေျဖစခန္း ဖြင့္ပြဲအခမ္းအနား ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာ ၂ ရက္က ျပဳလုပ္စဥ္

စိမ္းလဲ့တင္မွ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ေျမဧရိယာခုနစ္ဧကရိွ တိရစၦာန္ဥယ်ာဥ္ငယ္ တည္ေထာင္ခြင့္ကို သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ သားငွက္တိရစၦာန္ ထိန္းသိမ္းေရးဌာနက ခြင့္ျပဳခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ၂၀၁၈ ခုႏွစ္ မတ္ ၃၁ ရက္တြင္ သက္တမ္းကုန္ဆုံးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ စိမ္းလဲ့တင္ အပန္းေျဖစခန္းငါးဧက၊ စိမ္းလဲ့တင္ တိရစၦာန္ဥယ်ာဥ္ခုနစ္ဧကႏွင့္ စိမ္းလဲ့တင္ Adventure Land ၁၀ ဧကတို႔ကို သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးစီမံခ်က္၊ သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္ ကာကြယ္ေရးစီမံခ်က္ႏွင့္ မီးေဘးအႏၲရာယ္ ကာကြယ္ေရးစီမံခ်က္မ်ားႏွင့္အတူ လုပ္ငန္းလုိင္စင္ရရွိေရးအတြက္ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၄ ရက္က ေလွ်ာက္လႊာတင္ထားေၾကာင္း၊ အဆိုပါ စိမ္းလဲ့တင္ Adventure Land ႏွင့္ အပန္းေျဖစခန္းကို က်ဳိက္ထိုၿမိဳ႕နယ္ ႀကီးၾကပ္ေရးအဖြဲ႕က ကြင္းဆင္းစစ္ေဆးဆဲျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ႀကီးၾကပ္ေရးအဖြဲ႕မွ စစ္ေဆးၿပီးပါက ျပည္နယ္အစိုးရအဖြဲ႕သို႔ တင္ျပလာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဒါက္တာမင္းၾကည္၀င္းက ဆက္လက္ေျပာၾကားသည္။

အခေၾကးေငြယူၿပီး ဖြင့္လွစ္ထားသည့္ ေရကူးကန္အပါအ၀င္ အပန္းေျဖစခန္းမ်ားသည္ အပန္းေျဖစခန္းမ်ား၊ တိရစၦာန္ဥယ်ာဥ္ႏွင့္ ႐ုကၡေဗဒဥယ်ာဥ္ ဥပေဒပုဒ္မ ၄၄ ႏွင့္အညီ လုပ္ငန္းလုိင္စင္ေလွ်ာက္တင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

သို႔ေသာ္လည္း အဆိုပါ စိမ္းလဲ့တင္အပန္းေျဖစခန္းရွိ Adventure Land ကို ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာ ၂ ရက္က မြန္ျပည္နယ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာေအးဇံႏွင့္ သယံဇာတႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး၀န္ႀကီး ေဒါက္တာမင္းၾကည္၀င္းတို ့ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။

မြန္ျပည္နယ္အတြင္း ဖြင့္လွစ္ထားသည့္ အပန္းေျဖစခန္း၊ ကေလးကစားကြင္း၊ ေရကူးကန္၊ တိရစၦာန္ဥယ်ာဥ္မ်ားမွာ က်ဳိက္ထိုၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေဆာင္ႏုိင္ႀကီးႏွင့္ စိမ္းလဲ့တင္၊ ေပါင္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ မုတၱမမိသားစုကမၻာ၊ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္ မြန္မင္းလမ္းေရကူးကန္၊ မုဒုံၿမိဳ႕နယ္ကြၽန္းႏွစ္ပင္ႏွင့္ သံျဖဴဇရပ္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ၂၁ Paradise အပန္းေျဖစခန္းတို႔ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ျမန္မာ့၀က္၀ံထိန္းသိမ္းေရးစီမံကိန္းကို ေလးႏွစ္စီမံကိန္းအျဖစ္ တစ္ႏိုင္ငံလုံးတြင္ ေဆာင္ရြက္မည္

ထမံသီေဘးမဲ့ေတာတြင္ ယခင္က တပ္ဆင္ခဲ့ေသာ ကင္မရာေထာင္ေခ်ာက္မွ ရရွိေသာ၀က္၀ံပံု (ဓာတ္ပံု – ထမံသီေဘးမဲ့ေတာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး႐ံုး)

ျမန္မာ့၀က္၀ံထိန္းသိမ္းေရး စီမံကိန္းအား ေလးႏွစ္စီမံကိန္းအျဖစ္ တစ္ႏိုင္ငံလုံးတြင္ ေဆာင္ရြက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း မတ္ ၁၃ ရက္က ေနျပည္ေတာ္ အမရဟုိတယ္တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ျမန္မာ့၀က္၀ံထိန္းသိမ္းေရး ဆက္စပ္ပတ္သက္သူမ်ား အစည္းအေ၀းတြင္ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဴပ္ ဦးညီညီေက်ာ္က ေျပာၾကားသည္။

ျမန္မာ့၀က္၀ံထိန္းသိမ္းေရး ဆက္စပ္ပတ္သက္သူမ်ား အစည္းအေ၀းသည္ ႏိုင္ငံတကာပူးေပါင္းစီမံကိန္းျဖစ္သည့္ သစ္ေတာဦးစီးဌာနႏွင့္ အီတလီအေျခစုိက္ INGO တစ္ခုျဖစ္သည့္ Istituto OIKOS အဖြဲ႕ႏွင့္ လက္မွတ္ေရးထုိးလ်က္ရွိသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း မေလး၀က္၀ံမ်ဳိးစိတ္ ထိန္းသိမ္းေရးလုပ္ငန္းမ်ား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးစီမံကိန္း၏ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္မွ ၂၀၂၀ ျပည့္ႏွစ္အထိ ေလးႏွစ္စီမံကိန္းအျဖစ္ တစ္ႏိုင္ငံလုံးတြင္ ေဆာင္ရြက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

စီမံကိန္းပထမပုိင္း ၂၀၁၆ ခုႏွစ္မွ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္အတြင္း ရခုိင္ျပည္နယ္ႏွင့္ စစ္ကုိင္းတုိင္းေဒသႀကီးအတြင္း ၀က္၀ံမ်ဳိးစိတ္မ်ား ပ်ံ႕ႏွံ႔က်က္စားမႈ၊ ေနရင္းေဒသအေျခအေန၊ ေဂဟစနစ္အေျခအေန၊ ၀က္၀ံမ်ား၏ေကာင္ေရအခ်ဳိးအစားႏွင့္ ေပါက္ဖြားမႈအေျခအေန၊ က်ေရာက္ေနသည့္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားႏွင့္ ေဒသခံျပည္သူမ်ား၏ ဇီ၀မ်ဳိးစုံမ်ဳိးကြဲမ်ား ဆက္ႏႊယ္ေနမႈ၊ ပဋိပကၡမ်ား စသည့္အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ကြင္းဆင္းေလ့လာလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ သယံဇာတႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး၀န္ႀကီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဴပ္ ဦးညီညီေက်ာ္က ေျပာၾကားသည္။

“ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ေတာ႐ုိင္းတိရစာၦန္မ်ားနဲ႔ သဘာ၀အပင္မ်ားကုိ ေနရင္းေဒသေတြမွာ ေရရွည္တည္တံ့ေစဖုိ႔ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ႏိုင္ရန္ သဘာ၀ထိန္းသိမ္းေရးနယ္ေျမမ်ား သတ္မွတ္ၿပီး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္လ်က္ ရိွပါတယ္။ ေတာဆင္႐ုိင္းမ်ား၊ က်ားမ်ား၊ အခ်ဳိ႕ေသာလိပ္၊ ေက်းငွက္ စတဲ့သတၱ၀ါမ်ဳိးစိတ္ေတြကုိ အထူးျပဳကာကြယ္သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ ဆင္ေဘးမဲ့ေတာ၊ က်ားထိန္းသိမ္းေရးနယ္ေျမ၊ လိပ္မ်ဳိးစိတ္မ်ားထိန္းသိမ္းေရးဥယ်ာဥ္နဲ႔ ေဘးမဲ့ေတာေတြ သတ္မွတ္ထားတာ ရွိပါတယ္” ဟု ဦးညီညီေက်ာ္က ေျပာၾကားသည္။

