w အႏၲရာယ္ၾကားက ေမာင္ေတာေျမာက္ပိုင္းခရီး - Eleven Media Group <

အႏၲရာယ္ၾကားက ေမာင္ေတာေျမာက္ပိုင္းခရီး

၂၀၁၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ၁၂ ရက္က နယ္စပ္ေရးရာ၀န္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရဲေအာင္ႏွင့္ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ ေတာင္ၿပိဳလက္၀ဲၿမိဳ႕ရွိ နယ္စပ္ျခံစည္း႐ိုးတစ္ေလွ်ာက္ ၾကည့္႐ႈစစ္ေဆးစဥ္

ARSA အစြန္းေရာက္ ဘဂၤါလီအၾကမ္းဖက္သမားမ်ားက ၾသဂုတ္ ၂၅ ရက္ နံနက္ ေစာေစာအခ်ိန္ကစၿပီး ေမာင္ေတာေဒသ အတြင္းမွာရွိတဲ့ နယ္ျခားေစာင့္ရဲစခန္း ၃၀ ေက်ာ္ကို တစ္ၿပိဳင္တည္း အင္အားသံုး တိုက္ခိုက္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီတိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္  လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြ၊ ႏိုင္ငံ၀န္ထမ္းေတြ၊ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ရခိုင္မ်ဳိးႏြယ္စု၀င္ေတြျဖစ္တဲ့ ၿမိဳ၊ သက္၊ ဒိုင္းနက္ အပါအ၀င္ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြ အသက္ဆံုး႐ံႈးျခင္း၊ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရျခင္း နဲ႔ ေနရပ္စြန္႕ခြာ ထြက္ေျပးရျခင္းေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါတယ္။

အစြန္းေရာက္ ဘဂၤါလီအၾကမ္းဖက္သမားေတြက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၲရား၊ လံုျခံဳေရး ဆက္သြယ္ေရးျပတ္ေတာက္ေရးအတြက္ လမ္းေတြေပၚမွာ မိုင္းေတြေထာင္တာေတြ၊ တံတားေတြ ဖ်က္ဆီးတာေတြကို ဆက္တိုက္ ျပဳလုပ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ေမာင္ေတာေျမာက္ပိုင္းေန တိုင္းရင္းသားေက်းရြာေတြက ရြာသားေတြဟာ အျပင္ထြက္မရဘဲ ပိတ္မိေနခဲ့ၾကတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေမာင္ေတာေျမာက္ပိုင္းေဒသက တိုင္းရင္းသားေက်းရြာေတြဟာ ၿမိဳ႕နယ္အဆက္အသြယ္ ျပတ္ေတာက္ေနခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီလို အၾကမ္းဖက္ျဖစ္စဥ္ေတြျဖစ္ၿပီးလို႔ ၁၁ ရက္ေျမာက္ေန႔ စက္တင္ဘာ ၅ ရက္မွာ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ ေအာင္ေျမေဗာဓိ အလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္းမွာ အေျခခ်တဲ့ သဂၤဟကမ္းလက္ ရကၡိတအဖြဲ႕နဲ႔အတူ ေမာင္ေတာ ေျမာက္ပိုင္းက ေက်းရြာေတြကို သြားၿပီး ရိကၡာ ေထာက္ပ့ံေရးခရီးမွာ လိုက္ပါခဲ့ပါတယ္။

