<

ယင္ေကာင္နဲ႔ ပ်ားတူ

12 angry men ဇာတ္ကားမွ ဇာတ္၀င္ခန္းတစ္ခန္း

ငယ္စဥ္အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ ေမြးရပ္ၿမိဳ႕ေလးမွာ ကတည္းကစၿပီး ခ်စ္ခင္ခဲ့ရတဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ဖခင္အေၾကာင္း သြားသတိရမိတာကလည္း ၁၉၅၇ ခုႏွစ္မွာ ေပၚထြက္လာခဲ့တဲ့ 12 angry men ဆိုတဲ့ ကမၻာ့ဒုတိယ အေကာင္းဆုံးတရားခြင္ ဇာတ္ကားကို ၾကည့္လိုက္မိလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္အၿပီးမွာ သူငယ္ခ်င္းအေဖရဲ႕ ႐ုပ္သြင္ဟာ ကုိယ့္မ်က္လုံးထဲမွာ ေပၚလာပါတယ္။ တရားသူႀကီးတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ အဲဒီတုန္းက သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အေဖရတဲ့လစာကို အဲဒီတုန္းက ေရႊေစ်းနဲ႔ ဒီကေန႔ ေရႊေပါက္ေစ်းတို႔ကုိ စံထားၿပီး ႏႈိင္းယွဥ္တြက္ၾကည့္ရင္ ဒီကေန႔ေငြ က်ပ္သိန္း ၄၀ ေလာက္နဲ႔ သြားညီမွ်ေနတာကို ေတြ႕ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတို႔အိမ္ဟာ တိုင္းမင္းႀကီး႐ုံး၀င္းနံေဘးမွာ တည္ရွိၿပီး ျခံနဲ႔၀င္းနဲ႔ ႏွစ္ထပ္တုိက္ႀကီးျဖစ္တယ္။ သူတို႔ အိမ္နားကိုေရာက္ရင္ ေန႔ေန႔ညည ရာသီဥတုက အစဥ္ေအးျမေနတာကိုလည္း သတိထားမိပါတယ္။ အဲဒီလို သာယာေအးျမတဲ့ အိမ္ႀကီးအနီးကို ဘယ္တရားလိုတရားခံမွ မသီရဲၾကသလုိ အရပ္သားေတြလည္း သိပ္သြားေလ့မရွိၾကတာကုိ မွတ္မိေနတယ္။ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕အေဖဟာ ကုိယ္တုိ႔ၿမိဳ႕ေလးမွာ အဲဒီေလာက္ထိေအာင္ ဂုဏ္ရွိန္ၾသဇာ ႀကီးမားခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံတကာက တရားစီရင္ေရးအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း ေလ့လာၾကည့္လုိ႔ရေအာင္ သူငယ္ခ်င္းတို႔ မိသားစုေလးအေၾကာင္း ဆက္မေျပာခင္ အထက္ကေျပာခဲ့တဲ့ ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းအေၾကာင္း အရင္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ႐ုပ္ရွင္စျပျပခ်င္း အခန္းတစ္ခန္းထဲမွာ ဂ်ဴရီလူႀကီး ၁၂ ေယာက္ဟာ လူသတ္မႈတစ္မႈအေၾကာင္းကို ေဆြးေႏြးဖုိ႔ ေရာက္ေနၾကၿပီး လူ ၁၂ ေယာက္ရွိတဲ့အနက္ အျပစ္ရွိတယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္သည္ျဖစ္ေစ အျပစ္မရွိဘူးလို႔ ဆုံးျဖတ္သည္ျဖစ္ေစ ဂ်ဴရီအဖြဲ႕၀င္ လူႀကီး ၁၂ ေယာက္စလုံးရဲ႕ အဆုံးအျဖတ္ေတြဟာ အတူတူပဲ ျဖစ္ေနရမယ္လို႔ အထက္က အသိေပးထားတဲ့အေၾကာင္း ေျပာဆုိေဆြးေႏြးေနၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ေနာက္ခဏအၾကာ စားပြဲထိပ္မွာထုိင္တဲ့ ဂ်ဴရီအဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္လည္းျဖစ္ ဂ်ဴရီနံပါတ္ ၁ လည္းျဖစ္တဲ့လူက “ကဲ အျပစ္ရွိတယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္တဲ့လူ လက္ေထာင္” လုိ႔ ေျပာလုိက္တဲ့အခါ ၁၁ ေယာက္က လက္ေထာင္ၿပီး နံပါတ္ ၈ ဂ်ဴရီလူႀကီး Henry Fonda ကေတာ့ လက္မေထာင္ပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ “ခင္ဗ်ားက ဒီတရားခံ အျပစ္မရွိဘူးလို႔ ယုံၾကည္တယ္ေပါ့၊ ဟုတ္လား” လုိ႔ သူ႔ကုိ၀ုိင္းေမးၾကတဲ့အခါ နံပါတ္ ၈ က “ကြၽန္ေတာ္မသိဘူး” လုိ႔ ေျဖပါတယ္။ “ဟာ ခင္ဗ်ားဟာကလည္း မဟုတ္ေသးပါဘူး ဘာသေဘာလဲ” လုိ႔ ေစာဒက တက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ နံပါတ္ ၈ က “ခင္ဗ်ားတို႔ ၁၁ ေယာက္စလုံးက လက္ညႇိဳးေထာင္ထားၾကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သာ လုိက္ေထာင္လုိက္ရင္ အစြပ္စြဲခံရသူ လွ်ပ္စစ္ကုလားထုိင္ေပၚ တက္ရၿပီေပါ့ဗ်၊ ဘာတစ္ခုမွလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ၀ုိင္းမေဆြးေႏြးၾကဘဲနဲ႔ ဒီအတုိင္းအျပစ္ရွိတယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္မယ္ဆုိရင္ သဘာ၀လည္းမက် တရားလည္းမတရားဘူးထင္လုိ႔ က်ဳပ္က လက္မေထာင္တာ၊ ေနာက္ၿပီး ဒီကေလး ကုိးႏွစ္သားက အေမဆုံးသြားတယ္။ ေနာက္ၿပီး အေဖက လိမ္လည္မႈနဲ႔ ေထာင္က်သြားလုိ႔ အေဖနဲ႔လည္း အတူမေနရဘူး၊ သူေနရတာကလည္း ဆင္းရဲသားရပ္ကြက္ထဲမွာ လူတကာကလည္း ေန႔စဥ္သူ႔ကိုႏွိမ္ၾကတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ သူ႔စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာေတြကိုလည္း ေလ့လာဆန္းစစ္သင့္တယ္။ ေနာက္ သူတုိ႔သားအဖႏွစ္ေယာက္ စကားမ်ားၿပီး သားျဖစ္သူက သူ႔အေဖရဲ႕ရင္ညြန္႔ကုိ ဓားနဲ႔တစ္ခ်က္ ထုိးစုိက္လုိက္လုိ႔ ေသရပါတယ္လုိ႔ ထြက္ဆိုၾကတဲ့ သက္ေသႏွစ္ေယာက္က ဒီလူသတ္မႈကုိ ဘယ္လုိျမင္လုိက္ ေတြ႕လုိက္ၾကရတာလဲ ဆုိတာေလာက္ကုိေတာ့ က်ဳပ္တို႔တစ္နာရီေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ျပန္ေဆြးေႏြးသင့္တယ္၊ ဒါ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္ဗ်၊ ေနာက္ၿပီး ေကာင္ေလးက အခုမွ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ မေတာ္လုိ႔ သူသတ္တာမဟုတ္ခဲ့ရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲလုိ႔” လုိ႔ေျပာပါတယ္။ ဂ်ဴရီလူႀကီးေတြလည္း သိပ္ေတာ့ဘ၀င္မက်ၾကေပမယ့္ တစ္နာရီေလာက္ ေဆြးေႏြးဖုိ႔ေတာ့ သေဘာတူလုိက္ၾကပါတယ္။

