တစ္လအတြင္း ေဖာ္ျပခဲ့ေသာသတင္းမ်ား
တစ္လအတြင္း ေဖာ္ျပခဲ့ေသာသတင္းမ်ားလစဥ္ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးေသာသတင္းမ်ား
ေဆာင္းပါးမ်ား
- ေပးဆပ္ၾကရာတြင္
- ႏႇလံုးသားအခ်စ္နဲ႔ အစစ္အမႇန္ ေမတၲာ
- လမ္းေပ်ာက္ေနသည့္ လူငယ္မ်ား
- စိတ္ဆိုးရင္လည္း မတတ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး
- ေရႊ၏ ေစ်းကြက္ေမာင္းႏႇင္အား ျဖစ္မႈ (Gold As An lnvisible Hand)
- ကိုယ့္ရင္ထဲက ေရႊအိုး
- အမ်ဳိးသမီးတုိ႔ မဲေပးခြင့္၊ ၀င္ေရာက္ယႇဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ႏႇင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏႇစ္ ၉၀ က အေျပာင္းအလဲသို႔ ဦးတည္ရာ စာတစ္ေစာင္
- ဂုဏ္ယူျခင္းႏႇင့္ ရႇက္စိတ္
- စာဖတ္သူမ်ားက ေရးတဲ႕စာေတြ . . .
- ေက်ာင္းေတာ္ရာနဲ႔ မုံးေ၀ဒနာ
| 'ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား လူနာအေပၚ အခ်ိန္ေပးမႈ နည္းပါးျခင္း၊ ေဆး႐ုံ၊ ေဆးခန္းႀကီးမ်ား၏ ဆရာ၀န္ ႀကီးမ်ား မ်က္ႏႇာ တစ္ခုတည္း ကိုသာ ၾကည့္ျခင္းေၾကာင့္ ေၾကကြဲဖြယ္ျဖစ္ရပ္ မ်ားျဖစ္ေပၚေန' |
 |
 |
 |
| Written by သတင္းအယ္ဒီတာအဖြဲ႕ |
ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား လူနာအေပၚ အခ်ိန္ေပးမႈ နည္းပါးျခင္း၊ ေဆး႐ုံ၊ ေဆးခန္းႀကီးမ်ား၏ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား မ်က္ႏႇာ တစ္ခုတည္းကိုသာ ၾကည့္ျခင္းေၾကာင့္ ေၾကကြဲဖြယ္ျဖစ္ရပ္မ်ား ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း သိရသည္။ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား လူနာအေပၚ အခ်ိန္ေပးမႈ နည္းပါး၍ ေၾကကြဲဖြယ္ ျဖစ္ရပ္ တစ္ခုမႇာ မၾကာေသးမီ အခ်ိန္အတြင္းကပင္ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ရႇိ အထူးကု ေဆးခန္းႀကီး တစ္ခုတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေၾကာင္း လူနာႏႇင့္နီးစပ္ရာ အသိုင္းအ၀ိုင္းမႇ သိရသည္။ အဆိုပါ ျဖစ္စဥ္တြင္ ေသဆံုးသူ လူနာမိန္းကေလးသည္ အသက္ ၁၅ ႏႇစ္ရႇိ ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္ အ.ထ.က (၂)မႇ န၀မတန္း ေက်ာင္းသူ မခုိင္ရႊန္းလဲ့ရည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ၄င္းသည္ ပညာေရး၌ ထူးခြၽန္သူျဖစ္ေၾကာင္း၊ သာမန္ဖ်ားရာမႇ အဖ်ားသာ ေပ်ာက္သြားၿပီး ဗိုက္နာသည့္ ေ၀ဒနာ က်န္ရႇိေနသည္ကို ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရႇိ အထူးကု ေဆးခန္းတစ္ခုသို႔ သြားေရာက္ျပသရာမႇ ဆရာ၀န္ႀကီးတစ္ဦးက အူအတက္ ေရာင္သည္ဟု ေကာက္ခ်က္ခ်ကာ ခြဲစိတ္ခဲ့ရေၾကာင္း၊ ႏႇစ္ရက္ အၾကာတြင္ ေသဆံုးခဲ့ရေၾကာင္း