နံနက္ေစာေစာ ၈ နာရီခန္႔မွာ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕က စထြက္လာပါတယ္။ အေရွ႕ဘက္ ေမယုေတာင္တန္းႀကီးကေန ထြက္ေပၚလာတဲ့ ေနမင္းႀကီးကေတာ့ ေန႔သစ္ကိုႀကိဳဆိုေနသေယာင္ ရွိပါတယ္။ ၿမိဳ႕ ၂ မိုင္ေလာက္သာေ၀းတဲ့ ၿမိဳ႕သူႀကီး ဘဂၤါလီရြာကိုျဖတ္ေတာ့ လမ္းေျမာက္ဘက္ မီးေလာင္ျပင္ၾကားမွာ ဘဂၤါလီသံုးေယာက္ေလာက္ကို လွမ္းျမင္လိုက္ရပါတယ္။ သူတို႔က ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကားလာတာကိုျမင္လို႔ ရြာကေန ေအတာလ်ာရြာဘက္ကို ထြက္ခြာသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ မိုင္းလာေထာင္တာလား၊ ဘာလုပ္ဖို႔လာတာလဲ ဆိုတာေတာ့ မသိပါဘူး။ အမွန္တကယ္က ၿမိဳ႕သူႀကီးရြာဟာ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ ႀကီးစိုးတဲ့ရြာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၾသဂုတ္ ၂၅ ရက္ ၁၁ နာရီမွာ လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြကို အစြန္းေရာက္ ဘဂၤါလီအၾကမ္းဖက္သမားေတြက ေခ်ာင္းေျမာင္းပစ္ခတ္တာေတြ၊ ဆြဲမိုင္းေတြနဲ႔ အေ၀းကေန မိုင္းေထာင္ေဖာက္ခြဲတာေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္မႈေတြရွိခဲ့တဲ့ ရြာျဖစ္ၿပီးေတာ့ အဲဒီျဖစ္စဥ္မွာ အၾကမ္းဖက္သမား ဘဂၤါလီ အေလာင္းတစ္ေလာင္းရရွိခဲ့တယ္လို႔ သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ၾသဂုတ္ ၂၅ ရက္ နံနက္ပိုင္းက ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ကို ဆိုင္ကယ္နဲ႔ သြားတဲ့ ရြာသားႏွစ္ဦးနဲ႔ ပညာေရး ၀န္ထမ္းႏွစ္ဦးဟာ ၿမိဳ႕သူႀကီးရြာကို ျဖတ္သြားတာမွာ ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ အခုထိ ရွာမေတြ႕ေသးပါဘူး။ လံုျခံဳေရးကားေတြကို ေဖာက္ခြဲဖို႔ ကားလမ္းေပၚမိုင္းေထာင္ထားၿပီး မိုင္းေထာင္တာေတြ႕လို႔ မိုင္းရွင္းဖို႔ လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြ  လာေရာက္တဲ့အခါလည္း လူအုပ္စုနဲ႔ ၀ိုင္းအံုတိုက္ခိုက္တဲ့ျဖစ္စဥ္ ၊ လံုျခံဳေရးယဥ္ေနာက္ဆံုးသြားတဲ့အခါ လူအုပ္စုလိုက္ ကားလမ္းအတိုင္းတက္လာၿပီး သံုးမိုင္ ပရဟိတ ေက်ာင္းနားသို႔ ၀ိုင္းအံုတိုက္ခိုက္လာျခင္းတို႔ ရွိခဲ့တဲ့ရြာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဟိႏၵဴ ရြာသားေတြ ၿမိဳ႕သူႀကီးရြာကိုအျဖတ္မွာ အၾကမ္းဖက္ ဘဂၤါလီေတြ၀ိုင္းအံုလာလို႔ တရား႐ံုး အေဆာက္အအံုကို၀င္ေျပးတဲ့အခါ ဟိႏၵဴေတြ သတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။

သံုးမိုင္လမ္းဆံုကေန ေျမာက္ဘက္ကို ခရီးစတာနဲ႔ အႏၲရာယ္ဆိုတာက ဘယ္က ဘယ္လို ေရာက္လာမယ္ဆိုတာ မသိႏိုင္တာေၾကာင့္ အားလံုးသတိရွိရွိ သြားခဲ့ရတာပါ။ သံုးမိုင္ရပ္ကြက္အလြန္ သီဟိုေတာထိပ္ ေတာင္ကမူေပၚမွာ တဲေတြကို ျမင္ရေပမယ့္ လူေတြမျမင္ရေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီေတာင္ကမူေပၚက တဲထိုးေနၾကတဲ့ ၿမိဳတိုင္းရင္းသားေတြဟာ မေနရဲေတာ့လို႔ သံုးမိုင္ပရဟိတဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းကို ေျပာင္းေရႊ႕သြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီသီဟိုဠ္ေတာထိပ္ကရြာကို သီဟို ေအးရြာလို႔ ေခၚပါတယ္။ ရြာသားေတြဟာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံနဲ႕ ေမာင္ေတာေျမာက္ ဖ်ားပိုင္းက ေျပာင္းေရႊ႕လာတဲ့ ၿမိဳလူမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ၿပီး ၂၀၁၆ ေအာက္တိုဘာ ရဲစခန္းသံုးခု အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မႈအၿပီးမွာ သူတို႔ ကံသာယာရြာက ေက်ာင္းဆရာတစ္ဦးကို အၾကမ္းဖက္သမားေတြ ေခ်ာင္းေျမာင္းပစ္ခတ္လို႔ ေသနတ္ဒဏ္ရာ ျပင္းထန္စြာ ရရွိခဲ့တဲ့ ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ပြားခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔အေျခခ်ေနမယ္လို႔စိတ္ကူးခဲ့တဲ့ ေမာင္ေတာေတာင္ပိုင္း ကံသာယာ အထက္ရြာကေန တစ္ရြာလံုးစြန္႔ခြာၿပီးေတာ့ အဲဒီသီဟိုဠ္ေတာထိပ္မွာ အေျခခ် ေနထိုင္တာ မၾကာေသးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ တစ္ေတြ အေျခခ်ဖို႔ ႀကိဳးစားေနစဥ္မွာပဲ ထပ္ၿပီးေျပးၾကရျပန္ပါၿပီ။

