အိပ္မက္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ စစ္ပြဲနဲ႔ ဆီးရီးယားရဲ႕ ေရႊရည္စိမ္ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းလား

အားကစားခန္းမရဲ႕နံရံဟာ အနီးအနားက ဗံုးေပါက္ကြဲသံေၾကာင့္ တုန္ခါသြားပါတယ္။ က်ယ္ေလာင္ျပင္းရွတဲ့ ဗံုးေပါက္သံၾကားမွာပဲ ကေလးငယ္ (၂၀၀)ပါ၀င္တဲ့ တုိက္ကြမ္ဒိုၿပိဳင္ပြဲတစ္ခု က်င္းပေနရတယ္။

ဒါဟာ (၆)ႏွစ္ၾကာျပည္တြင္းစစ္ဒဏ္ကို ငရဲလိုခံစားေနရတဲ့ ဆီးရီးယားရဲ႕ အားကစားပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ပါပဲ။ ေရႊတံဆိပ္ဆြတ္ခူးႏုိင္ေရးအတြက္ ကေလးငယ္ေတြ ႀကိဳးစားေနသလို၊ အျခားတစ္ဖက္မွာလည္း စစ္ဒဏ္ေၾကာင့္ အသက္မဆံုး႐ႈံးရေအာင္ သူတို႔ဘ၀ေတြကို ကာကြယ္ေန ရပါတယ္။

” အားကစားခန္းမထဲမွာ ဗံုးအႏၲရာယ္ ဒဏ္ကာကြယ္တဲ့ေနရာမ်ားစြာရွိိပါတယ္။ အား ကစားခန္းမေတြဆီကုိ ဗံုးေတြေရာက္လာၿပီးရင္ အၾကမ္းဖက္သမားေတြရဲ႕ ေနာက္ထပ္ပစ္မွတ္က ကြၽန္ေတာ္တို႔အိမ္ေတြဆီကိုပါပဲ” လို႔ ဆီးရီးယား အိုလံပစ္ေကာ္မတီဥကၠ႒ ဂ်ဳိးမားက ေျပာပါတယ္။ ဆီးရီးယားရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘ၀ေတြဟာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာမရွိ ပါဘူး။ အပ်င္းေျပစကားစမည္ေျပာစရာအေၾကာင္း အရာလည္း ရွားပါးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆီးရီးယား ျပည္သူေတြမွာ ေျပာစရာရွိလာပါၿပီ။ သူတို႔ရဲ႕ စစ္ ဒဏ္ၾကားက လူးလြန္႔တိုးထြက္လာတဲ့ ဆီးရီးုယား ေဘာလံုးအသင္း ၂၀၁၈ ကမၻာ့ဖလားေျခစစ္ပြဲ ေအာင္မလားဆိုတာပါပဲ။ ၾကာသပေတးေန႔မွာ ၾသ စေၾတးလ်နဲ႔ Play-off ပထမအေက်ာ့ကစားရ မယ္လို႔ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြအတြင္း ဆီးရီးယားအသင္း အိပ္မက္မက္ခဲ့ဖူးမယ္ မထင္ပါဘူး။ေဘာလံုးရဲ႕ ပါ၀ါနဲ႔အတူ သူတို႔တစ္ဦးခ်င္းစီတုိင္းမွာ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ ကုိယ္စီေမြးဖြားႏုိင္ခဲ့ၿပီလား။