ဆက္လက္၍ ၀က္၀ံမ်ဳိးစိတ္မ်ားေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔က်က္စားေတြ႕ရိွရတာေၾကာင့္ အထူးျပဳကာကြယ္သည့္နယ္ေျမ သတ္မွတ္ထားျခင္းမရွိေၾကာင္း၊ သတ္မွတ္ၿပီးျဖစ္သည့္ အမ်ဳိးသားဥယ်ာဥ္၊ ေတာ႐ုိင္းတိရစာၦန္ေဘးမဲ့ေတာနဲ႔ သဘာ၀ႀကိဳး၀ိုင္းအတြင္း၊ သစ္ေတာနယ္ေျမမ်ားျဖစ္သည့္ ႀကိဳး၀ုိင္းေတာ၊ ႀကိဳးျပင္ကာကြယ္ေရးေတာမ်ားတြင္ ဥပေဒအရ ကာကြယ္ထားသည့္ ေတာ႐ုိင္းတိရစာၦန္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေၾကာင္း ဦးညီညီေက်ာ္က ေျပာၾကားသည္။

ဇီ၀မ်ဳိးစုံမ်ဳိးကြဲဆုိင္ရာ အခ်က္အခ်ာက်မႈအရလည္း အပင္ႏွင့္သတၱ၀ါမ်ဳိးစိတ္မ်ားကုိ သာမက ၎တုိ႔၏ေနရင္းေဒသမ်ား၊ ေဂဟစနစ္မ်ား ေရရွည္တည္တံ့ေစေရးကုိ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းေရး ႏိုင္ငံေတာ္မွမူ၀ါဒ၊ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒမ်ား၊ မဟာဗ်ဴဟာမ်ား၊ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတုိင္မ်ားႏွင့္ လုပ္ငန္းစီမံခ်က္မ်ား ေရးဆြဲထုတ္ျပန္ထားရိွၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ထုတ္ျပန္ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားႏွင့္အညီ ႏွစ္တုိ၊ ႏွစ္ရွည္ လုပ္ငန္းစီမံခ်က္မ်ားေရးဆြဲၿပီး သစ္ေတာဦးစီးဌာနႏွင့္အတူ ဆက္စပ္အစုိးရဌာနမ်ား၊ ေဒသတြင္းအဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ မိတ္ဖက္ျဖစ္သည့္ ျပည္တြင္းျပည္ပအစုိးရမဟုတ္သည့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားပူးေပါင္း၍ ထိန္းသိမ္းေရးလုပ္ငန္းမ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္လ်က္ရိွေၾကာင္း အခ်က္အလက္မ်ားအရ သိရသည္။

အဓိကမ်ဳိးစိတ္မ်ား သုိ႔မဟုတ္ အေရးႀကီးမ်ဳိးစိတ္မ်ားဟု ေျပာ၍ရသည့္ ရွားပါးမ်ဳိးစိတ္မ်ားျဖစ္ေသာ ဆင္၊ က်ား၊ ၀က္၀ံ စသည့္သတၱ၀ါမ်ဳိးစိတ္မ်ားသည္ ေနရင္းေဒသေခၚသည့္ Habitats မ်ား က်ဥ္းေျမာင္းပ်က္စီးလာျခင္း၊ ေလ်ာ့နည္းလာျခင္းတုိ႔က အဓိကၿခိမ္းေျခာက္လာမႈႏွင့္ လက္ေတြ႕ရင္ဆုိင္ ၾကံဳေတြ႕ေနရသည့္အႏၲရာယ္သည္ တရားမ၀င္ အမဲလုိက္သတ္ျဖတ္၍ တရားမ၀င္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ခံေနရေၾကာင္း ဦးညီညီေက်ာ္က ေျပာၾကားသည္။