သီဟိုဠ္ေတာထဲ၀င္လို႔ မိုင္၀က္ခန္႔သာသာမွာ သီဟိုဠ္ေတာထဲက သီဟိုဠ္နယ္ျခားေစာင့္ရဲစခန္း ေရွ႕ေရာက္ပါတယ္။ ၾသဂုတ္ ၂၅ ရက္ နံနက္  ၄ နာရီ ၅ မိနစ္မွာ သီဟိုဠ္ကင္းစခန္းကို ARSA အစြန္းေရာက္ဘဂၤါလီ အၾကမ္းဖက္သမား ၁၀၀ ခန္႔ လာေရာက္၀ိုင္း ၀န္းတိုက္ခိုက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကေန ဆက္ၿပီးသြားေတာ့ ႏြား႐ံုေတာင္ ဘဂၤါလီရြာကို ျဖတ္ရပါတယ္။ ႏြား႐ံုေတာင္ ဘဂၤါလီေနာက္မွာ ျပားသား ရခိုင္ရြာရွိပါတယ္။ ျပားသား ရခိုင္ရြာက ရြာသားေတြ ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာပဲ က်ီးကန္းျပင္ဌာနခ်ဳပ္ကို ေျပာင္းေရႊ႕သြားၾကပါတယ္။ အဲဒီႏြား႐ံုေတာင္ရြာက  ဘဂၤါလီအၾကမ္းဖက္သမားေတြဟာ လံုျခံဳေရးတပ္ဖဲြ႕၀င္ယဥ္တန္းကို အင္အားသံုး ၀ိုင္း၀န္း တိုက္ခိုက္တဲ့ျဖစ္စဥ္၊ လက္လုပ္မိုင္းဆြဲေဖာက္ ခြဲတဲ့ျဖစ္စဥ္ေတြရွိခဲ့တဲ့ ရြာလည္းျဖစ္ပါတယ္။

ၾသဂုတ္ ၂၅ ရက္ နံနက္ ၉ နာရီမွာ လံုျခံဳ ေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြ လိုက္ပါလာတဲ့ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ဟာ ႏြား႐ံုေတာင္ေက်းရြာအနီးအေရာက္မွာ အစြန္းေရာက္ ဘဂၤါလီအၾကမ္းဖက္သမား ၁၅၀ ခန္႔က ဓားရွည္မ်ား ကိုင္ေဆာင္ၿပီး ကားေဘး ဘယ္ညာ ၀ိုင္း၀န္း တားဆီးပိတ္ဆို႔ အၾကမ္းဖက္တဲ့ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီးေတာ့ ပစ္ခတ္ရွင္းလင္း ဖယ္ရွားခဲ့ရတာလည္း  ျဖစ္ပါတယ္။