Dream

ဆီးရီးယားနဲ႔ မိုင္ေပါင္း (၄၅၀၀)ေက်ာ္ေ၀း တဲ့ မေလးရွားႏုိင္ငံ၊ ကြာလာလမ္ပူၿမိဳ႕ေတာင္ပိုင္း က ၾကယ္ငါးပြင့္အဆင့္ဟုိတယ္မွာ ဆီးရီးယား ေဘာလံုးသမားေတြ Check-in လုပ္ေနပါတယ္။ သူတို႔ထဲက တခ်ဳိ႕ဟာ ရီးယဲလ္နည္းျပ ဇီဒန္းနဲ႔ စီ ေရာ္နယ္လ္ဒိုတို႔အေၾကာင္း အားရပါးရေျပာေန ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က မိုဘုိင္းဖုန္းကိုယ္စီသံုးရင္း ၿငိမ္ သက္ေနပါတယ္။ မေလးရွားကို ဆီးရီးယားအသင္း ေရာက္ေနရတဲ့အေၾကာင္းရင္းက ၂၀၁၈ ကမၻာ့ဖ လားေျခစစ္ပြဲကစားဖို႔ပါပဲ။ စစ္ဒဏ္ၾကားက ေၾကမြ ေနတဲ့ ဆီးရီးယားၿမိဳ႕ေတာ္ ဒမက္စကတ္ဟာ လံု ၿခံဳေရးအရ အိမ္ကြင္းလက္ခံကစားခြင့္မရပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဆီးရီးယားအသင္းရဲ႕ ကမၻာ့ဖလားေျခစစ္ပြဲ အိမ္ကြင္းပြဲစဥ္ေတြကို မေလးရွားမွာ ကစားခဲ့ရပါ တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ေအာက္တုိဘာ (၆)ရက္ကို ဆီးရီးယားကစားသမားေတြ အမွတ္ရေနပါဦးမယ္။ အဲဒီတုန္းက သူတို႔အသင္းဟာ လူဦးေရ (၁ .၄)ဘီလီယံရွိၿပီး ေဘာလံုးေအာင္ျမင္မႈအသည္းအသန္ လိုခ်င္လို႔ ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာအကုန္အက် ခံ လံုးပန္းေနတဲ့ တ႐ုတ္အသင္းကို အေ၀းကြင္း ေဘဂ်င္းမွာ (၁-၀)ဂိုးနဲ႔အႏုိ္င္ရခဲ့တာပါပဲ။ တ႐ုတ္ ကိုအႏုိင္ရခဲ့လို႔ ဆီးရီးယားကစားသမားေတြ တစ္ ဦးကို အေမရိကန္ေဒၚလာ (၁၀၀၀)စီ ဆုေၾကးရခဲ့ ပါတယ္။ ဒီဆုေၾကးပမာဏဟာ ဆီးရီးယားေဘာ လံုးသမားတစ္ဦးရဲ႕တစ္ႏွစ္ပ်မ္းမွ်၀င္ေငြနီးပါးရွိခဲ့ လုိ႔ လက္ေရြးစင္အသင္းမွာ ပါ၀င္ေျခစြမ္းျပခြင့္ရ ေရးဟာ ဆီးရီးယားေဘာလံုးသမားတစ္ဦးအတြက္ မက္ေလာက္စရာအိပ္မက္ပါပဲ။ စစ္ေငြ႕မျပယ္ေသး တဲ့ႏိုင္ငံတစ္ခု၊ လူဦးေရ (၂၃)သန္းထဲမွာ လူဦးေရ (၅)သန္းနီးပါး ဒုကၡသည္ဘ၀ေရာက္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံ တစ္ခုရဲ႕ေဘာလံုးအေရြ႕ကို ဘယ္သူဦးေဆာင္ခဲ့လဲ။

Toughest Job

တကယ္ဆုိ ဆီးရီးယားမွာ ေဘာလံုးသမား ျဖစ္ရတာမလြယ္ကူပါဘူး။ အာဆတ္အစိုးရလက္ ေအာက္ခံေတြဟာ အရင္တုန္းက ေဘာလံုးသမား တခ်ဳိ႕ကို ဖမ္းဆီး၊ ေထာင္ခ်တာမ်ဳိးေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အလက္ပိုအေျခစုိက္အားကစားကေလာင္ရွင္ အာ နက္စ္အမ္မုိက အာဆတ္အစိုးရဟာ ေဘာလံုးသ မားေတြကို လူမသိသူမသိအျပတ္ရွင္းခဲ့တယ္လို႔ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ ဆီးရီးယားေဘာလံုးသမား အ နည္းဆံုး (၃၈)ဦးဟာ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔အ သတ္ခံခဲ့ရၿပီး ကစားသမား(၃၀)ဦးေလာက္ဟာ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ဆီးရီး ယားကစားသမားေဟာင္း ဂ်က္ဘာအယ္ကာဒီက အခုလိုေျပာခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ ဆီးရီးယားျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ပြားၿပီး (၂)ႏွစ္အၾကာ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္အတြင္းမွာ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရသူပါပဲ။