ေသဆံုးသူ မိန္းကေလး၏ ေဆြမ်ိဳး ေတာ္စပ္သူမ်ားက ဆုိပါသည္။ ခုိင္ရႊန္းလဲ့ရည္သည္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ဖ်ားနာခဲ့ေၾကာင္း၊ရပ္ကြက္အတြင္းရႇိ ဆရာ၀န္ႏႇင့္ ျပသၿပီးေနာက္ အဖ်ား ေပ်ာက္ကင္းသြားေၾကာင္း၊ အဖ်ားေပ်ာက္ၿပီးေနာက္ ဗိုက္နာသည့္ ေ၀ဒနာက်န္ရႇိေန၍ ေအာက္တိုဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔ နံနက္ ၉ နာရီ အခ်ိန္တြင္ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရႇိ အထူးကု ေဆးခန္းႀကီးသို႔ သြားေရာက္ ျပသခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ ထိုသို႔ သြားေရာက္ ျပသခဲ့ရာ ေအာက္တိုဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔ ၉ နာရီခြဲတြင္ အစာအိမ္ႏႇင့္ အူလမ္းေၾကာင္း ခြဲစိတ္အထူးကု ဆရာ၀န္ႀကီး ေရာက္လာၿပီး လူနာ၏ ဗိုက္ကို လက္ႏႇင့္ စမ္းသပ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ထိုသို႔ စမ္းသပ္ရာတြင္ ဗိုက္ကို ဖိလိုက္ခ်ိန္၌ လူနာက နာသည္ဟု ေျပာၿပီး ဗိုက္ကိုဖိထားေသာ လက္အား လႊတ္လိုက္ခ်ိန္၌ အနာသက္သာသြား ေၾကာင္း လူနာက ေျပာသည္ဟု မိခင္ျဖစ္သူ ေဒၚခ်ဳိခ်ဳိျမင့္က ဆိုပါသည္။ ဆရာ၀န္ႀကီးက ခုိင္ရႊန္းလဲ့ရည္၏ လက္ဖ၀ါးႏႇင့္ မ်က္လံုးမ်ားကို ၾကည့္ေၾကာင္း ပါးစပ္ဟခိုင္းေၾကာင္း၊ လူနာ၏ လက္ေတြ၊ မ်က္လံုးေတြက ေဖြးေနတာပဲဟု ေျပာခဲ့ေၾကာင္း၊ ေသြးေပါင္ခ်ိန္တိုင္းရာတြင္ အေပၚေသြး ၉၀ ႏႇင့္ ေအာက္ေသြး ၆၀ သာ ရႇိေၾကာင္း ဆရာ၀န္ႀကီးက အနီးစပ္ဆံုး အူအတက္ေရာင္ ေရာဂါျဖစ္ေၾကာင္းႏႇင့္ ခြဲမည္လားဟု ေမးခဲ့ေၾကာင္း ကြၽန္မတို႔က ဆရာ၀န္ႀကီး သေဘာပါဟု ေျပာလိုက္ရာတြင္ နံနက္ ၁၀ နာရီ၌ အီးစီဂ်ီ ႐ိုက္ေသာ္လည္း တီဗီ ဓာတ္မႇန္႐ိုက္ျခင္းႏႇင့္ ေသြးစစ္ျခင္းတို႔ကို မျပဳလုပ္ဘဲ ခြဲစိတ္ခန္းထဲသို႔ ပို႔လိုက္ေၾကာင္း မိခင္ျဖစ္သူက ဆိုပါသည္။ နံနက္ ၁၁ နာရီခြဲ ၀န္းက်င္ခန္႔တြင္ ခြဲစိတ္ခန္းမႇ ထြက္လာၿပီးေနာက္ လူနာက သတိရခ်ိန္တြင္ အရမ္းနာက်င္ေနေၾကာင္း၊ ခြဲစိတ္ခန္း၀င္ေနသည့္ အခ်ိန္တြင္လည္း ထံုေဆးျပယ္သြား ၍ နာတယ္ နာတယ္ဟု ေအာ္သည့္ အသံကို အက်ယ္ႀကီး ၾကားရေၾကာင္း၊ ထို႔ေနာက္ သမီးျဖစ္သူကို အိပ္ေဆး ထိုးလိုက္သည္ဟု သိရေၾကာင္း ယင္း ျဖစ္ရပ္မ်ားအား သမီးျဖစ္သူက ျပန္လည္ ေျပာျပခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မိခင္ျဖစ္သူက ဆိုသည္။ ဆရာ၀န္ႀကီး လူနာအားခြဲစိတ္ ၿပီးေနာက္ေန႔တြင္ တစ္ႀကိမ္သာ လာေရာက္ ၾကည့္႐ႈ ခဲ့ေၾကာင္း၊ ေအာက္တိုဘာလ ၂၇ ရက္ေန႔ နံနက္ ၆ နာရီတြင္ လူနာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ ေၾကာင္းသိရသည္။ ခြဲစိတ္ၿပီးသည္မႇ စ၍ ေသဆံုးသည္အထိ လူနာမႇာ နာက်င္သည့္ဒဏ္ကို