<

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ပံုမပ်က္ေအာင္ အလွဆင္ေနသူမ်ား

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ၿမိဳ႕နယ္တစ္ခုအတြင္း သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ေဆာင္ေနေသာ ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္သာယာေရးဌာနမွ သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ားကို ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု-မ်ဳိးထက္ပိုင္)

နံနက္ ၃ နာရီဆိုသည့္ အခ်ိန္သည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွ ပံုမွန္ေခါက္ေနက် အုန္းေမာင္းထက္ပင္ တစ္နာရီေစာသည္ဟု ဆိုႏိုင္ၿပီး လူအမ်ား အိပ္ေမာက်ေနႏိုင္သည့္ အခ်ိန္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆးပညာရပ္မ်ား တြင္လည္း ညႊန္းဆိုထား၏။ ဒီအခ်ိန္မ်ဳိးတြင္ ညလံုးေပါက္ဖြင့္သည့္ စတိုးဆိုင္ေလးမ်ားႏွင့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ တခ်ဳိ႕မွလြဲ၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္၌ အရာရာသည္ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ လ်က္ရွိသည္။ က်ပ္တည္း႐ႈပ္ေထြးသည့္ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚရာ လမ္းမႀကီးမ်ားတြင္လည္း တစ္ခါတစ္ရံမွသာ အရွိန္မျပင္းတျပင္း သို႔မဟုတ္ ခပ္ျပင္းျပင္း သြားလာေနသည့္ ကားတခ်ဳိ႕တေလေလာက္သာ ျဖတ္သန္းသြားလာလ်က္ရွိၿပီး လူသြားလူလာမွာမူ မရွိသေလာက္ပင္ျဖစ္၏။

သို႔ရာတြင္ ေက်ာတြင္ သန္႔ရွင္းေရးဟူသည့္ စာတန္းႏွင့္အတူ နံပါတ္တခ်ဳိ႕ျဖင့္ တံဆိပ္ကပ္ထားသည့္ အ၀ါေရာင္ ၀တ္စံု၀တ္ ၀န္ထမ္းတခ်ဳိ႕ကိုေတာ့ ဒီလုိအခ်ိန္မ်ဳိး၌ ျမင္ေတြ႕ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ အုန္းလက္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားသည့္ တံျမက္စည္းမ်ားျဖင့္ က်ယ္ေျပာရွည္လ်ားသည့္ လမ္းမႀကီးမ်ား တစ္ေလွ်ာက္ရွိ စြန္႔ပစ္အမိႈက္မ်ားစြာတို႔အား သိမ္းဆည္း လွည္းက်င္းလ်က္ရွိ၏။ သူတို႔၏ နံေဘးတြင္လည္း သံထည္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားသည့္ လက္လုပ္ လက္တြန္းလွည္းမ်ား ရွိေနၿပီး သိမ္းဆည္းထားသည့္ အမႈိက္မ်ားစြာတို႔က လွည္းေပၚတြင္ ေနရာယူလ်က္ ရွိေနသည္ကို ျမင္ေတြ႕ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ မၾကာမီတြင္ ေရာက္ရွိလာေတာ့မည့္ အ႐ုဏ္ဦး မတိုင္မီ လမ္းမမ်ား၌ ျဗစ္ခနဲ ေထြးထားသည့္ ကြမ္းတံေတြးမ်ား၊ ဖက္ခနဲ ပစ္လိုက္သည့္ အမိႈက္မ်ား ကင္းစင္ၿပီး သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ေနေရးသည္ သူတို႔၏ တာ၀န္ျဖစ္၏။

အစိုးရ၀န္ထမ္းမ်ားထဲတြင္မွ သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ား၏ တာ၀န္ယူမႈ တာ၀န္ေက်မႈအား နံနက္အလင္း ေရာက္သည္ႏွင့္ ရွင္းလင္းသပ္ရပ္ေနသည့္ လမ္းမ်ားက သက္ေသျပလ်က္ရွိသည္။ သူတို႔သည္ စကားမ်ားမ်ား ေျပာဆိုျခင္း မရွိဘဲ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္း ပီသေအာင္ ေန႔စဥ္ထမ္းေဆာင္ေနၾက၏။ ႏိုင္ငံတကာစံခ်ိန္ႏွင့္ ယွဥ္ထိုးၾကည့္လွ်င္ ေခတ္မမီေတာ့သည့္ အမိႈက္သိမ္းဆည္းေရး ပစၥည္းမ်ားကိုသာ အသံုးျပဳေနရေသာ္လည္း သူတို႔ ေနထိုင္သည့္ ၿမိဳ႕ေတာ္အား ႏိုင္ငံတကာမွ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားနည္းတူ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ ေစလိုၾကေၾကာင္း သူတို႔၏ ေျပာျပမႈမ်ားမွတစ္ဆင့္ သိခြင့္ရခဲ့သည္။