”ကြၽန္ေတာ့္ေျခ ေထာက္ေတြကို ရာဘာပုိက္လံုးနဲ႔ ထပ္တလဲလဲ ႐ုိက္ပါတယ္။ ဦးေခါင္းကို ၀ုိင္ယာႀကိဳးနဲ႔ ေရွာ့ခ္႐ုိက္ ပါတယ္”လို႔ ဂ်က္ဘာအယ္ကာဒီက နာက်င္စရာအ တိတ္ကိုျပန္ေျပာျပတယ္။ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ဂ်က္ဘာအယ္ကာဒီဟာ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံမွာ ခုိလႈံေနေပမယ့္ နာက်င္စရာအတိတ္ဟာ ညအိပ္မက္ဆိုးေတြအ ျဖစ္ သူ႔ဆီေရာက္လာေနတုန္းပါပဲ။ ဆီးရီးယားႏုိင္ငံအေနာက္ပိုင္း ဟြမ္းစ္ၿမိဳ႕က လက္ေရြးစင္အသင္း ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ကြာဆက္ဘ္ဆိုရင္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ကတည္းက ေပ်ာက္သြားတာ အခုအခ်ိန္အထိ သတင္းအစအနမၾကားရပါဘူး။ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္၊ စက္ တင္ဘာမွာ ကြာဆက္ဘ္ေသၿပီဆိုတဲ့အတည္မျပဳ ႏုိင္တဲ့သတင္းေတြ ထြက္ေပၚခဲ့သလို၊ သူ႕သူငယ္ ခ်င္းတခ်ဳိ႕ကေတာ့ ကြာဆက္ဘ္ အသက္ရွင္ေန ေသးတယ္လို႔ ဆုိခဲ့ပါတယ္။ ဆီးရီးယားလူ႔အခြင့္ အေရးကြန္ရက္ရဲ႕ မွတ္တမ္းေတြအရ ၂၀၁၁ခုႏွစ္၊ မတ္လကေန ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ မတ္လအတြင္း အားကစားသမား (၂၆၄)ဦး အသတ္ခံခဲ့ရတယ္လို႔ သိရပါ တယ္။ ဒီထဲမွာ ထိပ္တန္းေဘာလံုးသမား (၃၈)ဦး ပါ၀င္ေနပါတယ္။ ေဘာလံုးသမားေတြဟာ ဆီးရီး ယားအစိုးရ(ဒါမွမဟုတ္) အီရန္ျပည္သူတပ္ေတြ ရဲ႕လက္ခ်က္နဲ႔ အျပစ္မဲ့ေသဆံုးခဲ့ရတာပါပဲ။ အစၥ လာမ္မစ္စစ္ေသြးၾကြေတြ၊ ႐ုရွားအကူစစ္တပ္ေတြ၊ တျခားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းေတြေၾကာင့္ အားကစားသမားေသဆံုးမႈႏႈန္း ျမင့္တက္ေနတယ္ လို႔ ဆိုႏုိင္ေပမယ့္ အမ်ားစုဟာ ဆီးရီးယားအစိုးရ ရဲ႕ အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ အေၾကာင္းမဲ့ဖမ္းဆီးျခင္း ေၾကာင့္ပါပဲ။ ေဘာလံုးသမားအမ်ားစုဟာ အာ ဆတ္အစိုးရကို ပုန္ကန္အၾကမ္းဖက္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္း တယ္ဆိုတဲ့စြဲခ်က္ေတြနဲ႔ ထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရတယ္။ ကြာဆက္ဘ္ဆိုရင္ ကားဗံုးေထာင္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့တယ္ ဆုိတဲ့ စြဲခ်က္နဲ႔ မတရားထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရတာပါပဲ။ အာဆတ္အစိုးရဟာ အေမရိကန္အပါအ၀င္ အ ေနာက္ႏုိင္ငံေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရးအရဖိအား ေပး႐ႈတ္ခ်ခံေနရတာေတြကို ဖံုးအုပ္ခ်င္လာခ်ိန္ မွာ ေဘာလံုးကို ႏိုင္ငံမ်က္ႏွာဖံုးအျဖစ္ ေျပာင္းလဲ ခဲ့ပါတယ္။ အာဆတ္ဟာ ဆီးရီးယားေဘာလံုးအ သုိင္းအ၀ုိင္းကို ေျမေတာင္ေျမႇာက္ေပးၿပီး စစ္ ေၾကာင့္ ကြယ္ေပ်ာက္ေနတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ အငံု႔စိတ္ကို ေဘာလံုးမွာ သြန္ခ်ႏုိင္ေအာင္ ျမဴဆြယ္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုရမလားပဲ။