ျပင္းထန္စြာ ခံစားခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။  လူနာသည္ ေသြးလြန္တုပ္ေကြး ျဖစ္ေနေၾကာင္း ေက်ာက္ကပ္ပ်က္စီး ၿပီး အသည္းႀကီးကာ ႏႇလံုးလည္း ထိခိုက္သြားေၾကာင္း အထူးကုေဆးခန္း ႀကီးရႇိ တာ၀န္ရႇိ ဆရာ၀န္အခ်ဳိ႕က မိခင္ျဖစ္သူအား ေျပာျပခဲ့ေၾကာင္း ေသြးလြန္တုပ္ေကြးအား ေသခ်ာ မစစ္ဘဲ ဆရာ၀န္ႀကီးမႇ မႇားခြဲမိျခင္းလားဟု မိခင္ျဖစ္သူက အထူးကု ေဆးခန္းႀကီးရႇိ တာ၀န္ရႇိဆရာ၀န္ အခ်ဳိ႕အား ေမးျမန္းရာတြင္ ဘာမ် ျပန္မေျပာႏိုင္ေၾကာင္း သိရသည္။''မႇားယြင္း ကုသၿပီး မိမိအမႇား အတြက္ မိမိဂုဏ္သိကၡာ က်ဆင္းမႇာ စိုးလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ လူနာရႇင္ေတြဘက္ က ေငြေၾကး မတတ္ႏိုင္တာကို စိုးလို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဖိဖိစီးစီး ကုသဖို႔ကို ဆက္မလုပ္ေဆာင္ဘဲ လက္လႊတ္စပယ္ ပစ္ထားခဲ့တာ၊ တာ၀န္ မယူခဲ့တာေတြ အတြက္ ေနာက္လူေတြ အခုလို မခံစားရေအာင္ မနစ္နာရေအာင္ အျပဳသေဘာ ေဆာင္ၿပီး အခုျဖစ္စဥ္ေတြကို ေျပာျပရတာပါ''ဟု ေသဆံုးသူ၏ မိခင္ျဖစ္သူ ေဒၚခ်ိဳခ်ိဳျမင့္က ဆိုပါသည္။ ''အသက္အရြယ္ ႀကီးရင့္ေနတဲ့ ဆရာ၀န္ႀကီးေတြ အေနနဲ႔ ကိုယ့္ အသက္အရြယ္နဲ႔ လုပ္ႏိုင္စြမ္းရည္ရႇိ မရႇိကို မိမိကုိယ္မိမိ ခ်င့္ခ်ိန္စဥ္းစား ကုသသင့္ပါတယ္''ဟု ေသဆံုးသူ လူနာ၏ ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးေဌးေအာင္ က ဆုိပါသည္။ ယင္းျဖစ္စဥ္ႏႇင့္ ပတ္သက္၍ အဆိုပါ အထူးကု ေဆးခန္းႀကီးအား Weekly Eleven News ဂ်ာနယ္မႇ ဖုန္းျဖင့္ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းခဲ့ရာ တာ၀န္ ရႇိသူတစ္ဦးက ''ဘာမႇ ေျပာပုိင္ခြင့္ မရႇိပါဘူး''ဟု ျပန္လည္ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား အေနျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ျဖစ္ေနသည့္အေလ်ာက္ အမႈအခင္းမ်ား လုပ္ေလ့မရႇိေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္လည္း ယခုျဖစ္စဥ္တြင္ ခြဲ စိတ္ဆရာ၀န္ အပါအ၀င္ ေမ့ေဆး ဆရာ၀န္ႏႇင့္ ေဆး႐ံု၌ တာ၀န္ရႇိ ေၾကာင္း ေသဆံုးသူ လူနာ၏ ကာယကံရႇင္မ်ားဘက္မႇ ေတာင္းပန္ရန္ ႏႇင့္ေလ်ာ္ေၾကးေပးရန္ မေတာင္းဆိုေသာ္ လည္း ေသခ်ာ မစစ္ေဆးဘဲ ခြဲစိတ္မႈ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေတာင္းပန္ျခင္း ႏႇင့္ေလ်ာ္ေၾကးေပးျခင္းကို ျပဳလုပ္သင့္ ေၾကာင္း၊ ေဆး႐ုံက ကာယကံရႇင္မ်ား ေက်နပ္သည္အထိ လူသိထင္ရႇား ေတာင္းပန္ျခင္း၊ ရႇင္းလင္းျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္း ေလ့လာသူမ်ား က သံုးသပ္ခဲ့ၾကသည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ၁၀ ႏႇစ္၀န္းက်င္ ခန္႔ကလည္း ကေလးတစ္ဦးဖ်ားနာ သည္ကို ပန္းနာ ေပ်ာက္ေဆးမ်ား ေပးခဲ့ေသာေၾကာင့္ ႏႇလံုးရပ္ၿပီး ေသဆံုးခဲ့သည့္ ျဖစ္ရပ္ရႇိခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ အဆုိပါ ျဖစ္ရပ္တြင္လည္း ဆရာ၀န္ မ်ားက လူနာအတြက္ အဓိကအခ်ိန္ မေပးႏိုင္မႈႏႇင့္ ေငြကိုသာ အဓိကထား ေနျခင္းမ်ားသည္ မျဖစ္သင့္ေၾကာင္း၊ ဆရာ၀န္မႇားပါက အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆံုး႐ႈံးႏုိင္ေၾကာင္း ျဖစ္ရပ္မႇန္တို႔ကို ႏိႈင္းယႇဥ္ကာ ေလ့လာသူတစ္ဦးက ေ၀ဖန္သံုးသပ္ျပခဲ့သည္။ ''ဒီကိစၥမႇာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေလ့လာသိရႇိ ရသေလာက္ ဆရာ၀န္ႀကီးရဲ႕ အမႇားတစ္ခုတည္း မကဘဲ အဲဒီေဆးခန္းရဲ႕တာ၀န္မဲ့ျပဳမူမႈ (Professional negligence) ကိုလည္း ထည့္စဥ္း စားရမယ္။ ဗိုက္ေအာင့္တာ တစ္ခုတည္းနဲ႔ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ကို လႊဲရေရာလား။ မခြဲခင္ လိုအပ္တဲ့ Investigation ေတြလုပ္ဖို႔ ဘယ္သူ႕မႇာ တာ၀န္ ရႇိသလဲ။ ဒီေဆး႐ံု၊ ေဆးခန္းအခ်ဳိ႕က ဆရာ၀န္ႀကီးေတြရဲ႕ မ်က္ႏႇာတစ္ခု တည္းကိုပဲ ၾကည့္တာ။ လူနာရဲ႕ အသက္၊ လူနာရဲ႕ခံစားမႈကို ထည့္မတြက္တာ။ လူမႈေရးကိုေတာင္ မတြက္ဘဲ ေငြယူရက္တယ္။ postop ကာလမႇာ ေပါ့ေလ်ာ့မႈေတြ ရႇိေန တယ္။ ၀မ္းနည္းစရာေတြ ထပ္မျဖစ္ဖို႔ ကာကြယ္မႈေတြ လုပ္သင့္ပါ တယ္''ဟု ဂ်ာနယ္လစ္ တစ္ဦးက ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ၄င္းကပင္ ဆက္လက္ေျပာၾကားခဲ့ရာ ''မမႇားေသာေရႇ႕ေန၊ မေသေသာ ေဆးသမား ဆိုတာ မရႇိပါဘူး။ ကိုယ့္ကိုေဆးကုတဲ့ ေဆးဆရာကို ဘာပဲျဖစ္လာျဖစ္လာ လက္ခံၾကတာ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာပါ။ ဒီလိုတရားစြဲတာမ်ဳိးေတြ မလုပ္ေစခ်င္ပါဘူး။ ငါဆိုတဲ့ တလြဲမာန္ေတြနဲ႔ လက္တစ္ဆုပ္စာ ဆရာ၀န္ႀကီးတခ်ဳိ႕နဲ႔ ဆရာ၀န္ႀကီးေတြရဲ႕ မ်က္ႏႇာတစ္ခု တည္းကုိပဲၾကည့္ၿပီး၊ ကုိယ့္ေဆး႐ုံ ေဆးခန္းမႇာ ဒီဆရာ၀န္ႀကီးေတြ ထုိင္ဖုိ႔ အတြက္ပဲ ႀကိဳးပမ္းေနတဲ့ ေဆး႐ုံ ေဆးခန္းႀကီး တခ်ဳိ႕ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေနရတာေတြပါ။ ဒါေတြကုိ အေရးယူဖို႔ ဘယ္လုိစဥ္းစားၾကမလဲ။ ႏုိင္ငံျခား က ပုဂၢလိက ေဆး႐ုံ ေဆးခန္းေတြမႇာ ကုိယ္ပုိင္ ဆရာ၀န္ႀကီးေတြ ရႇိတယ္။ ဒီမႇာက ကုိယ္ပုိင္ ဆရာ၀န္ေတြမရႇိလုိ႔ အစုိးရ ေဆး႐ုံႀကီးေတြက ဆရာ၀န္ႀကီး ေတြကုိ အခ်ိန္ပုိင္းနဲ႔ ငႇားရမ္းအသုံးျပဳ ေနရလုိ႔ အခုလုိ လူနာေတြကုိအခ်ိန္ မေပးႏုိင္တဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြနဲ႔ ၾကံဳေတြ႕ေန ရတာပါ''ဟု ဆုိပါသည္။ ပုဂၢလိက ေဆး႐ုံေဆးခန္းႀကီး မ်ားႏႇင့္ ပတ္သက္၍ ၀ါရင့္ ဂ်ာနယ္လစ္ႀကီး တစ္ဦးကသုံးသပ္ခဲ့ရာ''ေဆး႐ုံ ႀကီး