<

မႏၲေလး နည္းပညာကုမၸဏီ၏ မန္ေနးဂ်င္းဒါ႐ိုက္တာ ဦးေဇာ္ႏိုင္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း

လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ဥပေဒၾကမ္းကို အတည္ျပဳဖို႔ ႀကိဳးစားေနတာျဖစ္ၿပီး ဥပေဒၾကမ္းမွာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္မယ့္ အဖြဲ႕အစည္းအျဖစ္ ေျပာင္းလဲမယ္ဆိုတဲ့ အေျခအေနေၾကာင့္ ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္နဲ႔လည္း အေက်အလည္ ေဆြးေႏြးေနတဲ့ အေျခအေနျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုအေျခအေနမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီက ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္၊ အတြင္းေရးမွဴးနဲ႔ တာ၀န္ရွိသူေတြက ေရႊသံလြင္၊ ေရႊေတာင္၊ ကေမၻာဇ၊ Asia World ၊ ႐ႈိင္းေဆာက္လုပ္ေရး၊ ဒဂုန္အင္တာေနရွင္နယ္၊ မက္စ္ျမန္မာ၊ သုခရတနာ၊ Oriental Highway စတဲ့ တိုင္ကြန္းကုမၸဏီႀကီးေတြက တာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႔ Yangon Infrastructure Development Public (YIDP) ကုမၸဏီဆိုၿပီး ဖြဲ႕စည္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့ အစည္းအေ၀း မွတ္တမ္းကလည္း လူမႈကြန္ရက္မွာ ပ်ံ႕ႏွံ႕လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို စည္ပင္ရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြကို ခ႐ိုနီေတြနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ေတာ့မယ္ ဆိုရာမွာ ေရႊသံလြင္ရဲ႕ တြက္ခ်က္မႈအရ စီမံကိန္းတစ္ခုကတင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ခုနစ္ဘီလ်ံ ကုန္က်မွာျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုထားတာေၾကာင့္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးက က်ပ္တည္းေနတဲ့ ျပည္သူေတြဟာ ၀န္ေဆာင္မႈေပးလာမယ့္ ကုမၸဏီေတြရဲ႕ အခြန္အခဖိစီးမႈဒဏ္ ခံႏုိင္ပါ့မလား ဆိုတာ စိုးရိမ္ပူပန္စရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီလို စိုးရိမ္ပူပန္သံေတြအတြက္ YIDP အစည္းအေ၀း မွတ္တမ္းကို လူမႈကြန္ရက္မွာ တင္ခဲ့သူတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ မႏၲေလး နည္းပညာကုမၸဏီက မန္ေနးဂ်င္းဒါ႐ိုက္တာ ဦးေဇာ္ႏိုင္နဲ႔ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခဲ့တာကို ျပည္သူေတြ သိရွိျပင္ဆင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

“ဒီအစိုးရမွာ ျပည္သူေတြနဲ႔ နီးစပ္တယ္ဆိုရင္၊ ဒီအစိုးရက ျပည္သူေတြနဲ႔ တစ္ေသြးတည္း တစ္သားတည္း ရွိေနတယ္ဆိုရင္ အစိုးရက ဘယ္လိုစဥ္းစားေနလဲဆိုတာ ျပည္သူေတြက သိေနရမွာေပါ့။ အခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သိမေနဘူး . . . .”