ဆီးရီးယားအသင္းမွာ မကစားခ်င္ဘူး လို႔ ႏွစ္မ်ားစြာအႀကိမ္ႀကိမ္ျငင္းဆန္ခဲ့သူ ကာတစ္ဘ္ ဟာ ဆီးရီးယားရဲ႕ ၂၀၁၈ ကမၻာ့ဖလားေရႊအိုေရာင္ ခရီးစဥ္မွာ အသင္းေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အမႈေတာ္ ထမ္းေနပါၿပီ။ ကာတစ္ဘ္ဟာ အာဆတ္အစိုးရကို ခါးသီးလြန္းခဲ့ၿပီး အားကစားသမားေတြ အျပစ္မဲ့ဖမ္း ဆီးထိန္းသိမ္းခံရ၊ သတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရတာေတြေၾကာင့္ လက္ေရြးစင္အသင္းမွာ ကစားဖို႔ျငင္းဆန္ခဲ့သူပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ေအာက္တုိဘာလဆန္းပိုင္းမွာ ESPN ကို သူေျပာခဲ့တာက ” အခုဆိုရင္ ဆီးရီးယားမွာ လူ သတ္သမားေတြ ေပါမ်ားေနပါၿပီ။ တစ္ေယာက္၊ ႏွစ္ေယာက္မကေတာ့ပါဘူး။ သူတုိ႔အားလံုးကို ကြၽန္ေတာ္မုန္းပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။ ဆီး ရီးယားျပည္သူ (၁၂)သန္းက ကြၽန္ေတာ့္ကို ခ်စ္ပါ လိမ့္မယ္။ က်န္တဲ့ (၁၂)သန္းက ကြၽန္ေတာ့္ကို မုန္းေနပါလိမ့္မယ္” ဆုိတာပါပဲ။

အာဆတ္ဟာ သူ႕ ရဲ႕ ပံုရိပ္ဆုိးကို ေဘာလံုးနဲ႔အတူ သန္႔စင္ဖို႔ႀကိဳးစား ေနပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္တုန္းက သူ႕ကိုမုန္းတီးခဲ့တဲ့ ေဘာလံုးအသုိင္းအ၀ုိင္းကလူေတြဟာ သူ႔ဘက္ ေတာ္သားေတြ ျဖစ္လာေအာင္ သိမ္းသြင္းႏုိင္ခဲ့ပါ တယ္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္တုန္းက ဆီးရီးယားအသင္းသား ေတြဟာ ‘ရယ္ၿပံဳးေနေသာ သမၼတအာဆတ္႐ုပ္ပံု ပါတီရွပ္’ ကို ၀တ္ဆင္ၿပီး သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ တက္ခဲ့ပါတယ္။ ဆီးရီးယားအသင္းရဲ႕ ပြဲစဥ္ေတြမွာ လည္း အာဆတ္႐ုပ္ပံုေတြ ကိုင္ေဆာင္ၿပီးအားေပး တာမ်ဳိး ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။

” လက္ေရြးစင္ပြဲကစားတဲ့ အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းဆိုရတာ အရမ္း သေဘာက်မိပါတယ္။ ေဘာလံုးဟာႏုိင္ငံေရးအတြက္အရမ္းအေရးပါတယ္။ ဆီးရီးယားရဲ႕ ပံုရိပ္ အစစ္အမွန္ကို ဒီမွာရွာေတြ႕ႏုိင္တယ္။ စစ္ဒဏ္ကို အလူးအလဲခံေနရေပမယ့္ ဆီးရီးယား ရွိေနေသး တယ္ဆိုတာကို ေဘာလံုးနဲ႔အတူ ျပသႏုိင္တယ္။ ေဘာလံုးကိုအသံုးျပဳၿပီး ဆီးရီးယားျပည္သူေတြကို ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အေကာင္းဆံုးကူညီေနတာပါပဲလို႔ ဆီးရီးယားလက္ေရြးစင္ ကူတုိင္ဘာက ေျပာခဲ့ပါ တယ္။ ေငြေၾကးနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဳိးအျမတ္ထက္ ပိုတယ္လို႔ ကူတုိင္ဘာ ယူဆေနတယ္။ စစ္ပြဲမတုိင္ မီ ဆီးရီးယားျပည္သူေတြ စုစည္းညီညာခဲ့သလုိမ်ဳိး ျပန္ျဖစ္ေအာင္ ေဘာလံုးဟာ ခ်စ္ျခင္းကို ေဆာင္ယူလာမယ့္ ၾကားခံကိရိယာ တစ္ခုလို႔ ကူတုိင္ဘာ ယံုၾကည္ေနပံု ပါပဲ။

ဆီးရီးယား အသင္းေခါင္းေဆာင္ ကာတစ္ဘ္ (Photo: AFP)