အခ်ဳိ႕ရဲ႕၀င္ေငြက က်ပ္ေငြဘီလ်ံေပါင္း မ်ားစြာရႇိတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေငြမေပးႏုိင္ဘဲ ထြက္ေျပးသြားမယ့္ လူနာေတြအတြက္ သူတုိ႔ဆုံး႐ႈံးမႇာ ပူပန္မႈက တစ္ခါတစ္ခါမႇာ လူနာ ေတြ၊ လူနာရႇင္ေတြအတြက္ ဘယ္ေလာက္ ထိခုိက္ နာက်င္ေစသလဲ ဆုိတာထည့္မတြက္ဘူး။ အေရးေပၚ အေျခအေနမႇာ ေရာက္လာတဲ့လူနာ ေတြကုိ သူတို႔ ဆက္ဆံေရးက လူသား မဆန္ဘူး။ ဆရာ၀န္ႀကီးေတြရဲ႕မ်က္ ႏႇာတစ္ခုတည္းၾကည့္ၿပီး လူနာေတြ ကုိ ဆက္ဆံတဲ့အတြက္ လူနာေတြ ဘယ္ေလာက္ ခံစားရသလဲ သူတို႔ မစဥ္းစားဘူး။ ဆရာ၀န္ႀကီးေတြလည္း ဆင္ျခင္သင့္ပါတယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြကုိ ကုိယ့္တပည့္ေတြ အတု ခုိးမႇားၾကရင္ အသက္တစ္ေခ်ာင္း မဟုတ္ဘူး။ အသက္ေပါင္း မ်ားစြာပါ''ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။  အသည္းအထူးကုဆရာ၀န္ႀကီး ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္းက ''ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ရႇိအေနအထားမႇာ ခြဲစိတ္ကုသမႈ ျပဳလုပ္ သင့္မသင့္ကို သက္ဆိုင္ရာ ခြဲစိတ္ပါရဂူကပဲ ဆံုးျဖတ္ေလ့ရႇိပါတယ္။ စင္ကာပူက အစိုးရ သင္ၾကားေရး ေဆး႐ုံႀကီးေတြမႇာ ဆိုရင္ တစ္ပတ္တစ္ခါ ေဆြးေႏြးပဲြ ရႇိတယ္။ ဒီေဆြေႏြးပြဲမႇာ ခြဲစိတ္မႈေတြ ျပဳလုပ္မယ့္ List of Operation ကို တင္ျပရတယ္။ အဲဒီစာရင္းေတြကို ခြဲစိတ္ဖို႕ သင့္၊ မသင့္ ပါေမာကၡ ဌာနမႇဴးက ဦးေဆာင္ ေဆြးေႏြး ဆံုး ျဖတ္ေလ့ရႇိပါတယ္။ အစိုးရေဆး႐ုံေတြနဲ႔ ပုဂၢလိက ေဆး႐ုံေတြမႇာနဲ႕ေတာ့ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းခ်င္း မတူဘူးေပါ့။ ပုဂၢလိက ေဆး႐ုံေတြမႇာ ဆိုရင္ေတာ့ လူနာ တစ္ေယာက္ကို ခြဲစိတ္မႈ ျပဳလုပ္သင့္ မသင့္ဆိုတာ သက္ဆိုင္ရာ ခြဲစိတ္ပါရဂူကပဲ ဆံုးျဖတ္ရပါတယ္။ ခြဲစိတ္ပါရဂူ၏ အေတြ႕အၾကံဳ၊ အရည္ အခ်င္းနဲ႔ ကြၽမ္းက်င္မႈေပၚ မူတည္ျပီး ဆံုးျဖတ္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္က ခြဲစိတ္ဖို႔ သင့္ မသင့္ဆိုတာ ဆံုးျဖတ္ၿပီးရင္ ခြဲစိတ္ရာမႇာ အႏၲရာယ္ ရႇိ၊ မရႇိ (safe for surgery) ကို ေမ့ေဆးပါရဂူနဲ႔ တိုင္ပင္ရပါ တယ္။ ခြဲစိတ္ရာမႇာ ေအာင္ျမင္မႈ ရရႇိဖို႔က ေမ့ေဆးပါရဂူရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကလည္း အဓိကက်ပါတယ္။ လိုအပ္ရင္ ႏႇလုံးပါရဂူနဲ႕လည္း တိုင္ ပင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္'' ဟု ေျပာၾကား ခဲ့သည္။ ဆက္လက္၍ ''ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာ က ၀န္ေဆာင္ခစရိတ္ ေစ်းႀကီးတာ က တစ္ေၾကာင္း၊ awareness မရႇိတာက တစ္ေၾကာင္း ခြဲစိတ္ကုသမႈ မျပဳလုပ္မီ စမ္းသပ္စစ္ေဆးမႈေတြကို ျပဳလုပ္ၾကတာ အရမ္းအားနည္း တယ္လို႔ သုံးသပ္ရပါတယ္။ ခြဲစိတ္မႈ မျပဳလုပ္ခင္မႇာ ေသြးျဖဴဥစစ္ေဆး ျခင္း(CP)၊ ေက်ာက္ကပ္ စစ္ေဆးျခင္း၊ ေသြးခုန္ႏႈန္းစစ္ျခင္းစတဲ့ အေျခခံက်က် စဥ္းစားဖို႕လိုတဲ့ စစ္ေဆးမႈ ေတြကိုေတာ့ မျဖစ္မေနျပဳလုပ္ဖို႔ လို အပ္ပါတယ္။ လတ္တေလာအခ်ိန္ မႇာ ဒီလိုစစ္ေဆးမႈေတြ ျပဳလုပ္ျခင္း မရႇိဘဲ သီေရတာ၀င္ၾကတဲ့ ခြဲစိတ္မႈေတြလည္း ရႇိေနၾကပါတယ္။ ဒီလို ခြဲစိတ္မႈေတြက လူနာရဲ႕အသက္ တစ္ေခ်ာင္းအတြက္ အရမ္းအႏၲရာယ္ မ်ားပါတယ္။ ခြဲစိတ္မႈေတြ မျပဳလုပ္မီ စနစ္တက် ႀကိဳတင္စစ္ေဆး စမ္းသပ္မႈေတြ ျပဳလုပ္မႇသာ ခြဲစိတ္ခန္းအတြင္း ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ မေတာ္တဆမႈေတြကို ကာကြယ္ႏိုင္မႇာ ျဖစ္ပါတယ္''ဟု ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း ကေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ ''ဂ်ာနယ္တစ္ခုက ေမးဖူးပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က ျပင္ပနာမည္ႀကီး ေဆးခန္းႀကီးတစ္ခုမႇာ အင္မတန္ နာမည္ႀကီးတဲ့ အထူးကုဆရာ၀န္ႀကီး တစ္ေယာက္ဟာ ညေနဘက္ ႏႇစ္နာရီ အတြင္းမႇာပဲ လူနာ ၃၀၀ ကို ၾကည့္႐ႈ ေပးေနတာကို ဘယ္ လို သေဘာထားပါ သလဲတဲ့။ ကြၽန္ေတာ္က ၾကည့္တဲ့သူအေပၚမႇာ မူတည္တယ္လို႔။ ေနာက္ေရာဂါအေျခ အေနနဲ႔ လူနာေဟာင္း ေတြကို ၾကည့္႐ႈ ရတဲ့ အေပၚမႇာ လည္း မူတည္ပါတယ္လို႔ ။ စဥ္းစား ၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ။ မိနစ္ ၁၂၀ မႇာ လူ ၃၀၀ ၾကည့္႐ႈတယ္ ဆိုေတာ့ လူတစ္ေယာက္ကို မိနစ္၀က္ ေတာင္ အခ်ိန္ေပးႏိုင္မႇာ မဟုတ္ပါ ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္ မျဖစ္ႏုိင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘာသာ စဥ္းစားၾကည့္ၾက ပါ၊ သူဟာနဲ႔သူ ၾကည့္ႏုိင္တယ္ဆုိရင္ သူ႕ရဲ႕အတတ္ပညာ အေတြ႕အၾကံဳနဲ႔ သူ႕ရဲ႕စြမ္းအင္နဲ႔ ၾကည့္႐ႈသြားတဲ့ အပိုင္းပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အေနနဲ႔ အခ်ိန္ေပးတာ နည္းတယ္ ထင္ရင္ သြားမျပၾကနဲ႔ေပါ့။ အခ်ိန္မ်ားမ်ားေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ဆီကို သြားၾက ပါလုိ႔ ။ ကိုယ္သိခ်င္တာေတြကုိ ေမး ျမန္းႏုိင္ ေဆြးေႏြးႏုိင္မယ့္ ဆရာ၀န္ေတြဆီမႇာ ျပသလုိ႔ရပါတယ္။ ဆရာ၀န္ တစ္ေယာက္ နာမည္ႀကီးၿပီဆုိရင္ လူနာေတြကလည္း အဲဒီဆရာ၀န္ဆီ ကိုပဲစုျပံဳၿပီး လုိက္တုိးေနၾကပါတယ္။ ကုိယ့္ေရာဂါနဲ႔ စပ္ဟပ္သလား မစဥ္းစားေတာ့ဘဲ ႏႇလုံးအထူးကု ဆရာ၀န္ ဆီမႇာလည္း ဗိုက္နာတာကို သြားျပလုိက္ၾကတာပဲ။ လူနာေတြဘက္က လည္းအထူးကုလုိ႕ နာမည္ႀကီးတုိင္း သူနဲ႔ျပသမႇ ျဖစ္ေတာ့မႇာပဲဆုိတဲ့ စိတ္ေတြမေမြးျမဴၾကပါနဲ႔''ဟု အေျခခံသမား က်င့္၀တ္ႏႇင့္ ေဆးပညာ က်င့္၀တ္ဆုိင္ရာ ေဆာင္းပါးမ်ား စာအုပ္မႇ ပါေမာကၡ သမားေတာ္ႀကီး ဦးလႇျမင့္၏ ေဆးေလာကသားမ်ားသို႕ပန္ၾကားခ်က္ထဲတြင္ ေဖာ္ျပထားခ်က္အရ သိရသည္။ ''ခ်မ္းသာၿပီး ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္ တဲ့ အထူးကု ေဆးခန္းသြားႏိုင္၊ ေျပာႏိုင္တဲ့သူမို႔ ဒီလိုသိၾကရတာပါ။ ဆင္းရဲၿပီး ေျပာျပႏိုင္စြမ္း မရိႇတဲ့လူေတြ ဘယ္ေလာက္ ခံစားထားၾကရၿပီလဲ။ လူထုက်န္းမာေရး ေစာင့္ေရႇာက္မႈကို ေဒသတြင္း ႏိုင္ငံေတြ နည္းတူ သံုးစြဲ ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။ က်န္းမာေရး နဲ႔ ပညာေရးမႇာ သံုးစြဲမႈေတြဟာ ဖြံ႕ၿဖိဳး ဆဲႏိုင္ငံေတြမႇာ ေငြယိုေပါက္ကို ပိတ္ေစတဲ့ ရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမႈေတြပါ။ ဒီျဖစ္ရပ္မႇာ ျပႆနာရဲ႕ အရင္းအျမစ္ကုိ သိထားရင္ ေကာင္းပါတယ္။ လူထု က်န္းမာ ေရးေစာင့္ေရႇာက္မႈကို အရႇိန္ျမႇင့္ဖို႔ လိုလာပါၿပီ''ဟု Eleven Media Group မႇ တာ၀န္ရႇိသူ တစ္ဦးက သံုးသပ္ခဲ့ပါ သည္။  ဤေဆာင္းပါးႏွင့္ပတ္သက္၍ ၀ါရင့္သတင္းစာဆရာႀကီးမ်ား၏ မႇတ္ခ်က္မ်ားကို ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါသည္။ |
Comments
မေကာင္းရင္ ေရာဂါကၽြမ္းေနၿပ ီမို႔လို႔တဲ့။ ဒီႏိုင္ငံမွာ လူအမ်ားယံုၾကည္ ၾကတဲ့ အယူအဆေပါ့။ ဒါေၾကာင့္လဲ ဆရာ၀န္ေတြ အမွားလုပ္ေလ့ရွိ ေပမယ့္ အက်ိဳးဆက္အတြက္ တာ၀န္ယူရေလ့မရွိ တာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ရွင္းရွင္းေျပာရ င္ ဆရာ၀န္ဆိုတာ သူတို႔ရဲ႕ ပညာေတြကို ၀န္ေဆာင္မႈအသြင္ နဲ႔
ေရာင္းစားၿပီး ၀င္ေငြရွာေနၾကတဲ ့ လူေတြပဲ။ တစ္ျခားပညာရွင္ေ တြလဲ ဒီအတိုင္းပါပဲ။ ဘာမွ ေက်းဇူးခံေက်းဇူ းစားဆိုတာမရွိပါ ဘူး။ ခင္ဗ်ားက ပိုက္ဆံေပးတယ္။ သူက ပညာသံုးၿပီး ေဆးကုတယ္။ ဒါပဲ။ အလဲအလွယ္တစ္ခုေပ ါ့။ သူတုိ႔သာ ေက်းဇူးရွင္ဆိုၿ ပီး ေလးစားၾကရင္ လယ္သမားေတြကို ခင္ဗ်ားတို႔ပိုၿ ပီး ေလးစားရလိမ့္မယ္ ။
ညီေမာ္ေျပာသလို ေဆာင္းပါးမ်ိဳးက ေတာ့ သိပ္ အဖိုးတန္လိမ့္မယ ္ဗ်ိဳ႕။
လူသတ္သမား ဆုိရင္ေတာင္. ေထာင္ ၇ ႏွစ္ .
အခုေတာ့ .. ေစတနာ အမွားေႀကာင့္ ေပးဆပ္ရတာ တန္ပါရဲ ့လား
လူ ့အသက္ေထာင္ေပါင္ းမ်ားစြာကို ကယ္တင္ခဲ ့ဖူးတဲ ့. ဆက္လက္ၿပီး ကယ္တင္အုံးမယ္ သူ ကို.. အခုလုိ ၅ ႏႇစ္ရပ္စဲရန္ (De-licensing ) ဆုိတာ မွ်တပါရဲ ့လား.
ဒီဆရာ၀န္ႀကီးရဲ ့အသက္အရြယ္ နဲ ့ဆုိရင္. ေနာင္ ၅ ႏွစ္မွာ. အခုလုိ ဆက္လက္ ေဆးကုႏုိင္ပါ့အု ံးမလား.
တကယ္ဆုိရင္. အၿပစ္ကုိ. လုပ္အားနဲ ့ၿပန္ေပးဆပ္ဖုိ ့အခြင့္အေရး ေပးသင့္ပါတယ္. (selfless services to society)
ဆရာႀကီးရဲ ့ပညာဂုဏ္ အေတြ ့ႀကဳံေတြကုိ လုိအပ္ေနတဲ့ေနရာ (အခမဲ ့ေဆးခန္း. ေက်းလက္ေဆးရုံ) လုိေပါ ့.