ေက်ာတစ္ခင္းစာ ေနရာတစ္ခု အတည္တက် ရရွိေရးအတြက္ ခက္ခဲလွသည့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္တြင္ အစိုးရ၀န္ထမ္း ျဖစ္သည့္ သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းအျဖစ္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ျခင္းက ေနထိုင္ေရး ျပႆနာ၏ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းအား ေျဖရွင္းၿပီးျဖစ္သည္ဟု ဆိုႏိုင္ေသာ္လည္း အလံုးစံုေတာ့ မဟုတ္ေပ။ ၁၀ ေပပတ္လည္ခန္႔သာ က်ယ္၀န္းသည့္ လိုင္းခန္းမ်ားက သန္႔ရွင္းေရး၀န္ထမ္း မိသားစုမ်ားအတြက္ သက္ေသာင့္သက္သာ သိပ္မရွိလွေပ။ သို႔ရာတြင္ လံုျခံဳမႈရွိသည့္ နားခိုရာတစ္ခု ရွိေနျခင္းကပင္ သူတို႔၏အဓိက လိုလားရာဆႏၵ ျဖစ္ေန၏။

နာမည္ႀကီး ေၾကးအိုးဆိုင္မွ ေၾကးအိုးတစ္ပြဲ၏ ေစ်းႏႈန္းမွ်ပင္မရွိသည့္ ေန႔တြက္ေၾကး က်ပ္ ၃၆၀၀ ျဖင့္ ႏွစ္အတန္ၾကာ လုပ္ကိုင္ခဲ့ရၿပီး မၾကာေသးမီကမွ က်ပ္ ၄၆၀၀ အား ေန႔တြက္ေၾကးအျဖစ္ ရရွိခဲ့သည္ဟုဆို၏။ ထိုေငြေၾကးသည္ လူတစ္ဦး၏ တစ္ေန႔တာ စားေသာက္စရိတ္အတြက္ လံုေလာက္ေကာင္း လံုေလာက္ ႏိုင္ေသာ္လည္း လူဦးေရ မ်ားျပားသည့္ မိသားစုတစ္ခု အတြက္ေတာ့ စားဖို႔ပင္ အႏိုင္ႏိုင္ ျဖစ္ေနမည္လည္း ျဖစ္သည္။

လူဦးေရ သန္းႏွင့္ခ်ီ ေနထိုင္သည့္ ၿမိဳ႕ျပတစ္ခုမွ ထြက္ရွိလာမည့္ စြန္႔ပစ္ပစၥည္း မည္ေရြ႕မည္မွ် ရွိႏိုင္သည္ကို လြယ္လင့္တကူပင္ ေတြးေတာျမင္ၾကည့္ႏိုင္သည္။ လူအမ်ားက မလိုခ်င္သျဖင့္ စြန္႔ပစ္ခဲ့သည့္ အမိႈက္မ်ားစြာတို႔အား ၿမိဳ႕နယ္တိုင္း၊ ရပ္ကြက္တိုင္းတြင္ အ၀ါေရာင္ အမိႈက္ကန္မ်ားျဖင့္ ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။ တစ္ေန႔တာ၏ ကုန္ဆံုးခ်ိန္မ်ား၌ ထိုအမိႈက္ကန္မ်ားတြင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနတတ္ၿပီး ညဦးပိုင္း အခ်ိန္မ်ားတြင္ ၿမိဳ႕ျပင္သုိ႔ သြားေရာက္ စြန္႔ပစ္မည္လည္း ျဖစ္သည္။

ထိုအခ်ိန္ မတုိင္မီတြင္ အမိႈက္ကန္မ်ား အတြင္းမွ ညစ္ပတ္နံေစာ္လွသည့္ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းမ်ားစြာထဲမွ တစ္စံုတစ္ခုကို ရွာေဖြေနသည့္ သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ားအား ေန႔စဥ္ေတြ႕ျမင္ႏိုင္သည္။ အမ်ားက အသံုးမလိုသျဖင့္ စြန္႔ပစ္ထားေသာ္လည္း သူတို႔အတြက္ လိုအပ္သည့္ အရာမ်ားရွိ၍ ရွာေဖြေနျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။ စြန္႔ပစ္အမိႈက္မ်ားထဲတြင္ ဘီယာဘူးခြံ၊ ေရဘူးခံြ၊ ေကာ္၊ စကၠဴ၊ သံတုိ သံစ စသည့္ ပစၥည္းမ်ားစြာ ပါ၀င္ေနၿပီး ထုိပစၥည္းမ်ားသည္ သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ားအတြက္ မိသားစု စားေသာက္စရိတ္အား အဓိက ရွာေပးေနသည့္ အရာမ်ားလည္း ျဖစ္၏။