နံပါတ္ ၈ ဆက္ေျပာတာက “ေကာင္းတာကေတာ့ ေဆြးေႏြးၿပီးရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ၁၁ ေယာက္ ျပန္ၿပီးလွ်ဳိ႕၀ွက္မဲေပးၾက၊ အဲဒီအထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္မပါဘူး၊ အဲဒါ လွ်ဳိ႕၀ွက္ေပးခဲ့တဲ့ မဲ ၁၁ မဲ လုံး အျပစ္ရွိတယ္လုိ႔ခ်ည္းပဲ ထပ္ျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း အျပစ္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ဘက္ကုိပဲ မဲေပးလုိက္မယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါဟာ ဂ်ဴရီ ၁၁ ေယာက္အေနနဲ႔ သူတုိ႔ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြအေပၚ သူတို႔တစ္ေတြဘယ္ေလာက္ထိ ခိုင္ခုိင္မာမာ ရပ္တည္ေနၾကသလဲဆုိတာကုိ သိႏုိင္တဲ့ကိစၥျဖစ္ၿပီး သဘာ၀လည္း အေတာ္က်ေနလို႔ အားလုံးက သေဘာတူလုိက္ၾကပါတယ္။ အဲ တကယ္လွ်ဳိ႕၀ွက္ မဲေပးတဲ့အခါက်ေတာ့ ၁၀ မဲပဲ အျပစ္ရွိတဲ့ဘက္ကျဖစ္ၿပီး မဲတစ္မဲက အျပစ္မရွိဘူးဆိုတဲ့ဘက္က ျဖစ္ေနျပန္ေရာ။ အဲဒါေၾကာင့္ နံပါတ္ ၃ ကေဒါပြၿပီး နံပါတ္ ၅ ကုိ ထေသာင္းက်န္းပါေတာ့တယ္။ “ဒါ ခင္ဗ်ာ့လက္ခ်က္ပဲ ျဖစ္ရမယ္၊ ခင္ဗ်ားက ဆင္းရဲသားရပ္ကြက္မွာ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းလာခဲ့တာဆိုေတာ့ ဒီဆင္းရဲသားရပ္ကြက္က တရားခံေလးကုိ သနားေတာ္မူၿပီး အခုလုိ လုပ္လုိက္တာမဟုတ္လား” လုိ႔ ဇြတ္ႀကီးစြပ္စြဲပါတယ္။ နံပါတ္ ၅ က ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိလို႔ ေပကလတ္ေပကလတ္ ျဖစ္ေနတုန္းမွာ နံပါတ္ ၉ က “သူ႔ကုိ သြားေျပာမေနနဲ႔ အဲဒါသူမဟုတ္ဘူး က်ဳပ္ပဲ” လုိ႔ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ နံပတ္ ၉ ကပဲ စဥ္းစားစရာ အခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတာကုိ ေတြ႕လုိက္ရလုိ႔ ကြၽန္ေတာ္ ခုလုိလုပ္လုိက္တာ၊ ေသေသခ်ာခ်ာ အစကျပန္ေဆြးေႏြးၾကရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္လို႔ ေတာင္းဆုိလုိ႔ အားလုံး သေဘာတူလုိက္ၾကရေပမယ့္ ဂ်ဴရီလူႀကီး တခ်ဳိ႕ကေတာ့ အေတာ္စိတ္ပ်က္သြားၾကတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။

“အေဖေနာ္ ခင္ဗ်ားကုိ က်ဳပ္သတ္မိလိမ့္မယ္” လို႔ သားျဖစ္သူရဲ႕ေအာ္ေျပာသံကုိ အဲဒီအိမ္ေအာက္ထပ္က အဘိုးႀကီးက ၾကားလုိက္ရတယ္ဆိုတာဟာလည္း အသံဆုိတာ ၾကမ္းျပင္ကုိ ေဖာက္လာႏုိင္တာမဟုတ္ဘဲ ေအာက္ထပ္နဲ႔ အေပၚထပ္ ျပတင္းေပါက္ေတြကတစ္ဆင့္ ေကြ႕၀ုိက္ျဖတ္သန္းလာရတာျဖစ္လုိ႔ အသံကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ကြဲကြဲျပားျပား ၾကားႏုိင္ဖုိ႔ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း