မြန္းတည့္ ၁၂ နာရီ ၅ မိနစ္မွာလည္း သီဟိုဠ္ျခံအလြန္ ႏြား႐ံုေတာင္ေက်းရြာအ၀င္ ကားလမ္းေရာက္ရွိခ်ိန္မွာလည္း ဘဂၤါလီ အၾကမ္းဖက္သမားေတြက လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕ကို လက္လုပ္ဆြဲမိုင္း မိုင္းေထာင္ေဖာက္ခြဲတဲ့ျဖစ္စဥ္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ႏြား႐ံုေတာင္ရြာထဲကိုျဖတ္တဲ့အခါမွာ လူသူ ကင္းမဲ့ေနတာကို ေတြ႕ခဲ့ရၿပီး စိုးတစ္ထိတ္ထိတ္ ျဖတ္ခဲ့ရတာပါ။ က်ီးကန္းျပင္ နယ္ျခားေစာင့္ဌာနခ်ဳပ္ဂိတ္မွာ သတင္းပို႔ၿပီး ဆက္သြားခဲ့ပါတယ္။ က်ီးကန္းျပင္လြန္ရင္ ေအာင္ယာယာ၊ ေအာင္မဂၤလာေက်းရြာေတြ ကို ေရာက္ပါတယ္။ ေဒသခံတိုင္းရင္းသားတခ်ဳိ႕က ရရာကားေတြနဲ႔ ဘူးသီးေတာင္ကို ေျပာင္းေရႊ႕သြားၾကေပမယ့္ တခ်ဳိ႕ကလည္း ရြာမွာ ေနထိုင္ေနၾကဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ေအာင္မဂၤလာေက်းရြာက လံုျခံဳေရး တပ္ဖြဲ႕၀င္တခ်ဳိ႕ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကားနဲ႔ လိုက္ပါလာေတာ့ စိုးရိမ္စိတ္ နည္းနည္းသက္သာရာရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေအာင္မဂၤလာလြန္တာနဲ႔ ေမာင္ႏွမ ဘဂၤါလီရြာႀကီးကို သံုးမိုင္ေလာက္အထိ ေတာက္ေလွ်ာက္ ျဖတ္ရမွာမို႔လို႔ပါ။ ေမာင္ႏွမဆိုတဲ့ရြာဟာ တကယ္ေတာ့ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္မတိုင္မီမွာ ရခိုင္ရြာႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္မွာ ဘဂၤါလီေတြက ေမာင္ေတာေဒသက ရခိုင္ေတြကို လူလိႈင္းစစ္ဆင္ေရးနဲ႔ လူမ်ဳိးသုဥ္း သတ္ျဖတ္တာ လုပ္ခဲ့ေတာ့ မေနရဲေတာ့ဘဲ အဂၤလိပ္ အစိုးရအကူအညီနဲ႔ အိႏၵိယ ႏိုင္ငံ ဒိုင္နာစပူအထိ ေျပးခဲ့ရတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ျပန္လည္အေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့တယ္ ဆိုေပမယ့္ ရခိုင္ရြာေပါင္း ၉၈ ရြာတိတိ ျပန္လည္ထူေထာင္ႏိုင္ျခင္း မရွိေတာ့လို႔ ရခိုင္ရြာ နာမည္သာက်န္ၿပီး ဘဂၤါလီ ရြာႀကီးေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ရပါတယ္။ ေမာင္ႏွမရြာဟာ စက္တင္ဘာ ၃ ရက္အထိ လံုျခံဳေရး တပ္ဖြဲ႕၀င္ ကားေတြကို မိုင္းေထာင္တာေတြ ဆက္ရွိေနခဲ့တဲ့ရြာျဖစ္ပါတယ္။ စက္တင္ဘာ ၃ ရက္ကလည္း ေမာင္ေတာေျမာက္ပိုင္းကို ရိကၡာသြားေပးတဲ့ ေ၀ဠဳေက်ာ္ေဖာင္ေဒးရွင္း၊ သဂၤဟကမ္းလက္ ရကၡိတအဖြဲ႕နဲ႔ ဦးေနမ်ဳိးဇင္ စတဲ့ ကူညီကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ႕ေတြဟာ ေမာင္ႏွမ ေက်းရြာအေရာက္မွာ မိုင္းေတြ႕လို႔ ဆက္မသြားေတာ့ဘဲ လွည့္ျပန္ခဲ့ရတဲ့ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ရြာပါ။ ေမာင္ႏွမေက်းရြာဟာ ကားလမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္ သစ္ပင္ႀကီးေတြနဲ႔ ပိန္းပိတ္ အုပ္ဆိုင္းေနတဲ့ ရြာတန္းရွည္ႀကီးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ARSA အစြန္းေရာက္ဘဂၤါလီေတြက ေနအိမ္ေတြကို မီး႐ိႈ႕ထြက္ေျပးခဲ့ၾကတာေၾကာင့္ အခုဆိုရင္ လူသူကင္းမဲ့ေနတာကို ေက်ာခ်မ္းဖြယ္ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ဘယ္ေနရာက ေခ်ာင္းေျမာင္းပစ္ခတ္မလဲဆိုတာကို လံုျခံဳေရး တပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြကလည္း အသင့္အေနအထားနဲ႔ ျဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေမာင္ႏွမေက်းရြာ၊ သဲေခ်ာင္းေက်းရြာ စတဲ့ ရြာေတြကို ျဖတ္ၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ ဖား၀ပ္ေခ်ာင္း ရခိုင္တိုင္းရင္းသား ေက်းရြာကို ေရာက္ပါတယ္။ ကယ္ဆယ္ေရး ကားအလာကို ေမွ်ာ္ေနသူေတြ ေတြ႕ရေပမယ့္ သူတို႔မွာ ထြက္ေျပးဖို႔ ကားအျပန္မွာ လိုက္ဖို႔အတြက္ အထုပ္ေတြအပိုးေတြနဲ႔ အဆင္သင့္ ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကတဲ့ ကေလးေတြ၊ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးေတြကို စိတ္မေကာင္းဖြယ္ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီဖား၀ပ္ေခ်ာင္း ေက်းရြာနဲ႔ အထက္ပိုင္းေက်းရြာေတြ ဟာ ၾသဂုတ္ ၂၅ ရက္ကေန စက္တင္ဘာ ၅ ရက္အထိ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ကိုသြားမရဘဲ ပိတ္မိေနခဲ့တဲ့ ရြာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ကယ္ဆယ္ေရးကားေတြ ေရာက္လာေတာ့ အျပန္မွာ သူတို႔လည္း လံုျခံဳရာကို ေျပာင္းေရႊ႕ဖို႔ စိတ္အား သန္ေနၾကတာပါ။