Hope

ဆီးရီးယားေဘာလံုးအသင္းဟာ (၆)ႏွစ္ ေက်ာ္ၾကာ ျပည္တြင္းစစ္ကာလအတြင္း ဆီးရီးယား ျပည္သူေတြၾကား ေသြးစည္းေစမယ့္အရာလို႔ တကယ္ဆုိႏုိင္ၿပီလား။ ဆီးရီးယားလက္ေထာက္ နည္းျပ ဂ်က္ဘန္းဟာ တစ္လကို အေမရိကန္ေဒၚ လာ(၁၀၀)ေလာက္ပဲရေပမယ့္ သူ႕အသင္းအေပၚ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစိတ္ တစ္စက္မွေလ်ာ့မေနပါဘူး။ သူ ဟာ ဆီးရီးယားအသင္းအတြက္ ပြဲ(၁၀၀)ေက်ာ္ ကစားခဲ့ဖူးၿပီး ၁၉၉၄ AFC လူငယ္ခ်န္ပီယံရွစ္မွာ ဂ်ပန္ကို အႏုိင္ယူၿပီး ဗိုလ္စြဲခဲ့တဲ့ ဆီးရီးယားကစား သမားေဟာင္းတစ္ဦးပါပဲ။ အဲဒီတုန္းက ဒမက္စ ကတ္ၿမိဳ႕ေလဆိပ္မွာ ဆီးရီးယားျပည္သူေတြ သူ႕ကို ပခံုးေပၚထမ္းတင္ၿပီး ဂုဏ္ျပဳခဲ့တာကို သူ မေမ့ေသး ဘူး။ သူ႕ရဲ႕လက္ရွိဆီးရီးယားအသင္းကို လွ်ပ္စစ္ မီးမရတဲ့ညဘက္ေတြမွာ ဘတၳရီသံုးၿပီး ခပ္ေသး ေသးတီဗြီကေန သူ႕ဇနီးနဲ႔သမီး(၄)ေယာက္က အား ေပးေနပါလိမ့္မယ္။ ဂ်က္ဘန္းျပန္လာမယ့္ေန႔ဆုိ သူ႕သမီးေတြက ေခ်ာကလက္ကိတ္မုန္႔လုပ္ရင္း ေမွ်ာ္ေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရဲ႕ ဆန္႔က်က္ဘက္မွာ ႏုိင္ငံအသီးသီးကို လြင့္စင္ ထြက္သြားတဲ့ ဆီးရီးယားျပည္သူေတြရဲ႕ က်ဳိးပဲ့ေမွ်ာ္ လင့္ခ်က္ရွိေနပါတယ္။ အားကစားကေလာင္ရွင္ အာနက္စ္အမ္မုိက ဆီးရီးယားကစားသမားတခ်ဳိ႕ ဟာ အေၾကာက္တရားေတြႀကီးစိုးခံထားရၿပီး ေဘာ လံုးေကာင္းေကာင္းမကစားရင္ ဆီးရီးယားမွာက်န္ ခဲ့မယ့္ မိသားစု၊ ေဆြမ်ဳိးေတြ ရန္ရွာခံရမွာကို စိုးရိမ္ ေနပံုပဲလို႔ သံုးသပ္တယ္။ ကစားသမားေတြရဲ႕ ပတ္စ္ပို႔တ္ကို အစိုးရက ထိန္းသိမ္းတာမ်ဳိးလည္း ရွိပါ တယ္။ ေအာင္ျမင္တဲ့ေဘာလံုးသမားတစ္ဦးျဖစ္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေပမယ့္ စစ္ပြဲေၾကာင့္ ဆီးရီးယားရဲ႕အ ေ၀းကိုလြင့္စင္ထြက္သြားသူေတြ၊ ဆီးရီးယားအသင္း ကို ႏွလံုးသားနဲ႔ရင္းၿပီး ျမတ္ႏုိးခဲ့သူေတြဟာ လက္ရွိ ဆီးရီးယားရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈကို အလံုးစံုမႏွစ္သက္ ပါဘူး။

ဒါဟာ ဆီးရီးယားအသင္းအစစ္အမွန္လို႔ ကြၽန္ေတာ္မယူဆပါဘူး။ အာဆတ္ကုိယ္စားျပဳအ သင္းပါပဲ။ ေဘာလံုးအသင္းဆိုတာ ႏုိင္ငံေရးကုိယ္ စားျပဳမဟုတ္ဘူး။ လူထုကုိ ကုိယ္စားျပဳရပါမယ္။

ဒီစကားက တူရကီမွာ ႏုိင္ငံေရးခိုလႈံေနသူ

ေက်ာင္းသားအယ္ဂါဇီရဲ႕မခ်ိတင္ကဲေရရြတ္သံပါပဲ။