ကနီၿမိဳ႕နယ္တြင္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးေနသည့္ေနရာမ်ားအား ျပန္လည္ထူေထာင္ရန္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးသူမ်ားအသင္းႏွင့္ စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရအဖြဲ႕တို႔ ပူးေပါင္းကာ ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးေရးဇုန္တစ္ခု ေဆာင္ရြက္မည္

စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး ယင္းမာပင္ခ႐ိုင္ ကနီၿမိဳ႕နယ္တြင္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးေနသည္႔ေနရာမ်ားအား ျပန္လည္ထူေထာင္ရန္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးသူမ်ားအသင္းႏွင့္ စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရအဖြဲ႕တို႔ ပူးေပါင္းကာ ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးေရးဇုန္တစ္ခု ေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ယင္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးဇုန္ေဆာင္ရြက္ရျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ ေဒသခံမ်ား၏ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းရရွိေစေရးႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ပ်က္စီးေနမႈအား ျပန္လည္ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ရန္အတြက္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

“ကြၽန္ေတာ္တို႔စစ္ကိုင္းတိုင္းမွာက ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ကိုင္သူမ်ား အဖြဲ႕ႏွစ္ဖြဲ႕ရွိပါတယ္။ အထက္ပိုင္းမွာတစ္ဖြဲ႕ပါ။ ေအာက္ပိုင္းမွာတစ္ဖြဲ႕ပါ။ သူတို႔ဘက္ကေတာ့ ကနီၿမိဳ႕နယ္ထဲက ေျမေတြကို စိတ္၀င္စားၾကတယ္လို႔ေျပာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သစ္ေတာဘက္ကလည္း ခြင့္ျပဳေပးႏိုင္တဲ့ ေျမအမိ်ဳးအစား ဟုတ္မဟုတ္ ကြင္းဆင္းစစ္ေဆးခိုင္းထားပါတယ္။ ၀ါးဆိုတဲ့မ်ဳိးက ႏွစ္အတိုတြင္းမွာ ေငြျပန္ရမယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ ၀ါးကို ၀ါးေလာက္ပဲသုံးေတာ့ တန္ဖိုးကသိပ္မရၾကဘူးေလ။ ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးသူမ်ားအဖြဲ႕ေတြက နည္းပညာေတြနဲ႔ ၀ါးမစိုက္ပ်ဳိးခင္မွာ သင္တန္းေတြပို႔ခ်ေပးသြားမယ္။ နည္းပညာဆိုတာ တန္ဖိုးျမင့္ကုန္ေခ်ာေတြထုတ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ နည္းပညာကိုေျပာတာပါ။ ေနာက္ဆုံးကေတာ့ ၀ါးကေနျဖတ္ေတာက္လိုက္တဲ့ ေလလြင့္တဲ႔၀ါးျခမ္းေတြကအစ ျပည္ပကို အိတ္စ္ပို႔တင္ပို႔ႏိုင္တဲ့အဆင့္အထိ ကူညီေပးမွာလို႔ ေဆြးေႏြးတယ္။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကနီၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးမႈမ်ားေနတဲ့အတြက္ ဒါေတြကို ျပန္လည္ထူေထာင္လိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္လည္းပါတယ္” ဟု စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး သစ္ေတာေရးရာဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးခင္ေမာင္၀င္းက ေျပာၾကားသည္။

ကနီၿမိဳ႕နယ္သည္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ေလေဘး/ေရေဘး က်ေရာက္သည့္ ၿမိဳ႕နယ္တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထို႔ျပင္ စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီးအတြင္း သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ပ်က္စီးေနသည့္ ေဒသမ်ားအား ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးေရးဇုန္မ်ားျဖစ္လာရန္ ႀကိဳးစားေနေၾကာင္း၊ ယင္း၀ါးစိုက္ပ်ဳိးေရးဇုန္ကို စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရအဖြဲ႕ကလည္း ပူးေပါင္းပါ၀င္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးသူမ်ားအသင္းဥကၠ႒ (စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး) ေအာက္ပိုင္း မုံရြာၿမိဳ႕ခံ ကိုသန္႔ဇင္က ေျပာၾကားသည္။

“ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးသူမ်ားအသင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ႏွစ္ခုရွိပါတယ္။ ပထမကေတာ့ ေဒသခံေတြအတြက္ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းရရွိဖို႔ရယ္ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကနီၿမိဳ႕မွာက သဘာ၀တ္၀န္းက်င္ေတြ ပ်က္စီးေနတာေတြမ်ားလာေနတဲ့အတြက္ ဒီပ်က္စီးမႈေတြကို ကာကြယ္တဲ့အေနနဲ႔ ဒီ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးေရးဇုန္လုပ္ဖို႔ဆိုၿပီး တိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရအဖြဲ႕ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔အသင္းတို႔က တင္ျပေဆြးေႏြးထားၿပီးျဖစ္ပါတယ္” ဟု မုံရြာၿမိဳ႕ခံ ကိုသန္႔ဇင္က ေျပာၾကားသည္။

ကနီၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေဒသခံမ်ားအေနျဖင့္ စီးပြားျဖစ္ ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးႏိုင္ေရးအတြက္ ၀ါးပင္စိုက္ပိ်ဳးပုံ စိုက္ပ်ဳိးနည္းမ်ားကိုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ ၀ါးစိုက္ပ်ဳိးသူမ်ားအသင္း (စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး)ေအာက္ပိုင္းအဖြဲ႕က နည္းပညာမ်ား ပံ့ပိုးကူညီေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထို႔ျပင္ ကနီၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေျမလြတ္ေျမ႐ိုင္း ဧကအမ်ားအျပား က်န္ရွိေနေသးေၾကာင္း သိရသည္။

ပဲခူး႐ိုးမေဒသ တစ္ခုလံုးကို သစ္ေတာစီမံအုပ္ခ်ဳပ္ လုပ္ကိုင္မႈစီမံကိန္း တစ္ႀကိမ္စာ ၁၀ ႏွစ္အထိ ကြၽန္းႏွင့္သစ္မာ ထုတ္လုပ္ျခင္းမျပဳဘဲ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ရန္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိ

ပဲခူး႐ိုးမအတြင္းရွိ သစ္ေတာမ်ားကို ေတြ႕ရစဥ္(ဓာတ္ပံု-ဆန္းထူးေအာင္)