“ကြၽန္ေတာ္က ဒီမွာ တာ၀န္က်ေနတဲ့ ေက်ာင္းဆရာပါ။ အခု အမ်ဳိးသမီးလည္း ေမြးဖို႔ျဖစ္ေနေတာ့ ဘူးသီးေတာင္ကို သြားခ်င္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကယ္ဆယ္ေရးကားေတြ အျပန္မွာ လိုက္ပါဖို႔ ေစာင့္ေနတာပါ။ ဒီမွာက ညဆို ေကာင္းေကာင္းမအိပ္ရဘူး။ အားလံုး စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ေနၾကရတယ္”လို႔ ဖား၀ပ္ေခ်ာင္းေက်းရြာက ေက်ာင္းဆရာတစ္ဦးက ေျပာပါတယ္။

ဖား၀ပ္ေခ်ာင္းေက်းရြာမွာေတာ့ လံုျခံဳ ေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြ ကားေပၚက ဆင္းက်န္ေနခဲ့ပါတယ္။ ကယ္ဆယ္ေရးကားကေတာ့ ဆက္လက္ထြက္ခြာလာခဲ့ပါတယ္။ ငန္းေခ်ာင္းေက်းရြာကိုအျဖတ္မွာေတာ့ ရြာထဲမွာ ဘဂၤါလီေတြ သြားေနတာကိုျမင္ေတာ့ စိုးရိမ္သြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြကို လွမ္းျမင္လိုက္ရေတာ့ စိတ္သက္သာရာ ရသြားပါတယ္။ လံုျခံဳေရးေတြက လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ရွိတယ္ဆိုလို႔သာ ေရွ႕ဆက္သြားခဲ့ရတာပါ။ နံနက္ ၁၀ နာရီ ၅၀ မိနစ္မွာ ေလာင္းဒံုေက်းရြာအနားကိုလည္းေရာက္ေတာ့ ႐ုတ္တရက္ ကားကို ရြာသားတခ်ဳိ႕နဲ႔ လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕က ေရွ႕ဆက္မတိုးဖို႔ ထားပါတယ္။ ကားေပၚက ဆင္းၾကည့္ေတာ့ ေရွ႕ကိုက္ ၁၀ ေလာက္ အကြာမွာ ARSA အစြန္းေရာက္ ဘဂၤါလီအၾကမ္းဖက္သမားေတြ ေထာင္ထားတဲ့ မိုင္းကို  လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြ တူးေဖာ္ေနတာကို ေတြ႕ပါတယ္။ မိုင္းက ကားလမ္းေပၚက ရႊံ႕ ဗြက္ေတြကိုတူးၿပီး ေထာင္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ မိုင္းကိုေဖာ္လိုက္ေတ့ာ ၀ိုင္ယာႀကိဳးတန္းကို ေတြ႕ရပါတယ္။ မိုင္းက ကားမိုင္းျဖစ္ၿပီး ကားလာရင္ ေလွ်ာ့တိုက္ ေဖာက္ခြဲတာလို႔ သိရပါတယ္။ ဒီလို ကားမိုင္း၊ ဆြဲမိုင္းေတြကို ARSA အစြန္းေရာက္ ဘဂၤါလီေတြက ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ နယ္တစ္ေလွ်ာက္ လံုျခံဳေရးကားေတြ သြားလို႔ မရေအာင္ မိုင္းေထာင္ေဖာက္ခြဲတာ ျဖစ္ပါတယ္။ မိုင္းေတြကို ကားပီစတင္တို႔၊ သံပိုက္ တို႔နဲ႔ ျပဳလုပ္တာျဖစ္ၿပီး ဘဂၤါလီေတြဟာ မိုင္း လုပ္နည္းကို ကြၽမ္းက်င္တဲ့အဆင့္ ေရာက္ေနၿပီဆိုတာ သက္ေသျပေနပါတယ္။ လံုျခံဳေရး တပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြက မိုင္းႏွစ္လံုးကိုေတြ႕ရွိၿပီး သက္မဲ့ လုပ္လိုက္ရတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ၾသဂုတ္ ၂၅ ရက္ နံနက္ ၃ နာရီ ၂၅ မိနစ္မွာ ေလာင္းဒံုရြာထိပ္က နယ္ျခားေစာင့္ ကင္းစခန္းကို အစြန္းေရာက္ဘဂၤါလီ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားက လာေရာက္၀ိုင္း၀န္း ပစ္ခတ္တဲ့ ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ကင္းစခန္းကို မိုင္းေတြနဲ႔  ပစ္ခတ္ ေဖာက္ခြဲခဲ့တယ္လို႔လည္းသိရပါတယ္။