ေမး – အဓိက ေမးခ်င္တာက ခ႐ိုနီေတြန႔ဲ ေပါင္းလုပ္မယ္။ ဒီပုဒ္မျဖဳတ္လိုက္လည္း သူတို႔က ေပါင္းလုပ္မယ္ ဆိုတဲ့အေပၚမွာ အစ္ကို႔အျမင္ေလး သိခ်င္ပါတယ္။

ေျဖ – ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနေပါ့။ ရန္ကုန္တိုင္းအစိုးရနဲ႔ စည္ပင္က အလုပ္ေတြ မႏိုင္မနင္း ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ျမင္ရတယ္။ ဘယ္ကေန ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္ မသိျဖစ္ေနတယ္လို႔လည္း ကြၽန္ေတာ္က ျမင္ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူတို႔အတြက္ အေျဖရွာတယ္။ အေျဖရွာေတာ့ PPP (Public-private partnership) လုပ္သင့္တာမ်ဳိး ျမင္လာၾကတယ္။ အဲဒီလို ျမင္လာေတာ့ ထလုပ္တယ္။ ထလုပ္ေတာ့ အစည္းအေ၀း မွတ္တမ္းအရဆိုရင္ အလုပ္ေတြ အကုန္လံုးကို တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း လုပ္မယ္ဆုိတာမ်ဳိး။ ေနာက္တစ္ခုက အဲဒီအစည္းအေ၀း မွတ္တမ္းတင္ မဟုတ္ဘဲ ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ႕ ေၾကညာထားတာေတြကလည္း ရွိတယ္။ ၿမိဳ႕သစ္လည္း တည္မယ္ ဆိုတာကလည္း ရွိတယ္။ ဒါက ပထမဆံုး ျမင္ရတဲ့ အေျခအေနေပါ့။ ဒုတိယ အခ်က္အေနနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အသြင္ကူးေျပာင္းဆဲ ကာလပါ။ ရန္ကုန္အပါအ၀င္ ျမန္မာျပည္က အခုမွ ေခတ္တစ္ေခတ္ အသစ္ကို သြားေနတာ။ ျပန္စေနတာ။ အဲဒီေတာ့ တို႔မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို ဘယ္လိုၿမိဳ႕ႀကီးအျဖစ္ ျမင္ခ်င္တာလဲဆိုတဲ့ အျမင္ရွိဖို႔လိုတယ္။ Vision ရွိရမယ္။ ဘယ္လိုလုပ္မယ္ ဆိုတဲ့ဟာကို ျပန္ခ်ဥ္းကပ္တာေပါ့။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို ဘယ္လိုလုပ္မလဲဆိုတဲ့ ကိစၥမွာ အနာဂတ္ ရန္ကုန္ကိုတို႔က ဘယ္လိုျမင္ခ်င္တာလဲ။ ဥပမာအားျဖင့္ နယူးေယာက္လိုမ်ဳိး Commercial City အေနနဲ႔ ျမင္ခ်င္တာလား။ ဥပမာအားျဖင့္ ေပဂ်င္း (ပီကင္း) လိုမ်ဳိး ၿမိဳ႕ေတာ္လည္း ျဖစ္တယ္၊ Tourist Attraction လည္းရွိတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္လိုမ်ဳိး ျမင္ခ်င္တာလား။ ဥပမာအားျဖင့္ Green City လို ေနရာတစ္ခုအျဖစ္ ျမင္ခ်င္တာလား။ အဲဒီလိုမ်ဳိးတို႔က ကိုယ့္ရဲ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို ဘယ္လိုျမင္ခ်င္တာလဲဆိုတဲ့ Vision ရွိဖို႔ လိုအပ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ မသိဘူး။ သူတို႔ဆီမွာ Vision ရွိ မရွိကို။ အနာဂတ္ ရန္ကုန္ဟာ ဘယ္လိုျဖစ္ခ်င္သလဲ ဆိုတာ။ ေရတိုကာလ တစ္ခုမွာ၊ ေရရွည္ကာလ တစ္ခုမွာ။ ေနာက္တစ္ခါ ၾကားကာလ တစ္ခုမွာ အနာဂတ္ ရန္ကုန္ကို ဘယ္လိုျမင္ခ်င္သလဲဆိုတဲ့ အျမင္ ရွိ မရွိ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ မသိဘူး။ အမွန္ေတာ့ ဒီအစိုးရမွာ Transparency ရွိရင္ ဒီအစိုးရမွာ ျပည္သူေတြနဲ႔ နီးစပ္တယ္ဆိုရင္၊ ဒီအစိုးရက ျပည္သူေတြနဲ႔ တစ္ေသြးတည္း တစ္သားတည္း ရွိေနတယ္ဆိုရင္ အစိုးရက ဘယ္လိုစဥ္းစားေနလဲဆိုတာ ျပည္သူေတြက သိေနရမွာေပါ့။ အခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သိမေနဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးဟာ Green City အျဖစ္ သြားေနတာလား။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးဟာ အဆင္ေျပသလို သြားေနတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး ျဖစ္ေနလား။ အဲဒီ အစည္းအေ၀း မွတ္တမ္းထဲမွာပဲ ၾကည့္လိုက္ရင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္ ပံုေဖာ္ထားတာ သိပ္အဆင္မေျပဘူးေလ။ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတာပဲ။ အမႈိက္ေတြနဲ႔ ႐ႈပ္ယွက္ခတ္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးတစ္ခုအျဖစ္ သူက ပံုေဖာ္ထားတာ။ ဟုတ္ၿပီ။ အခုလက္ရွိ အေျခအေနမွာေတာ့ ႐ႈပ္ယွက္ခတ္ေနတယ္။ ညစ္ပတ္ေနတယ္။ ဒီ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို ဘယ္လို ေျပာင္းလိုက္မွာလဲဆိုတဲ့ Vision ကို မျမင္ရဘူး။ ဒါက Vision ကိစၥ။ ေနာက္တစ္ခုက Master Plan ေပါ့။ အနာဂတ္ ရန္ကုန္အတြက္ကို တို႔က ဘယ္လိုသြားမလဲ။ မဟာဗ်ဳဟာေတြ နည္းဗ်ဳဟာေတြ ရွိဖို႔လိုလာၿပီ။ အဲဒီေနရာမွာ JICA ကေန မဟာဗ်ဳဟာ Master Plan တစ္ခု ဆြဲခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီ Master Plan ရွိတယ္။ သို႔ေသာ္ အဲဒီ Master Plan အတိုင္း လုပ္မွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ သူ႔ Master Plan ကုိၾကည့္ၿပီးေတာ့ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ဟာေလးေတြကို ယူမယ္။ မလိုခ်င္တဲ့ဟာေတြ ပယ္ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ Master Plan နဲ႔ ဆြဲမွာလား။ ဆိုပါေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီး ပံုသဏၭာန္က ဘယ္လိုမ်ဳိးျဖစ္မွာလဲ။ City Center ကို ဘယ္လိုမ်ဳိး ျဖန္႔ထုတ္မွာလဲ။ ဥပမာအားျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ ၿမိဳ႕ပတ္လမ္းေတြ (Ring Road) ေတြက ဘယ္လိုရွိမွာလဲ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး လမ္းပိုင္းေတြ ခ်ိတ္ဆက္မႈက ဘယ္လိုရွိမွာလဲ။ ဒါေတြကို သူက Master Plan ရွိဖို႔ လိုအပ္တယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ လူဦးေရတိုးႏႈန္း၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ လူမႈေရးပံုစံေတြ၊ စီးပြားေရးပံုစံေတြ ဒါေတြအားလံုးကို သူတို႔ သိေနၿပီးေတာ့ သူတို႔က Master Plan နဲ႔ သြားေနသလား ဆိုတာ တို႔ သာမန္ျပည္သူေတြေရာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္သူ၊ ၿမိဳ႕ေတာ္သားေတြေရာ မသိဘူး။ အဲဒီေတာ့ မသိတဲ့ကိစၥေတြ ရွိတယ္။ မသိတဲ့ဟာေတြကို ထားလိုက္ပါေတာ့။ သူတို႔ မဟာဗ်ဳဟာေတြ ရွိရမယ္ဆိုတဲ့ အခါက်ေတာ့ OK ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကေတာ့ မႏိုင္မနင္း ျဖစ္ေနတယ္။ ႐ႈပ္ယွက္ခတ္ေနတယ္။ ညစ္ပတ္ေနတယ္။ အဲဒါေတြကို လုပ္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာတယ္။ အခုနက ကြၽန္ေတာ္ေျပာတဲ့အတုိင္း PPP လုပ္မယ္ဆိုၿပီး ထလုပ္တယ္။ PPP လုပ္မယ္ဆိုလည္း ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ရွိရမယ္။ ပုဂၢလိကက႑ ပါလာမယ္ဆိုရင္လည္း ပုဂၢလိကက႑က ဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ။ ကန္ထ႐ိုက္ေပးၿပီး လုပ္မွာလား။ တင္ဒါေတြ ေခၚမယ္။ တင္ဒါေတြ ေခၚတဲ့အခါမွာလည္း တစ္ခုၿပီးမွတစ္ခု သို႔မဟုတ္ တစ္ခုခ်င္းေပါ့။ ဒီလိုမ်ဳိးလုပ္ရမွာ။ အခုဟာက ပုဂၢလိက ကုမၸဏီေတြ ၁၀ ခုေလာက္နဲ႔ ေပါင္းၿပီးေတာ့ အကုန္လံုးကို လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ဳိး။ ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႔ လက္မခံႏုိင္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မေျပာနဲ႔ ေရာမၿမိဳ႕ႀကီးကိုလည္း တစ္ရက္တည္းနဲ႔ တည္ေဆာက္လို႔ မရဘူး။ အဲဒီေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကိုလည္း သုံးႏွစ္အတြင္း အၿပီး တည္ေဆာက္လို႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔က ဒီသံုးႏွစ္အတြင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို ေရာမၿမိဳ႕ႀကီးလို ျဖစ္သြားေအာင္၊ နယူးေယာ့ခ္လို ျဖစ္သြားေအာင္၊ စင္ကာပူလို ျဖစ္သြားေအာင္ တည္ေဆာက္ခ်င္ေနတာလား မသိဘူး။

ေမး – လက္ရွိ လုပ္ေဆာင္ေနမႈက ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။

ေျဖ – ေသခ်ာတာကေတာ့ အဲဒီလိုမ်ဳိး စိတ္ထဲရွိတာ ထလုပ္လို႔ မရဘူး။ ထလုပ္ႏုိင္တဲ့ စြမ္းအားလည္း မရွိဘူး။ အဲဒီေတာ့ ရွန္ဟိုင္းတို႔၊ ဆိုးလ္တို႔၊ လန္ဒန္တို႔၊ ေပက်င္းတို႔၊ နယူးေယာက္တို႔ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြက တစ္ႏွစ္၊ ႏွစ္ႏွစ္၊ သံုးႏွစ္နဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတာ မဟုတ္ဘူး။ ႏွစ္အမ်ားႀကီးနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတာ။ ေနာက္တစ္ခုက တစ္ၿမိဳ႕နဲ႔ တစ္ၿမိဳ႕ တည္ေဆာက္ပံုေတြ၊ ဖြဲ႕စည္းပံုေတြ၊ တည္ေနရာေတြ၊ စီးပြားေရး အေျခအေနေတြ၊ လူမႈေရး အေျခအေနေတြက မတူၾကဘူး။ အဲဒီေတာ့ ရွန္ဟုိင္းၿမိဳ႕ဆိုပါစို႔။ ဒီၿမိဳ႕ေဟာင္းနဲ႔ ၿမိဳ႕သစ္ကို တည္ခဲ့တာ ၁၅ ႏွစ္ၾကာတယ္ ဆိုပါစုိ႔။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကိုလည္း ၁၅ ႏွစ္အတြင္း ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕လိုျဖစ္ေအာင္ တည္မယ္ေပါ့။ ဆိုပါေတာ့ စင္ကာပူႏုိင္ငံဟာ အေျခအေနတစ္ခုကို ေရာက္ေအာင္ အႏွစ္ ၂၀ ၾကာခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့။ စင္ကာပူကို တည္ခဲ့တာေတာင္ အႏွစ္ ၂၀ ၾကာခဲ့တာ။ တုိ႔က အႏွစ္ ၂၀ ေတာင္ မဟုတ္ဘူး။ ၁၅ ႏွစ္အတြင္း ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီလိုမ်ဳိး စိတ္ထဲမွာ ရည္ရြယ္တာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လုပ္လို႔ရႏိုင္လား မရႏိုင္ဘူးလားဆိုတာကို ခ်င့္ခ်ိန္ဖို႔ လိုတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ စီးပြားေရး အေျခအေန၊ တုိင္းျပည္ရဲ႕ေငြေၾကး အေျခအေနက သူတို႔နဲ႔ မတူဘူးေလ။ သူတို႔ရဲ႕ ဂ်ီဒီပီ၊ သူတို႔ရဲ႕ ကုန္ထုတ္လုပ္ႏိုင္မႈ စြမ္းအား၊ သူတို႔ရဲ႕ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀မႈ စြမ္းအားေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ မတူဘူးေလ။ အဲဒီေတာ့ ေျပာရရင္ စိတ္ရွိတုိင္း၊ စိတ္ထဲမွာ ရွိတာေတြ ထၿပီး လုပ္လို႔မရဘူးဆိုတာ ေျပာခ်င္တယ္။

ေမး – ကုမၸဏီ ၁၀ ခုေလာက္နဲ႔ လုပ္လာမယ္။ ဒီကုမၸဏီေတြက ျပည္သူေတြဆီကေန အခြန္အခေတြ ေကာက္လာမယ္ ဆိုတဲ့ပံုစံမ်ဳိး လုပ္ေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာေရာ၊ လက္ရွိ တုိင္းျပည္ အေျခအေနအေပၚမွာေရာ သူတို႔ဖြံ႕ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ဳိးမွာ သူတို႔ ေတာင္းဆိုမယ့္ ၀န္ေဆာင္ခ ေငြေၾကးပမာဏေတြကို ျပည္သူေတြက ေပးေဆာင္ႏိုင္ပါ့မလား။

ေျဖ – အစည္းအေ၀း မွတ္တမ္းမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီ အတြင္းေရးမွဴး ေဒၚလႈိင္ေမာ္ဦးက ေျပာသြားတယ္။ ငါးၾကင္းဆီနဲ႔ ငါးၾကင္းေၾကာ္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားလံုး သံုးသြားတယ္။ အဲဒီ ငါးၾကင္းဆီ နဲ႔ ငါးၾကင္းေၾကာ္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားလံုးက အမွန္တကယ္ေတာ့ သူေျပာခ်င္တာ ရန္ကုန္မွာ ဒီကုမၸဏီေတြရဲ႕အင္အားနဲ႔ လုပ္မယ္ေျပာတာေပါ့။ အမွန္ေတာ့ ဒီလုပ္ငန္းေတြကို ေရႊသံလြင္က တြက္ခ်က္ထားတာ တစ္ခုရွိတာေပါ့။ လုပ္ငန္းတစ္ခုတည္း တြက္ခ်က္ထားတာကို အေမရိကန္ေဒၚလာ ခုနစ္ဘီလ်ံ၊ ေဒၚလာ သန္း ၇၀၀၀ ေလာက္ ရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီကုမၸဏီေတြက အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၇၀၀၀ ေလာက္ ခ်မ္းသာတဲ့ကုမၸဏီ ဘယ္ကုမၸဏီရွိလဲ။ ေျပာစမ္းပါ။ ျပစမ္းပါ။ အဲဒီကုမၸဏီ ၁၀ ခုေပါင္းေရာ ေဒၚလာ သန္း ၇၀၀၀ ခ်မ္းသာလား။ အဲဒီေတာ့ သန္း ၇၀၀၀ ေလာက္ တန္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ စီမံခ်က္ေတြကို ဒီကုမၸဏီေတြကို ေပးမယ္။ လုပ္ၾကဆိုေတာ့။ ငါးၾကင္းဆီနဲ႔ ငါးၾကင္းေၾကာ္မယ္ဆိုတာ အဲဒီ ငါးၾကင္းဆီက ဒီကုမၸဏီေတြရဲ႕ ဆီ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ျပည္သူေတြရဲ႕ဆီနဲ႔ ငါးၾကင္းေၾကာ္မွာ။ ျပည္သူေတြဆီကေန အခြန္အေကာက္ တိုးေကာက္မွာ။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ပိုက္ဆံနဲ႔ ဒီကုမၸဏီေတြက ဒီအလုပ္ေတြကို လုပ္မွာ။ အဲဒီေတာ့ ငါးၾကင္းဆီနဲ႔ ငါးၾကင္းေၾကာ္မယ္ ဆိုရင္ ဒီကုမၸဏီေတြက ျပည္သူေတြ ၿမိဳ႕႔ေတာ္သူ ၿမိဳ႕ေတာ္သားေတြဆီက အခြန္အေကာက္ေတြ ေကာက္ၿပီးေတာ့ လုပ္မွာ။ အဲဒီေတာ့ တကယ္တမ္း ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ တကယ္ျဖစ္မွာက အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ အစိုးရပဲျဖစ္မွာ။ ဘာေၾကာင့္ အဲဒီလိုေျပာသလဲ ဆိုေတာ့ အခု YBS လုပ္တယ္။ အခု ကားခေတြ တုိးေကာက္ထားတယ္။ အရင္တုန္းက ၁၀၀ ေလာက္ ကုန္တာကို ၂၀၀ ေလာက္ ေပးရတယ္။ အခု ၃၀၀ တန္ကားေတြ အသစ္ဆြဲလာတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျပည္သူေတြဆီက တုိးေကာက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ျပည္သူေတြက သူတို႔ ကုန္က်စရိတ္မ်ားလာေတာ့ ေအာ္တယ္။ ေအာ္ေတာ့ ဘယ္သူ႔ဆီေအာ္လဲဆို အစိုးရဆီ ေအာ္တာေလ။ အဲဒီေတာ့ အစိုးရက ၾကားညပ္လိမ့္မယ္။ ျပည္သူနဲ႔ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ၾကားမွာ အစိုးရက ၾကားညပ္လိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ဒီအစိုးရက ဘယ္ေလာက္ခံမွာလဲ။ ေနာက္အႏွစ္ ၂၀ လံုး ဒီအစိုးရက ဆက္လုပ္ေနမွာလား။ ဥပမာအားျဖင့္ ဒီ ဦးၿဖိဳးမင္းသိန္းက ရန္ကုန္တိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ေနာက္ထပ္ အႏွစ္ ၂၀ ဆက္ျဖစ္ေနမွာလား။ ဦးေမာင္ေမာင္စိုးကေရာ ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္ အႏွစ္ ၂၀ ဆက္ ျဖစ္ေနမွာလား။ အဲဒီေတာ့ ဒီလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ဖို႔ဆိုတာ သံုးႏွစ္နဲ႔ ၿပီးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ရွစ္ႏွစ္နဲ႔လည္း ၿပီးမွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီေလာက္ အေ၀းႀကီး ဆက္လုပ္ေနမွာလား။ သူတို႔လုပ္ရင္ သူတို႔က ၾကားညပ္မွာ။ သူတို႔ မလုပ္ရင္ ေနာက္တက္လာတဲ့ အစိုးရက ၾကားညပ္မွာ။ ေနာက္တက္လာတဲ့ အစိုးရက ၾကားမညပ္ဦးေတာ့ ေရွ႕အစိုးရ လုပ္သြားတာ ေနာက္အစိုးရက ဖ်က္လို႔မရတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဘာျဖစ္မလဲဆိုေတာ့ ဒီကုမၸဏီေတြအတြက္ကို စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းေတြ ဖန္တီးေပးခဲ့ရာ ေရာက္ၿပီးေတာ့ ျပည္သူေတြအတြက္ကို ဆံုး႐ံႈးမႈေတြ၊ နစ္နာမႈေတြ၊ ဖိႏွိပ္မႈေတြကို ဖန္တီးေပးခဲ့သလို ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ျမင္တယ္။

ေမး – လက္ရွိမွာဆို ရန္ကုန္တိုင္း အစိုးရအဖြဲ႕က ဦး၀င္းေအာင္တို႔၊ ဦးရွိန္၀င္းတို႔၊ ဦးသာေဌးတို႔ လုပ္ငန္းရွင္ႀကီးေတြပါတဲ့ Yangon Metropolitan Development Public ကုမၸဏီဆိုၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သစ္ စီမံကိန္းအတြက္ ဖြဲ႕ထားတာ ရွိတယ္။ အခုလည္း Yangon Development Public ကုမၸဏီဆိုၿပီး ဖြဲ႕စည္း ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လုပ္ေနတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းမွာလည္း စက္သံုးဆီဆုိင္ေတြ ဖြင့္ဖို႔ ကုမၸဏီေထာင္မယ္ ဆိုၿပီး ေျပာထားတာ ရွိေသးတယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိး အစိုးရက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ ပါ၀င္လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ အေပၚမွာ မွတ္ခ်က္ေပး ေပးပါ။

ေျဖ – အစိုးရက အစိုးရအလုပ္ကို လုပ္ရမွာ။ အစိုးရက စီးပြားေရး ၀င္လုပ္လို႔ မရဘူး။ အစိုးရက စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြကို ပိုင္တဲ့ သာဓကေတြ ရွိတယ္။ စင္ကာပူမွာလည္း အစိုးရ ရွယ္ယာေတြနဲ႔ အစိုးရက စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြကို ပိုင္တာေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြဟာ သူတို႔ဘာသာ စီးပြားေရးလုပ္ၾကၿပီး အစိုးရက ရွယ္ယာေတြ ရွိေနတာ။ အဲဒီေတာ့ အခုပဲ လႊတ္ေတာ္မွာ ေမးခြန္းထုတ္ေနၿပီ။ YBS မွာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားတဲ့ ပိုက္ဆံေတြ ရွိတယ္။ ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး အစိုးရက ျပည္သူေတြရဲ႕ ပိုက္ဆံ၊ ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ ဘတ္ဂ်က္၊ ျပည္သူ႔ ဘ႑ာေငြေတြကို သံုးၿပီးေတာ့ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားတာေတြ ရွိတယ္။ အဲဒါေတြကို အခု ဘယ္သူက တာ၀န္ခံမွာလဲ။ အဲဒီပိုက္ဆံေတြက စီးပြားေရး လုပ္ငန္းထဲမွာ ၀င္လုပ္ထားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ႐ံႈးခဲ့ရင္ ဘယ္သူ တာ၀န္ခံမွာလဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ျပည္သူေတြရဲ႕ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးက႑ ေခ်ာေမြ႕ေစေရးကို သံုးတာပါလို႔ ေျပာလို႔မရဘူး။ ဒါက သံုးတာ မဟုတ္ဘူး။ ကုမၸဏီထဲမွာ ရွယ္ယာ ၀င္ထည့္ထားတာ။ အဲဒီေတာ့ ဒီပိုက္ဆံက ေပ်ာက္ပ်က္သြားလို႔ မရဘူး။ တာ၀န္ခံဖို႔ လူရွိရမယ္။ တာ၀န္ခံရမယ္။ ဒီအစိုးရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေတြ ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္ေတြ ဆင္းသြားတဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ ေနာက္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေတြ၊ ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္ေတြက တာ၀န္ခံရမွာလား။ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္လုပ္တဲ့ အလုပ္ ကိုယ္တာ၀န္ခံဖို႔ လိုတယ္။ အဓိက အေရးအႀကီးဆံုးက အစိုးရဟာ အစိုးရအလုပ္ လုပ္ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ အစိုးရက စီးပြားေရး ၀င္လုပ္ရင္ ေရွ႕မွာ သာဓကေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္။ ဦးေန၀င္း။ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ အႏုတ္လကၡဏာ ျပၿပီးေတာ့ ဆင္းေျပးရတယ္။ အဲဒီေတာ့ တိုင္းျပည္က ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ အနိမ့္ဆံုး LDC ႏိုင္ငံအျဖစ္ ေရာက္သြားတယ္။ အခုဟာက ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္ကို ျပန္ၿပီးေတာ့ သြားသလို ျဖစ္ေနတယ္။ သူတို႔က ေျပာတယ္။ ဒါဟာ ဆိုရွယ္လစ္ မဟုတ္ဘူး။ စီးပြားေရး လုပ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ေျပာတာက တစ္မ်ဳိး၊ တကယ္တမ္း က်ေတာ့ သူတို႔က ရွယ္ယာ ၀င္လုပ္တာလို႔ ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့က် အဲဒီရွယ္ယာ၀င္ထားတဲ့ ကုမၸဏီထဲမွာ BOD အေနနဲ႔လည္း ၀င္ပါမယ္ ေျပာတယ္။ အဲဒီအစည္းအေ၀း မွတ္တမ္းကိုပဲ ျပန္ၾကည့္ရင္ အစည္းအေ၀း မွတ္တမ္းမွာကို ေျပာေနတာေတြက ေရွ႕ေနာက္ မညီတာ အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲဒီေတာ့ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ အစိုးရက အစိုးရအလုပ္ လုပ္တာ အေကာင္းဆံုးပဲ။ Government Intervention ဆိုတာ အစိုးရကိုယ္တိုင္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို ကိုယ္ျမင္ခ်င္တဲ့ ပံုစံအျဖစ္ ပံုေဖာ္ဖို႔အတြက္ကို သူတို႔အေနနဲ႔ စည္းကမ္းေတြ၊ ဥပေဒေတြ၊ နည္းဥပေဒေတြ ထုတ္လုိ႔ရတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ လမ္းမႀကီး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ သစ္ပင္ေတြ ရွိခ်င္ရင္ သစ္ပင္ေတြ စိုက္ဖို႔အတြက္ကို လမ္းမႀကီး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္ကို လူသြားစႀကၤံ ရွိရမယ္။ ေနာက္တစ္ခါ သစ္ပင္စိုက္ပ်ဳိးႏုိင္ဖို႔အတြက္ ငါးေပ ထပ္ခ်န္ရမယ္။ ေရေျမာင္းေတြအတြက္ ဘယ္ႏွေပရွိရမည္ ဆိုတာမ်ဳိး ဥပေဒေတြ နည္းဥပေဒေတြ ထုတ္ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို ပံုေဖာ္ရမွာ။ ဒီလိုပဲ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြကိုလည္း စည္းကမ္းေတြ၊ နည္းလမ္းေတြ၊ ဥပေဒေတြနဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမွာ။ အခြန္အေကာက္ဆိုလည္း အဲဒီလိုပဲ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးကို ဘယ္လိုပံု ျမင္ခ်င္တာလဲ ဆိုတာကို Government Intervention အစိုးရ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြနဲ႔ ပံုေဖာ္ရမယ့္အစား စီးပြားေရးလုပ္ငန္း ၀င္လုပ္ၿပီးေတာ့ အဲဒီကရတဲ့ ေငြနဲ႔ ပံုေဖာ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ျမင္တာေတာ့ လံုး၀မွားေနတယ္။

အခုလို ေျဖၾကားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

March 25, 2018














Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.