အမ်ားအတြက္ သန္႔ရွင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပးေနၾကသူမ်ား ျဖစ္ေသာ္လည္း သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ားသည္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္၏ သန္႔ရွင္းမႈအတြက္ ေမ့ေလ်ာ့ထားၾကရ၏။ အျမဲတေစ စြန္႔ပစၥည္းမ်ားအၾကား လႈပ္ရွား လုပ္ကိုင္ေနရျခင္းက သူတို႔၏ ခႏၶာကိုယ္ က်န္းမာေရးအေပၚ ဆိုးရြားစြာ သက္ေရာက္ ေစႏိုင္သည္က ျငင္းမရသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ လံုေလာက္ ထိေရာက္သည့္ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈစနစ္ တစ္ခုက သူတို႔အၾကားတြင္ ရွိမေနခဲ့ေပ။

အညစ္အေၾကးမ်ားျဖင့္ ေန႔စဥ္ထိေတြ႕ေနရေသာ္လည္း ေခတ္ပညာ တတ္ေျမာက္ျခင္း မရွိသည့္ သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ားတြင္ လံုေလာက္သည့္ က်န္းမာေရး ဗဟုသုတ ဟူ၍လည္း မရွိေၾကာင္း သိခြင့္ရခဲ့သည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ၿမိဳ႕နယ္တစ္ခုအတြင္း သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ေဆာင္ေနေသာ ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္သာယာေရးဌာနမွ သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ားကို ေတြ႕ရစဥ္

“ေဆးထိုးေပးတာေတြေတာ့ ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္ေတြဆို ကြၽန္ေတာ္တို႔က ပတ္ေျပးေနလိုက္တာပဲ” ဟူသည့္ သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းတစ္ဦး၏ စကားသံက အစိုးရကေပးထားသည့္ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ အေပၚတြင္ သူတို႔၏ အျမင္ပင္ျဖစ္သည္။

လူႀကီးလာရင္ လက္အုပ္ခ်ီ ႀကိဳဆိုသည့္ အေလ့အထမ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အ႐ိုးစြဲေနသည့္ ပံုစံျဖစ္ၿပီး သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ား အေပၚတြင္လည္း အဆိုပါ အေလ့အထမ်ားက သက္ေရာက္လ်က္ ရွိသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ႏွာေခါင္းစည္း၊ လက္အိတ္မ်ား ၀တ္ဆင္ထားျခင္း မရွိဘဲ အမိႈက္သိမ္းဆည္းေနသည့္ သန္႔ရွင္းေရး၀န္ထမ္းမ်ားကိုသာ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ေသာ္လည္း  ႏွာေခါင္းစည္း၊ လက္အိတ္မ်ား ၀တ္ဆင္ထားပါက အနီးတြင္ ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္မွ လူႀကီးတစ္ဦးဦးရွိ၍ျဖစ္ေၾကာင္း သန္႔ရွင္းေရး၀န္ထမ္း တစ္ဦးက ေျပာျပသည္။ သို႔ရာတြင္ သူတို႔ တပ္ဆင္ထားသည္ ႏွာေခါင္းစည္းမ်ားသည္ မိႈေစာ္မ်ားနံလ်က္ ညစ္ပတ္လ်က္ရွိ၏။ သန္႔ရွင္းေသာ ႏွာေခါင္းစည္းမ်ားအားလည္း လံုေလာက္စြာ ထုတ္ေပးျခင္း မရွိဟုလည္း သိရ၏။

“လခစား၀န္ထမ္း မဟုတ္သည့္အတြက္ သူတို႔တြင္ အားလပ္ရက္ဟူ၍လည္း တိတိက်က်မရွိေပ။ အလုပ္မလုပ္ကိုင္ႏိုင္သည့္ ရက္သည္သာ အားလပ္ရက္ ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီး ယင္းေန႔အတြက္လည္း ေန႔တြက္ေၾကး ရရွိမည္ မဟုတ္ေပ။ သို႔အတြက္ ေနထိုင္မေကာင္း ျဖစ္ေနခဲ့ေသာ္လည္း အလုပ္လာေရာက္ လုပ္ကိုင္ခဲ့သည့္ရက္ မ်ားစြာရွိသည္ဟုလည္း ဆိုၾက၏။ လက္တြန္းလွည္း တစ္စီးျဖင့္ ေခါင္းေလာင္းတီးရင္း ရပ္ကြက္မ်ားအၾကား ေန႔စဥ္ အမိႈက္လိုက္လံ သိမ္းဆည္းသည့္ သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ား၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ အမိႈက္သည္ အမိႈက္ပံုသို႔သာ စနစ္တက် ေရာက္ရွိသည့္ အျဖစ္မ်ဳိး မ်ားျပားလာၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ား အတြက္မူ လွည္းပ်က္ပါက ျပင္ဆင္ရန္စရိတ္ပင္ အႏိုင္ႏိုင္ျဖစ္ေနခဲ့၏။

သံျဖင့္ျပဳလုပ္ထားသည့္ လက္လုပ္အမိႈက္သိမ္း လက္တြန္းလွည္းမ်ား ခ်ဳိ႕ယြင္းပ်က္စီးပါက ဂေဟေဆာ္ ျပဳျပင္ရမည္ျဖစ္ၿပီး ထိုအတြက္ စရိတ္စကသည္ သူတို႔၏ တစ္ရက္တာ စားေသာက္စရိတ္အေပၚ၌ သက္ေရာက္မႈမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚေစသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ လက္တြန္းလွည္းဘီးမ်ား ခ်ဳိ႕ယြင္းပါက ျပင္ဆင္စရိတ္သည္ က်ပ္ ၂၀၀၀ ၀န္းက်င္တြင္ ရွိသည္ဟု ေျပာျပခဲ့ၾကၿပီး က်ပ္ ၂၀၀၀ ဟူသည္ သူတို႔၏ တစ္ေန႔တာ ၀င္ေငြ၏ တစ္၀က္နီးနီးရွိသည့္ ပမာဏျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ  အစိုးရ၀န္ထမ္း အေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ေတြ႕ရွိရသည္က လူႀကီးေၾကာက္ေရာဂါျဖစ္ၿပီး အထက္လူႀကီး၏ ညိဳျငင္မႈအား မခံလိုသျဖင့္ အခက္အခဲအား မေျပာရဲ၊ မဆိုရဲ မ်ဳိသိပ္ထားရျခင္းမ်ဳိးလည္း ျဖစ္သည္။ ဒီအစဥ္အလာသည္ သန္႔ရွင္းေရး ၀န္ထမ္းမ်ား အထိပါ စိတ္မေကာင္းစရာ စိမ့္၀င္လ်က္ရွိၿပီး သူတို႔၏ အခက္အခဲမ်ားအား ေျပာျပရန္ ေၾကာက္ရံြ႕ေနသည္ကိုလည္း ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရသည္။

တစ္ေန႔တာတြင္ နံနက္ ၃ နာရီဆုိသည့္ အလြန္ေစာသည့္ အခ်ိန္သည္ အလုပ္၀င္ခ်ိန္ ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီး ည ၁၂ နာရီအထိ၊ တစ္ခါတစ္ရံ နံနက္ ၁ နာရီခန္႔ထိ အမိႈက္သိမ္းဆည္းျခင္းမ်ားအား လုပ္ကိုင္ေနၾကရသည္ဟု သိရ၏။ တာ၀န္ခ်ထားေပးသည့္ေနရာ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ေနေရးသည္ သူတို႔၏ တာ၀န္ျဖစ္ၿပီး သူတို႔၏ တာ၀န္အားလည္း ေစတနာပါပါျဖင့္ ေက်ပြန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကသူမ်ားလည္း ျဖစ္သည္။