“ျဖစ္တဲ့ေန႔က ဘဂၤါလီ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ၀ိုင္းၿပီး ကင္းစခန္းကို တိုက္ခိုက္တယ္။ အဲဒီမွာလည္း ကင္းစခန္းထဲကို မိုင္း ေတြက်လာခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ မေပါက္ကြဲခဲ့လို႔သာ ဘာမွမျဖစ္တာပါ။ ဒီကေနကလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ လမ္းေပၚထြက္ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္ မွာ ၀ိုင္ယာႀကိဳးကိုျမင္ေတာ့ လံုျခံဳေရးကို သတင္းပို႔ ေဖာ္ၾကည့္တဲ့အခါ မိုင္းကိုေတြ႕တာပါ” ဟု ေလာင္းဒံုေက်းရြာသားတစ္ဦးက ေျပာပါတယ္။

ေလာင္းဒံုေက်းရြာကေန ဆက္သြားလွ်င္ ႀကိမ္ေခ်ာင္းေက်းရြာကို ေရာက္ပါတယ္။ ႀကိမ္ေခ်ာင္းေက်းရြာမွာ ရခိုင္တိုင္းရင္းသား အိမ္ေထာင္စု ၈၀ ခန္႔သာရွိေပမဲ့ က်န္တဲ့ တစ္ရြာလံုးဟာ ဘဂၤါလီေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၾသဂုတ္ ၂၅ ရက္မွာ မိုင္းငါးလံုး ေပါက္ကြဲခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေန႔ကစလို႔ တစ္ရြာလံုးက တိုင္းရင္းသားေတြဟာ နယ္ေျမရဲစခန္းထဲ မွာသြားၿပီး ေနထိုင္ေနၾကရတာလည္း ျဖစ္ပါ တယ္။ ႀကိမ္ေခ်ာင္းရြာလယ္ လမ္းဆံု၊ ေဆး႐ံုေရွ႕၊ ငါးေစ်းတန္း၊ အထကေက်ာင္းေရွ႕နဲ႔ ေရ ေက်ာ္တံတားအနီးတို႔မွာ ေပါက္ကြဲခဲ့တာပါ။ ႀကိမ္ေခ်ာင္းရြာ လယ္လမ္းဆံုမွာ အထုပ္အပိုးေတြနဲ႔ ကားအလာကို ေစာင့္ေနၾကသူေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။ မၾကာခင္မွာ ေတာင္ၿပိဳလက္၀ဲက ဆင္းလာတဲ့ လံုျခံဳေရးကားေတြနဲ႔အတူ ေတာင္ၿပိဳေဒသခံတခ်ဳိ႕ လိုက္ပါလာတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒီကားနဲ႔ပဲ ႀကိမ္ေခ်ာင္းရြာက ေဒသခံတခ်ဳိ႕ လိုက္ပါသြားပါတယ္။ ႀကိမ္ေခ်ာင္းကေန ဆက္ထြက္ေတာ့ ဗႏၶဳလေက်းရြာသို႔ သြားလမ္းနဲ႔ ေတာင္ၿပိဳလက္၀ဲသြားတဲ့ လမ္းဆံုကိုေရာက္ေတာ့ ကယ္ဆယ္ေရးကား တစ္စီးက ဗႏၶဳလလမ္းအတိုင္း ရန္ေအာင္ျပင္ ေက်းရြာအထိသြားၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ စီးလာတဲ့ ကားက တရိန္းေက်းရြာထိ ခရီးဆက္ခဲ့ပါတယ္။ ရန္ေအာင္ျပင္ေက်ာ္လမ္းကေန ထြက္ေျပးလာၾကတဲ့ ဘဂၤါလီ အမ်ဳိးသမီးေတြ၊ ကေလးေတြကို လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေတြ႕ခဲ့ရပါ တယ္။ တရိန္းတံတားထိပ္ ရဲကင္းစခန္းကို သတင္းပို႔ၿပီးေတာ့ တရိန္းေက်းရြာကို ဆက္ သြားခဲ့ပါတယ္။ တရိန္းေက်းရြာသား လမ္းဟာ ေတာ္ေတာ္ကိုပ်က္စီးေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ တစ္ေပအထိနက္တဲ့ ေျမာင္းေတြျဖစ္ေပၚေနလို႔ ကားကိုမနည္း ႐ုန္းကာသြားရပါတယ္။ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နဲ႔ မိုင္ ၂၀ ေက်ာ္ေ၀းတဲ့ ခရီးကို တရိန္းေက်းရြာဟာ ဒီအၾကမ္းဖက္မႈျဖစ္စဥ္ မတိုင္မီက ရြာသား ႏွစ္ဦး သတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရတဲ့ ရြာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ရြာသားေတြဟာ ရြာျပင္မထြက္ရဲဘဲ စိုးရိမ္ ထိတ္လန္႔ေနတာကို ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ရြာမွာေတာ့ လံုျခံဳေရး ရွိေနတယ္လို႔ သူတို႔ေျပာၾကပါတယ္။