နံပါတ္ ၈ က ေဆြးေႏြးပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ၀ုိင္း၀န္းေဆြးေႏြးၾကရာမွာ အိမ္ေအာက္ထပ္က အသက္ ၇၅ ႏွစ္အရြယ္ ေလျဖတ္ထားတဲ့အဘုိးႀကီး ထြက္ဆုိတာက အေပၚထပ္က ေအာ္သံၾကားၿပီး တစ္စကၠန္႔အၾကာမွာ ၾကမ္းျပင္ေပၚကုိ လူတစ္ေယာက္ လဲက်သြားတဲ့အသံႀကီးကုိ ၾကားလုိက္ရေၾကာင္း၊ ဒါ့ေၾကာင့္ သူအိပ္ရာေပၚကထ အိပ္ခန္းအျပင္ထြက္ စႀကၤံအတိုင္း ေလွကားရင္းထိ ေလွ်ာက္သြားၿပီးၾကည့္တဲ့အခါမွာ တရားခံေကာင္ေလး ေလွကားကေန ေျပးဆင္းလာၿပီး တံခါးေပါက္ကေန ထြက္ေျပးသြားတာကို ျမင္လုိက္ရတယ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ထိ ၁၅ စကၠန္႔ၾကာေၾကာင္း ေျပာခဲ့တာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အရင္စေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဂ်ဴရီလူႀကီးေတြကုိယ္တိုင္ အဘိုးႀကီး ပုံစံအတုိင္း ေျခတစ္ဖက္ဆြဲၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ စမ္းသပ္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ အဲဒီအကြာအေ၀းကုိ ၄၁ စကၠန္႔ၾကာေအာင္ေတာင္ ေလွ်ာက္ၾကရတာကို ေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ဂ်ဴရီနံပါတ္ ၅ နဲ႔ ၆ တို႔ဟာ အစကတည္းက ဒီအဘုိးႀကီးအေပၚ သံသယရွိေနခဲ့ၾကတာျဖစ္တဲ့အျပင္ အခုလုိ လက္ေတြ႕စမ္းသပ္ ၾကည့္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ၁၅ စကၠန္႔နဲ႔ ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္ဆုိတာ လိမ္ညာေျပာတာသာ ျဖစ္တယ္ဆုိတာဟာ ပုိေသခ်ာသြားတဲ့အတြက္ သူတို႔ႏွစ္ဦးဟာ အျပစ္မရွိဆုိတဲ့ဲဘက္ကုိ ေျပာင္းသြားၾကျပန္ပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး ရထားလမ္းတစ္ဖက္မွာရွိတဲ့ ႏွစ္ထပ္တိုက္ေပၚက အေဒၚႀကီး လွမ္းျမင္လိုက္ရတယ္ဆိုတာကလည္း သူျမင္လုိက္တဲ့အခိ်န္မွာ ရထားျဖတ္သြားတာနဲ႔ၾကံဳေနလုိ႔ ရထားမွန္ျပတင္းေတြကုိ ျဖတ္ျမင္လုိက္ရတာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အဲဒီအခ်ိန္က ည ၁၂ နာရီ ၁၀ မိနစ္ျဖစ္ေနလုိ႔ မ်က္မွန္အျမဲတပ္ရတဲ့ အေဒၚႀကီးဟာ ဒီလုိ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ အိပ္ရာက ခဏထခ်ိန္မွာ မ်က္မွန္တပ္ထားမွာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာေနတဲ့အေၾကာင္းေတြကိုလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ၀ိုင္း၀န္းေဆြးေႏြး ျဖစ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ အေျဖမွန္ ထြက္လာတဲ့အတြက္ ၁၂ ေယာက္စလုံးက