အဲဒီလုိ မဟုတ္ပဲ. ေငြ ရတဲ ့ေနရာမွာပဲ . လုပ္မယ္ဆုိ ရင္ေတာ့လဲ ..
ေဆးရုံ အပုိင္းကလည္း ထုိက္သင့္တဲ ့အခေႀကးေငြ ယူထားၿပီးေတာ့ အခုလုိ ၿဖစ္တာ.ေတာင္းပန္ရုံနဲ ့ၿပီးသြားၿပီလား
1) We should aware of having fever to see only specialists. Most of the people (especially from high class) totally forget the role of the family physicians (GPs)
2) Eleven media...are you sure that the doctor from the article didn't check appropriate investigations before surgery? The article sounds doubting! You should respect the ethic of journalism and as well as medical professionals. Merely describing a pop news is very easy but you must have responsibility for the consequence.
ေခတ္ၾကီးက အလြန္တိုးတက္ေနေ တာ့ သတင္းကအင္မတန္ျပ န္႔ဖို႔လြယ္ပါတယ ္၊ မမွားေသာေရွ ႔ေန မေသေသာေဆးသမားဆိ ုေပမယ့္ အေျခအေနေတြက အမွားမခံ၊ ျပန္လည္ျပီးေခ်ပ ေျပာဆို၊ ေျဖရွင္းေနတဲ့ ေခတ္ၾကီးမို႔ပါ
တီးမိေခါက္မိေလာ က္ပဲရွိတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီသတင္းၾကားကတည္ းက ဘယ္လုိ အေရးယူ တရားစြဲလုိ႕ ရလဲဆုိတာ သူငယ္ခ်င္း ဥပေဒ သမား ေတြကို လုိက္ေမးေနလုိ႕ အျမင္ကပ္တာေတာင္ ခံလုိက္ရတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ ကေတာ့
Authority ရဲ႕ ေနာက္မွာ Responsibility ဆုိတာ ကပ္လုိက္ေနပါတယ္ ။ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ကို ၾကိဳက္သလိုအသုံး ျပဳပါ။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္လာမယ့္ အက်ိဳးဆက္ကို တာဝန္ယူနိဳင္မွ ျဖစ္မယ္လုိ႕ ယူဆပါေၾကာင္း။
http://health.ngoinmyanmar.org/2009/11/presumption-of-innocence.html
အယ္ဒီတာ
Weekly Eleven Journal
ယခုသတင္းကုိ ေဖာ္ျပသည့္အတြက္ ေက်းဇူးတင္ရွိပါ သည္။ ေနာက္တစ္ပတ္ထုတ္ ဂ်ာနယ္တြင္ ၄င္းျဖစ္ရပ္မ်ား ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းျပီး ဥပေဒအရ မည္ကဲ့သုိ႔ ျပဳလုပ္ခြင့္ရွိ သည္ကုိ ေဆာင္းပါးအျဖစ္ ဖတ္လုိပါသည္။ လူနာဘက္မွလည္းေက ာင္း ဆရာဝန္ဘက္မွ လည္းေကာင္း မည္ကဲ့သုိ႔ ျပဳမူႏုိင္ေၾကာင ္း တရားဥပေဒအရ မည္ကဲ့သုိ႔ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေ ၾကာင္း၊ တာဝန္မယူသည့္ ေဆးရုံေဆးခန္းမ် ားကုိလည္း မည္ကဲ့သုိ႔ တရားစြဲဆုိႏုိင္ ေၾကာင္း အသိပညာေပး ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ ္ ဖတ္ခြင့္ရမည္ဆုိ လွ်င္ အင္မတန္ တန္ဖုိးရွိလိမ့္ မည္ဟု ထင္ျမင္ယူဆရပါေၾ ကာင္း။
ေလးစားစြာျဖင့္
ညီေမာ္
ေဆးကုသမုေနာကိဆက ိတြဲေၾကာင့္ေသလွ ်င္မူ ေရာဂါကၽြမ္းေနၿပ ီကုိး
လူအမ်ားစု ေျပာေလ့ရွိၾကေသာ စကားမ်ားျဖစ္ပါသ ည္။ သတိမူရန္္
္္္္
It reflects the neglecting of the Patient's Right, the right to know complete information about his or her diagnosis and prognosis before any kind of treatment or surgery. Doctors should give all information,inc luding the possible outcome of the surgery, so that patient could involve in decision making. Infomed Consent is the critical part in medical decision making
i think it like the mama Advertising , Most doctor are checking the patient 3 min,
1 person = 3 minutes
i think more checking time for the patient
thz
ေက်းဇူးလည္း ရင္နွင္႕အမွ်တင္ မိပါသည္...
Eleven တုိ႕၏ေစတနာကုိ သာဒုပင္ေခၚမိပါသ ည္