“ကြၽန္မတို႔ ရြာသားေတြကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းမေျပးဘူး။ ေျပးရင္ အားလံုး ေျပးမယ္။ ဒီလို တိုင္ပင္ထားၾကတယ္” လို႔ တရိန္းေက်းရြာမွ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။

တကယ္ေတာ့ ေမာင္ေတာေဒသမွာ ေနထိုင္လ်က္ရွိၾကတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ လံုျခံဳမႈ အာမခံခ်က္မရွိဘဲ စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔မႈ ေတြနဲ႔ ေန႔ရက္ေတြကို က်ီးလန္႔စာစား ျဖတ္ေက်ာ္ေနၾကရတာျဖစ္ပါတယ္။ အသက္ရွင္ေနေပမဲ့ ဘ၀ေသေနတဲ့လူေတြ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေနတဲ့ လူေတြနဲ႔ မျခားပါဘူး။ ကိုယ့္ေရ ကိုယ့္ေျမမွာ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထိုင္လုပ္ကိုင္စား ေသာက္ခ်င္ၾကေပမဲ့ ဘဂၤါလီအၾကမ္းဖက္မႈ ကို စိတ္ပိုင္းေရာ ႐ုပ္ပိုင္းပါ ခံစားေနၾကတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနမ၀င္ခင္ ေမာင္ေတာ အေရာက္ျပန္ရမွာမို႔ တရိန္းရြာသားေတြကို ႏႈတ္ဆက္ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ရန္ေအာင္ျပင္ ေက်းရြာကိုသြားတဲ့အဖြဲ႕ကားေပၚမွာ ပိတ္မိ ေနတဲ့ ေက်ာင္းဆရာေတြ ပါလာၾကၿပီး ႀကိမ္ေခ်ာင္းရြာ နယ္ေျမရဲစခန္းေရွ႕ကို ေရာက္ေတာ့ ရန္ေအာင္ျပင္ရြာကေန ႀကိမ္ေခ်ာင္းရြာအထိ ေျခက်င္လမ္းေလွ်ာက္လာကာ ကယ္ဆယ္ေရးကားနဲ႔ ေမာင္ေတာကို လိုက္ပါဖို႔ ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကတဲ့ ေက်းရြာသားေတြကို ေတြ႕ပါ တယ္။ သူတို႔က လိုက္ပါဖို႔ ေတာင္းဆိုေတာ့ ကားနဲ႔ ေခၚလာခဲ့ရပါတယ္။ အသက္ ၈၀ ေက်ာ္အရြယ္ အဘိုးအေဘာင္ေတြ၊ လသားအရြယ္ ကေလးငယ္ေတြနဲ႔ ႏို႔တိုက္မိခင္ေတြ၊ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ ကေလးငယ္ေတြဟာ မိမိတို႔ေနရပ္မွာ မေနရဲေတာ့လို႔ ထြက္ေျပးေနၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္မႈ ျဖစ္စဥ္ၿပီးေနာက္ ၁၀ ရက္ ၾကာခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာမွ ေမာင္ေတာေျမာက္ပိုင္း ေက်းရြာသားေတြ ေနရပ္စြန္႔ခြာမႈ ျပန္လည္ စတင္လာခဲ့တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ၊ လံုျခံဳေရး ျပတ္ေတာက္သြားဖို႔ ရည္ရြယ္ၿပီး ေမာင္ေတာ ေျမာက္ပိုင္းက တံတားႀကီးေျခာက္စင္းကို ARSA အစြန္းေရာက္ ဘဂၤါလီေတြ ဖ်က္ဆီးခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ လမ္းေတြကို ေျမာင္းတူးၿပီး ဖ်က္ဆီးခဲ့တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ လမ္းတံတား ေဆာက္လုပ္ေရး အဖြဲ႕နဲ႔ တပ္မေတာ္တို႔ပူးေပါင္းၿပီး ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရတဲ့ တံတားေတြကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ၿပီးလို႔  ကားေတြ သြားလာလို႔ရေပမယ့္ လမ္းေတြ ဆိုးရြားစြာ ပ်က္စီးေနတဲ့အတြက္ ကူညီကယ္ဆယ္ေရး ကားေတြဟာ ခေမာင္းဆိပ္ၿမိဳ႕အထိပဲ သြားလို႔ ရပါေသးတယ္။ အျပန္ခရီးမွာ မိုးက တအားရြာေတာ့ အမိုးမပါတဲ့ကုန္တင္ကားေပၚမွာ လိုက္ပါလာၾကတဲ့ သူေတြအားလံုး မိုးေရထဲမွာ ဒုကၡကိုယ္စီ ေရာက္ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ေရကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာေနၿပီး ခိုး၀င္ အၾကမ္းဖက္ ဘဂၤါလီရန္ကို ေၾကာက္လန္႔ကာ အသက္လု ထြက္ေျပးေနရတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြ ဘ၀ဟာ ရင္နာစရာေကာင္းလွပါတယ္။ မီး႐ိႈ႕မႈေတြ၊ ပစ္ခတ္သံေတြ ေမယုေတာင္ေျခမွာ ဆက္လက္ၾကားေနၾကေသးၿပီး တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ဘ၀ေတြလည္း လံုျခံဳမႈ မရရွိေသးပါဘူး။ ေမာင္ေတာ၊ ဘူးသီးေတာင္၊ စစ္ေတြ  နဲ႔ ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္း ၿမိဳ႕ေတြအားလံုးမွာ ေမာင္ေတာေဒသက စြန္႔ခြာလာၾကတဲ့သူေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေရာက္ရွိ ခိုလံႈေနၾကတာ တိုင္းရင္းသား လူဦးေရ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္သြားပါၿပီ။