ျမန္မာ့ကြၽန္းသစ္ မူရင္းေဒသျဖစ္ေသာ ပဲခူး႐ိုးမတစ္ခုလံုးကို သစ္ေတာစီမံအုပ္ခ်ဳပ္ လုပ္ကိုင္မႈစီမံကိန္း တစ္ႀကိမ္စာ ၁၀ ႏွစ္အထိ ကြၽန္းႏွင့္ သစ္မာထုတ္လုပ္ျခင္း မျပဳဘဲ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္သြားရန္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ လ်က္ရွိေၾကာင္း သယံဇာတႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ၀န္ႀကီးဌာန သစ္ေတာဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာညီညီေက်ာ္က ေျပာၾကားသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ သစ္ေတာဖံုးလႊမ္းမႈသည္ ကုလသမဂၢ စားနပ္ရိကၡာႏွင့္ စိုက္ပ်ဳိးေရးအဖြဲ႕ (FAO) ၏ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ သစ္ေတာသယံဇာတ အကဲျဖတ္ဆန္းစစ္မႈ အစီရင္ခံစာအရ ႏုိင္ငံဧရိယာ၏ ၄၂ ဒသမ ၉၂ ရာခိုင္ႏႈန္းသာ သစ္ေတာမ်ား ဖံုးလႊမ္းလ်က္ရွိၿပီး ကမၻာတြင္ သစ္ေတာျပဳန္းတီးမႈႏႈန္း တတိယအမ်ားဆံုးႏုိင္ငံ တစ္ႏုိင္ငံ ျဖစ္လာခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ထိုကဲ့သို႔ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္၏ လမ္းညႊန္မႈျဖင့္ သစ္ေတာဦးစီးဌာန အေနျဖင့္ သစ္ေတာမ်ား ျပန္လည္တည္ေထာင္ေရး စီမံကိန္း MRRP (၂၀၁၇-၂၀၁၈ မွ ၂၀၂၆-၂၀၂၇ အထိ) ကို ၂၀၁၇ ခုႏွစ္မွ စတင္၍ ႏုိင္ငံတစ္၀န္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိရာ ၂၀၁၆-၂၀၁၇ ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္ ကြၽန္းႏွင့္သစ္မာ ထုတ္လုပ္ျခင္းကို လံုး၀ရပ္နားခဲ့ၿပီး ၂၀၁၇-၂၀၁၈ ဘ႑ာေရးႏွစ္မွစ၍ သတ္မွတ္ႏွစ္စဥ္ ေတာထြက္ပမာဏေအာက္ သိသိသာသာ ေလွ်ာ့ခ်ထုတ္လုပ္သြားရန္ႏွင့္ ျမန္မာ့ကြၽန္းသစ္ မူရင္းေဒသျဖစ္ေသာ ပဲခူး႐ိုးမေဒသ တစ္ခုလံုးကို သစ္ေတာစီမံအုပ္ခ်ဳပ္ လုပ္ကိုင္မႈ စီမံကိန္း တစ္ႀကိမ္စာ ၁၀ ႏွစ္အထိ ကြၽန္းႏွင့္ သစ္မာထုတ္လုပ္ျခင္း မျပဳဘဲ အနားေပးျခင္း၊ ျပဳစုထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ျခင္းမ်ား ေဆာင္ရြက္သြားရန္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိေၾကာင္း ေဒါက္တာညီညီေက်ာ္က ေျပာၾကားသည္။

MRRP စီမံကိန္းတြင္ စိုက္ခင္းမူ၀ါဒ ေရးဆြဲျခင္း၊ သဘာ၀ေတာတန္ဖိုးျမႇင့္ ထိန္းသိမ္းျခင္း၊ အစိုးရပိုင္ႏွင့္ ပုဂၢလိက သစ္ေတာစိုက္ခင္းမ်ား တည္ေထာင္ျခင္း၊ ေဒသခံျပည္သူ အစုအဖြဲ႕ပိုင္ သစ္ေတာတည္ေထာင္ျခင္း၊ သီးႏွံသစ္ေတာ ေရာေႏွာစိုက္ခင္းမ်ား တည္ေထာင္ျခင္း၊ ပ်ဳိးပင္မ်ားျဖန္႔ေ၀ျခင္း၊ သစ္ေစ့ႏွင့္ ပ်ဳိးပင္ဌာနမ်ား တည္ေထာင္ျခင္း၊ ငါးႏွစ္ျပည့္ၿပီး စိုက္ခင္းေဟာင္းမ်ား ျပန္လည္ျပဳစုျခင္း၊ သစ္ေစ့ထုတ္ဧရိယာႏွင့္ မ်ဳိးသန္႔ဥယ်ာဥ္ တည္ေထာင္ျခင္း၊  ႀကိဳး၀ိုင္းႏွင့္ ႀကိဳးျပင္ကာကြယ္ေတာမ်ား တိုးခ်ဲ႕ဖြဲ႔စည္းျခင္း၊ ေရရွိေရး ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ အထူးစိမ္းလန္း စိုျပည္ေရး စိုက္ပ်ဳိးျခင္း၊ ထင္းအစား အျခားေလာင္စာ တိုးျမႇင့္အသံုးခ်ျခင္း၊ သင္တန္းပို႔ခ်ျခင္း၊ အသံုးခ် သုေတသနမ်ား ေဆာင္ရြက္ျခင္းႏွင့္ တိုးခ်ဲ႕ပညာေပးျခင္း လုပ္ငန္းမ်ားပါ၀င္ၿပီး စီမံကိန္းတြင္ သစ္ေတာစိုက္ခင္းေပါင္း ဧရိယာဧက ၃၅၀,၀၀၀ ေက်ာ္ကို တည္ေထာင္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။