အျပစ္မရွိဘူးလုိ႔ တညီတညြတ္တည္း ဆုံးျဖတ္ႏုိင္သြားတဲ့အတြက္ ေဆြးေႏြးပြဲ ၿပီးသြားပါတယ္။ ေနာက္ တရား႐ုံးအျပင္ဘက္ေရာက္တဲ့အခါ နံပါတ္ ၉ က “က်ဳပ္နာမည္ကေတာ့ ကာဒယ္လ္လုိ႔ ေခၚတယ္ဗ်။ ခင္ဗ်ာ့နာမည္က ဘယ္လုိေခၚလဲ” လို႔ေမးတဲ့အခါ နံပတ္ ၈ က ‘ေဒးဗစ္စ္’ ပါလို႔ေျပာၿပီး လမ္းခြဲသြားၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ ႐ုပ္ရွင္လည္းၿပီးသြားပါတယ္။

အမွန္တရားဟာ ဘယ္ေလာက္ေဖာ္ထုတ္ရခက္တယ္ ဆိုတာနဲ႔ ဘာအစြဲအလမ္းမွ မရွိဘဲ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဆုံးျဖတ္မွ အမွန္ကို ေတြ႕ျမင္ႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့အခ်က္ကုိ ဒီဇာတ္ကားကုိ႐ုိက္တဲ့ ဒါ႐ုိက္တာက ျပခ်င္ပုံရပါတယ္။ တရားဥပေဒဆိုတာ မ်က္စိကုိအ၀တ္နဲ႔ စည္းၿပီးမွ စီရင္ရတာပါ။ ဘယ္လိုလူမ်ဳိးကေတာ့ ဘာေတြလုပ္တတ္တယ္ဆိုတဲ့အစြဲမ်ဳိးနဲ႔ တရားစီရင္ဖုိ႔ မသင့္ပါဘူး။ တရားခံ တရားလုိနဲ႔ ဂ်ဴရီေတြ တရားသူႀကီးေတြဟာ ဘယ္လိုလူမ်ဳိးေတြဆုိတာကုိ သိေနဖို႔ မလိုအပ္ဘူးလုိ႔လည္း ဒါ႐ုိက္တာက ေျပာခ်င္ပုံပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ေဆြးေႏြးပြဲၿပီးသြားလုိ႔ ႐ုံးအျပင္ဘက္ေရာက္မွ နံပါတ္ ၈ နဲ႔ ၉ တို႔ တစ္ေယာက္နာမည္ တစ္ေယာက္က ေမးျဖစ္ၾကတာကို ဇာတ္လမ္းအဆုံးမွာ တမင္ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပေပးသြားခဲ့တာပဲျဖစ္တယ္။

အခုေခတ္မွာေတာ့ အထက္ကေျပာခဲ့တဲ့အခ်က္ေတြ ကြယ္ေပ်ာက္လုနီးပါးေလာက္ ျဖစ္ေနၿပီး တရားခြင္ေပၚမွာထုိးေနတဲ့ အရိပ္ေတြကလည္း အမ်ားႀကီးပါ။ သူငယ္ခ်င္းတို႔အေၾကာင္း ဆက္ေျပာရရင္ သူငယ္ခ်င္းဟာ ပထမအိမ္ေထာင္နဲ႔ ကြဲသြားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က သူ႔ဇနီးေလးမွာ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ရတဲ့ ကုိယ္၀န္ပါသြားပါတယ္။ ဇနီးသည္ဟာ သမီးေလးေမြးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီသမီးေလးရဲ႕မ်က္ႏွာကို သူငယ္ခ်င္းေရာ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕အေဖပါ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးစလုံး ကြယ္လြန္သြားၾကတဲ့အထိ ျမင္ေတြ႕မသြားခဲ့ၾကပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အေဖဟာ သူမကြယ္လြန္ခင္မွာ သူမျမင္လုိက္ရတဲ့ သူ႔ေျမးမေလးအတြက္ အေမြေတြ အလုံအေလာက္ ခဲြေပးသြားခဲ့တာကို ေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ဒီလုိ ေကာင္းျမတ္ျခင္းတရားေတြဟာ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕အေဖကို ႏုိင္ငံေတာ္က ဘယ္လုိထားခဲ့တယ္ဆုိတဲ့အခ်က္က ေမြးဖြားလာေစခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ေျပာရင္ မွားႏုိင္မယ္မထင္ပါဘူး။ အခုအခ်ိန္မွာ ကုိယ္တို႔ႏုိင္ငံ ျပန္မရႏုိင္တဲ့ အရာႏွစ္ခုရွိတဲ့အနက္ ပထမတစ္ခုက အရင္တုန္းက ရာသီဥတုျဖစ္ၿပီး ဒုတိယတစ္ခုကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအေဖ ရတဲ့လစာမ်ဳိးကုိ ႏုိင္ငံေတာ္က ေပးႏုိင္တဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးပဲျဖစ္တယ္။ ‘တရားဥပေဒဆိုတာ ယင္ေကာင္ေတြကိုသာဖမ္းၿပီး ပ်ားတူေတြကိုေတာ့ လႊတ္ေပးေလ့ရွိတယ္’ Law catches flies but let hornets go free. ဆိုတဲ့ စေကာ့ဆုိ႐ုိးစကားေလးတစ္ခြန္း ရွိပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ကုိယ္တို႔ႏုိင္ငံဟာ ကိုယ္အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းက ရာသီဥတုမ်ဳိးကုိ ျပန္ရႏုိင္ဦးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကုိယ္တုိ႔တစ္ေတြဟာ ယင္ေကာင္ေတြကိုေရာ ပ်ားတူေတြကိုပါ ဖမ္းႏုိင္ဦးမွာျဖစ္ေပမယ့္ ဒါေတြကုိ ျပန္ရႏုိင္ဖို႔ ကုိယ္တို႔အေတာ္႐ုန္းကန္ရဦးမွာပါလားလို႔ ေတြးၿပီးရင္ေမာမိရပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ကုိယ္တုိ႔အရြယ္ေတြဟာ ေျမးေတြရေနတဲ့ အရြယ္ေတြျဖစ္ေနၾကၿပီမုိ႔ ကုိယ့္အတြက္ အခ်ိန္မီမမီ မေသခ်ာေတာ့ရင္ေတာင္မွ ဦးတည္ထားတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုေတာ့ သားစဥ္ေျမးဆက္ေတြအတြက္ ထားကုိထားၾကရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေတာ္က ကုိယ့္သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အေဖေတြကို ပစ္မထားပါနဲ႔၊ တတ္ႏုိင္သေလာက္ျပန္ၾကည့္ေပးပါ၊ တရားသူႀကီးမင္းမ်ားကလည္း ဆႏၵ ေဒါသ ဘယာ ေမာဟဆိုတဲ့ အဂတိတရားေလးပါးကုိ ႏုိင္ငံေတာ္အက်ဳိးေျမႇာ္ကုိးၿပီး အတတ္ႏုိင္ဆုံးေရွာင္ခြာေပးပါ။ အစုိးရက ခုေျပာသလုိ ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္ဖုိ႔ဆုိတာက ပုိက္ဆံရွိမွျဖစ္မွာမို႔ ျပည္သူေတြကလည္း ႏုိင္ငံတုိးတက္ေအာင္ ၀ုိင္း၀န္းႀကိဳးစား ေဆာင္ရြက္ေပးၾကပါလို႔ တုိက္တြန္းရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွလည္း ကုိယ္တို႔တစ္ေတြဟာ ယင္ေကာင္ေတြကိုသာမက ပ်ားတူေတြကုိပါ တစ္ခ်ိန္မွာ မလြတ္တမ္း ဖမ္းႏုိင္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

May 6, 2018














Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.