ARSA  အစြန္းေရာက္ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားေတြရဲ႕ တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ ၾသဂုတ္ ၁၅ ရက္ကေန စက္တင္ဘာ ၅ ရက္အထိ လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြနဲ႔ အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႕ ထိေတြ႕တိုက္ခိုက္မႈ ၉၇ ႀကိမ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး လံုျခံဳေရး တပ္ဖြဲ႕၀င္ ၁၃ ဦး၊ ႏိုင္ငံ၀န္ထမ္းႏွစ္ဦး၊ ေဒသခံ တိုင္းရင္းသား ၂၁ ဦး စုစုေပါင္း ၃၆ ဦးႏွင့္ ARSA အစြန္းေရာက္ အၾကမ္းဖက္သမား ၃၇၁ ဦးေသဆံုးခဲ့ၿပီး လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕ ၀င္ ၁၅ ဦး၊ ႏိုင္ငံ၀န္ထမ္း သံုးဦး၊ ေဒသခံတိုင္းရင္းသား ေလးဦး စုစုေပါင္း ၂၂ ဦး ထိခိုက္ဒဏ္ ရာရရွိခဲ့ၿပီး ေက်းရြာေပါင္း ၅၉ ရြာ၊ အိမ္အလံုးေရ ၆၈၄၂ လံုး မီး႐ိႈ႕ ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရေၾကာင္း၊ တံတားရွစ္စင္း မိုင္ေထာင္ ဖ်က္ဆီးျခင္း ခံခဲ့ရေၾကာင္း သိရပါတယ္။

မီးေလာင္ျပင္ေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရကေန စနစ္တက်စီမံသြားမွာျဖစ္ၿပီး မိမိတို႔ ႏိုင္ငံဟာ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ႏိုင္ငံ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ၀င္ခ်င္သလို၀င္ ထြက္ခ်င္သလို ထြက္လုပ္လို႔မရဘဲ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံကို ထြက္သြားသူေတြကိုေတာ့ စိစစ္ လက္ခံသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ခ႐ိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးရဲထြဋ္က ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အေနာက္ဘက္နယ္စပ္မွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ဌာေနတိုင္းရင္းသားေတြဟာ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ကတည္းကေန စိုးရိမ္ေသာကနဲ႔ မလံုမျခံဳေနခဲ့ရတာ လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ လယ္ကူလီအျဖစ္ သနားစရာ ၀င္ေရာက္လာတဲ့ စစ္တေကာင္းသား ဘဂၤါလီေတြဟာ အေနၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ျမန္မာတိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိးအျဖစ္ အမည္သစ္တစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္ကာ တိုင္းရင္းသား အခြင့္အေရး ႏိုင္ငံသား အခြင့္အေရးေတြကို အၾကမ္းဖက္ ေတာင္းဆိုလာခဲ့ၾကပါၿပီ။ ဒီ အၾကမ္းဖက္ေျမလုသူ ဘဂၤါလီေတြကို မ်ဳိးခ်စ္စိတ္၊ ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္နဲ႔အတူ အားလံုး တညီတညြတ္ ကန္႔ကြက္႐ႈတ္ခ် ၀ိုင္း၀န္း ရွင္းလင္းရမွာ ျဖစ္သလို အေနာက္ဘက္တံခါးမွာ တိုင္းရင္းသားေတြ ဆက္လက္ေနထိုင္ဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ တိုင္းရင္းသား ညီအစ္ကိုအားလံုး ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနမင္းႀကီးက နတ္ျမစ္တစ္ဖက္ ကမ္းနတ္ေတာင္ကို ငုပ္လွ်ဳိးဖို႔ ေမးတင္ေနခ်ိန္မွာ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ကို ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ႀကီးကေတာ့ ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ တိတ္ဆိတ္လို႔ ေနပါတယ္။

September 18, 2017














Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.