Opinions

ေငြေနာက္ကုိ မလိုက္ပါနဲ႔

Globalization ဆုိၿပီး ဒီဘက္ေခတ္မွာ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေျပာလာၾကပါတယ္။ တစ္ေနရာရာမွာ တစ္ခုခု ျဖစ္လိုက္တုိင္း ကမၻာလံုးဆုိင္ရာ ႐ုိက္ခတ္မႈေတြ ရွိလာတယ္။ သက္ေရာက္မႈေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဒီအခါ စဥ္းစားမႈေတြဟာလည္း တစ္ႏုိင္ငံတည္း၊ တစ္ဖြဲ႕တည္းအတြက္ပဲ စဥ္းစားေနလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ကမၻာလံုးခ်ီ စဥ္းစားလာရတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ တကၠစီသမား

ဒီေန႔ မနက္လည္း အိပ္ရာက ေစာေစာထတယ္။ မေန႔က ကားဆြဲမေကာင္း။ အုံနာခနဲ႔ ဆီဖုိးပဲရေတာ့ ဒီေန႔ေတာ့ မုိးမခ်ဳပ္ခင္ ခရီးသည္ သြက္သြက္ေလးရေအာင္ အိပ္ရာက ေစာေစာထလုိက္တယ္။ တစ္ရက္ၿပီး တစ္ရက္ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ကားေမာင္းရင္း ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈေတြက ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ေျပေပ်ာက္မွာလဲလုိ႔ အိပ္ရာထဲက မထခ်င္ထခ်င္နဲ႔ လူးလဲထၿပီး အသံမထြက္ဘဲ ညည္းညဴမိတယ္။ ကပ်ာကယာ မ်က္ႏွာသစ္ေရခ်ဳိးၿပီး အိမ္သာထဲ၀င္ အေပါ့အေလးမ်ား စြန္႔ရေသးတယ္။ ကားသမားဘ၀က တစ္ခါတစ္ေလ အဲဒီဒုကၡက မေသး။ ခရီးသည္မ်ား ခပ္စိပ္စိပ္ေလးရၿပီး ကားဆြဲေကာင္းၿပီဆုိရင္ ေရႊဗုိက္ေတာ္က ဘယ္အၿငိဳးနဲ႔ နာမွန္းမသိ။ အဲလုိျဖစ္လာၿပီဆုိရင္ ကံၾကမၼာကုိပဲ ယုိးမယ္ဖြဲ႕ရမလား။ ခရီးသည္ကုိ ခပ္သြက္သြက္ပုိ႔ၿပီ

လက္နက္ လက္နက္ လက္နက္

ေက်ာက္ဂူေတြ အထဲမွာေနတဲ့ ေက်ာက္ေခတ္ကတည္းက လူေတြဟာ ‘လက္နက္’ ကုိအသုံးျပဳခဲ့ၾကတယ္။ လက္နက္လုိ႔ ေခၚလုိက္တဲ့အခါ လက္နက္နဲ႔ ကိရိယာဆုိၿပီး ႏွစ္မ်ဳိးရွိတာကုိ သိႏုိင္ပါတယ္။

လက္နက္ကုိ အဂၤလိပ္လုိ Arms, Weapons စသျဖင့္ေခၚၿပီး ကိရိယာကုိေတာ့ Tools နဲ႔ Instruments လုိ႔ေခၚပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္က အေမတုိ႔သုံးတဲ့ မီးဖုိေခ်ာင္သုံး ကိရိယာထဲမွာ မီးညႇပ္နဲ႔ မီးေျပာင္းဟာ အေရးအပါဆုံးပါပဲ။ လယ္ယာသုံး ကိရိယာေတြထဲမွာ ထြန္ယက္တဲ့ထြန္တုိ႔၊ ထယ္တုိ႔ကုိ အရင္ကသုံးပါတယ္။ ယေန႔မွာေတာ့ ထြန္စက္ေတြ၊ ေကာက္ရိတ္စက္ေတြအထိ လယ္ယာသုံး ကိရိယာေတြ ျဖစ္လာၾကပါတယ္။

အေဖမ်ား၏ေမတၱာ

ကြၽန္ေတာ္သည္ တုိက္ႀကီးတစ္လံုး၏ ပထမထပ္ (မွန္ခန္း) တြင္ ငွားရမ္းေနထုိင္သူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ အဆိုပါ မွန္ခန္း၏ေရွ႕ ေနေရာင္ကာမွာ ေလးေပခန္႔က်ယ္ၿပီး ၀ရန္တာမရွိ။ မွန္မ်ားျဖင့္သာ အျပည့္ကာရံထားသည္။ တုိက္ကို အေနာက္ဘက္အရပ္သို႔ ေက်ာေပး ေဆာက္လုပ္ထားသည္ျဖစ္ရာ မွန္ခန္းကေလးမွာ တစ္ေနကုန္ကို အရိပ္ရသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနေလသည္။ ၎အျပင္ တုိက္ေရွ႕ဘက္မွာလည္း လူေနရပ္ကြက္မရွိဘဲ ဆက္သြယ္ေရး၀င္းႀကီးသာရွိသည္။ ေအးေဆးၿငိမ္သက္ၿပီး စိတ္လြတ္လပ္သည္ဟု ခံစားရေသာေၾကာင့္ ထုိမွန္ခန္းကေလးကို စာေရးသည့္ ေနရာအျဖစ္ ကြၽန္ေတာ္ အသံုးျပဳလုိက္ပါသည္။