“အလုပ္ခ်ိန္က ဟိုးအေစာႀကီး မနက္ ၃ နာရီ ေဒါင္ဆို လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ႀကီး အမိႈက္ေတြ လွဲက်င္းရတယ္။ အလုပ္သိမ္းခ်ိန္က ည ၁၂ နာရီေပါ့။ တစ္ခါတေလလည္း ၁ နာရီထိုးသြားတယ္။ ၿပီးရင္ ခဏေလးမွိန္း၊ သံုးနာရီေဒါင္ဆို ျပန္ထရတာပဲ။ ပင္ပန္းတာေတာ့ ပင္ပန္းတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကုသိုလ္ရတယ္လို႔ စိတ္ထဲကေတြးလိုက္ရင္ သိပ္မပင္ပန္းေတာ့ဘူး” အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ခန္႔ရိွမည့္ သန္႔ရွင္းေရး၀န္ထမ္း တစ္ဦး၏ စကားသံက သူတို႔၏ အလုပ္အေပၚ ထားရွိသည့္ ေစတနာအား ထင္ဟပ္ေနသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ယံ အခ်ိန္မ်ားသည္ တစ္ေန႔တာ၏ က်န္သည့္ အခ်ိန္မ်ားႏွင့္ လံုးလံုးလ်ားလ်ား တူညီမႈရွိျခင္း မရွိေပ။ ႐ႈပ္ေထြးေပြလီေနသည့္ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ျမင္ေတြ႕ရျခင္းမရွိ။ ပ်ားပန္းခပ္ေနသည့္ လူအမ်ား သြားလာျခင္းမ်ား ရပ္တန္႔လ်က္ရွိေန၏။ ယခုကဲ့သို႔ မိုးရာသီကာလမ်ဳိးတြင္ ပို၍ရွားပါးလွသည့္ သြားလာလႈပ္ရွားမႈမ်ားက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ျပ၏ ညအား အသက္သြင္းေနမည္လည္း ျဖစ္သည္။ ခပ္သည္းသည္း ရြာသြန္းေနသည့္ မိုးမ်ားျဖင့္ တန္ဆာဆင္ထားသည့္ ရန္ကုန္ညမ်ားတြင္ လူအမ်ား အိပ္စက္မႈႏွင့္အတူ ဇိမ္က်သာယာ ေနႏိုင္မည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းမိုးကာ ၀တ္ဆင္ထားၿပီး ေအာက္တြင္ အ၀ါေရာင္ ၀န္ထမ္း၀တ္စံုျဖင့္ လူတခ်ဳိ႕ကေတာ့ အမ်ားျပည္သူမ်ားကဲ့သို႔ အိပ္စက္ျခင္းမရွိေပ။

တခ်ဳိ႕ကေတာ့ သူတို႔တြင္ရွိသည့္ အလွတရားအား ထိုးေဖာက္ျမင္ႏိုင္ျခင္း ရွိမည္မဟုတ္ေသာ္လည္း တကယ္ေတာ့ သူတို႔သည္ ၿမိဳ႕ေတာ္၏ အလွတရားကို ဖန္ဆင္းေနသည့္ အ၀ါေရာင္၀တ္စံု၀တ္ သူရဲေကာင္းမ်ား ျဖစ္ေနသည္ကို အမွန္တရား တစ္ခုအျဖစ္ လက္ခံေတြ႕ရွိရ၏။ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ သူရဲေကာင္းအျဖစ္ မွတ္ယူျခင္း အလ်င္းမရွိ။ အလားတူ သူရဲေကာင္းမ်ား ကဲ့သို႔ေသာ ေနထိုင္မႈမ်ားကလည္း သူတို႔ဘ၀ တစ္ေလ်ာက္လံုးတြင္ မရွိခဲ့ေပ။ တစ္ရက္တာအတြက္ သတ္မွတ္ထားသည့္ ၂၄ နာရီဟူသည့္ အခ်ိန္မ်ား၏ ရာခိုင္ႏႈန္း ၈၀ ၌ ၀မ္းေရးအတြက္ လႈပ္ရွားေနၾကရ၏။ သို႔မဟုတ္ပါက မ်ားျပားလွသည့္ မိသားစုမ်ားအတြက္ ေက်ာတစ္ခင္းစာ တစ္ေနရာ အတြက္ပင္ ဘံုေပ်ာက္သြားႏိုင္မည္ျဖစ္ၿပီး ရန္ကုန္တြင္ ေက်ာတစ္ခင္းစာေနရာ တစ္ခုအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနရသူ သန္းခ်ီရွိေနသည္ကလည္း အမွန္တရား တစ္ခုပင္ ျဖစ္၏။

မၾကာမီတြင္ အ႐ုဏ္ဦးသို႔ ေရာက္ရွိေတာ့မည္ျဖစ္ၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္သည္ တစ္ဖန္ျပန္လည္စည္ကား အသက္၀င္လာေတာ့မည္ျဖစ္၏။ တစ္ေျဖာင့္တည္း ျဖစ္ေနေသာ လမ္းမမ်ားသည္ သပ္ရပ္သန္႔ရွင္းစြာျဖင့္ လွပေန၏။ ျပည္သူအမ်ား ႏိုးထလာၾကေတာ့မည္လည္း ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ေတာ့ အ၀ါေရာင္ ၀တ္စံု၀တ္ သူရဲေကာင္းမ်ားက ၿမိဳ႕ေတာ္ကို အလွဆင္ေပးသည္မွာ သူတို႔ပါဟု ၾကြား၀ါေျပာဆိုျခင္း မရွိဘဲ ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ ေနလ်က္ရွိေတာ့၏။

 

July 22, 2018














Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.