<

ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈႏွင့္ စီးပြားေရးႀကီးထြားမႈ

ႏိုင္ငံေရး မတည္ၿငိမ္မႈသည္ ပဋိပကၡမ်ား သို႔မဟုတ္ ႏိုင္ငံေရးပါတီအမ်ဳိးမ်ဳိးအၾကား အလြန္အမင္း ၿပိဳင္ဆိုင္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ပြားတတ္သည္။ စီးပြားေရးႀကီးထြားမႈႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး တည္ၿငိမ္မႈတို႔သည္ အႀကီးအက်ယ္ ဆက္စပ္ပတ္သက္လ်က္ရွိသည္။ အျခားတစ္ဖက္တြင္လည္း မတည္ၿငိမ္ေသာ ႏိုင္ငံေရး၀န္းက်င္တစ္ရပ္ႏွင့္ ယွဥ္တြဲေနေသာ မေရရာမႈသည္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ အရွိန္အဟုန္ကို ေလ်ာ့က်ေစသည္။ အျခားတစ္ဖက္၌ ညံ့ဖ်င္းေသာ စီးပြားေရးစြမ္းေဆာင္ရည္သည္ အစိုးရၿပိဳက်သြားျခင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး မၿငိမ္မသက္မႈမ်ားဆီသို႔ ဦးတည္သြားေစႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈကို ဖိႏွိပ္ျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲ၌ ၎အား ယွဥ္ၿပိဳင္အေရြးခံမည့္ အားေကာင္းသည့္ ၿပိဳင္ဘက္မရွိေသာ ႏိုင္ငံေရးပါတီတစ္ရပ္ရွိျခင္းအားျဖင့္လည္းေကာင္း ရယူႏိုင္သည္။ ယင္းအေနအထား၌ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈဟူသည္ အသြားႏွစ္ဖက္ပါေသာ ဓားတစ္လက္သာျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈက လိုအပ္ေသာ သို႔မဟုတ္ အလိုရွိေသာ အေနအထား တစ္ရပ္ကို ေပးႏိုင္သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ၀န္းက်င္တစ္ရပ္ျဖစ္သည့္တိုင္ ယင္းအေနအထား ၌ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ေသာ္လည္း အေရးယူမခံရျခင္းမ်ားႏွင့္ ခ႐ိုနီ၀ါဒတို႔ အလြယ္တကူ ေပါက္ဖြားလာႏိုင္သည္။ ယင္းသည္ ႏိုင္ငံမ်ားစြာတို႔အေနျဖင့္ ပ်က္စီးလြယ္ေသာ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းတစ္ရပ္ကို ရင္ဆိုင္ေနရသည့္ အက်ပ္အတည္းတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈကို လူသားတို႔၏သမုိင္းရွိ ပံုေသသတ္မွတ္ခ်က္တစ္ရပ္အျဖစ္ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် ျပဳလုပ္၍မရပါ။ ဒီမိုကေရစီအစိုးရမ်ားသည္လည္း အျခားႏိုင္ငံေရး အစိုးရမ်ား အားလံုးကဲ့သို႔ပင္ ပ်က္စီးလြယ္သည္သာျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးစနစ္မ်ားႏွင့္မဆိုင္ဘဲ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ပဋိပကၡမ်ားႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္မ်ား လံုး၀ဥႆံု ေျပာင္းလဲသြားမႈမ်ားအား စိုးရိမ္ရန္မလိုအပ္ပါက ျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ အလုပ္လုပ္ျခင္း၊ ေငြေၾကးစုေဆာင္းျခင္းႏွင့္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံျခင္းတို႔အေပၚ၌ အာ႐ံုစိုက္ႏိုင္လိမ့္မည္ျဖစ္သည္။ မၾကာေသးမီက ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ အဂတိလိုက္စားမႈႏွင့္ပတ္သက္ေသာ လက္ေတြ႕က်သည့္ စာတမ္းမ်ားတြင္ အဂတိလိုက္စားမႈႏွင့္ အေရးပါစြာ ဆက္ႏႊယ္ေနသည့္ အေၾကာင္းအခ်က္ေပါင္း မ်ားစြာရွိသည္။ အဂတိလိုက္စားမႈကို ေလွ်ာ့ခ်ရန္ ေတြ႕ရွိခဲ့သည့္ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားထဲတြင္ ဆယ္စုႏွစ္ခ်ီၾကာ အစဥ္အလာရွိသည့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈတို႔ ပါ၀င္သည္။ သို႔ေသာ္ ယေန႔ေခတ္ကမၻာႀကီးတြင္ ႏိုင္ငံမ်ားစြာတို႔သည္ ေဖာ္ျပပါ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ထဲမွ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ ပတ္သက္လ်က္ရွိသည္။ အခ်ဳိ႕သည္ ႏိုင္ငံေရးအရ တည္ၿငိမ္ေသာ အာဏာရွင္စနစ္ ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ၿပီး အခ်ဳိ႕သည္ အသစ္ဖြဲ႕စည္းျဖစ္ေပၚလာ ၿပီး တည္ၿငိမ္မႈမရွိေသးသည့္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈသည္ မည္သည့္အေျပာင္းအလဲပံုစံကိုမဆို တားဆီးပိတ္ပင္ထား႐ံုသာမက ျပည္သူမ်ားကိုလည္း စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ေစသည္ဟု အခ်ဳိ႕က ႐ႈျမင္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ဆန္းသစ္မြမ္းမံျခင္းႏွင့္ ဆင္ျခင္စဥ္းစားႏိုင္သည့္ ဦးေႏွာက္တို႔သည္ ေနာက္၌ အရန္သင့္ ရွိသည္သာျဖစ္သည္။ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာ အခြင့္အလမ္းမ်ားမွ တစ္ဆင့္ ပို၍ေတာက္ပေသာအနာဂတ္ကို ရရွိရန္အလို႔ငွာ ႏိုင္ငံအမ်ားအျပားသည္  ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈ အစရွိသည့္ ဘ၀၏ က႑အားလံုးတြင္ အေျပာင္းအလဲကို ရွာေဖြတတ္ၾကသည္။ အမွန္တကယ္၌ မည္သည့္အေျပာင္းအလဲမဆို စြန္႔စားရသည္သာျဖစ္သည္။ ယင္းသည္ လိုအပ္သည့္အရာလည္း ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈသည္  ယွဥ္ၿပိဳင္မႈမ်ားကို ခြင့္မျပဳသည့္ မိမိဘာသာ အားရေက်နပ္ေနမႈပံုစံႏွင့္ တိုးတက္မႈမရွိဘဲ ၿငိမ္သက္ေနသည့္ပံုစံမ်ဳိးလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္းဆိုင္ရာ သေဘာတရားမ်ားကို စီးပြားေရးတစ္ခုတည္း၌သာ သံုးရသည္မဟုတ္ေပ။ ႏိုင္ငံေရးစနစ္၊ ပညာေရး၊ ဆန္းသစ္မြမ္းမံေရးႏွင့္ အႏုပညာ အစရွိသည့္ အရာရာ၌ သံုးႏိုင္သည္။ ဤေနရာ၌ ႏိုင္ငံေရး တည္ၿငိမ္မႈဟူသည္ အုပ္စိုးသူ အီလစ္မ်ားအား အမွန္တကယ္ၿပိဳင္ဆိုင္မႈနည္းပါးသည့္ အေနအထားကို ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္သည္။

မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားအားျဖင့္ သို႔မဟုတ္ ၿပိဳင္ဘက္မရွိေသာ ႏိုင္ငံေရးအားျဖင့္ ရယူထားေသာ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈသည္ ျပည္သူတို႔အား အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရး မ်ားစြာ ဆံုး႐ႈံးႏိုင္ေစသည့္အျပင္ အာဏာအလြဲသံုးစားမႈမ်ားႏွင့္ အဂတိလိုက္စားမႈမ်ား ို ေမြးဖြားေစႏိုင္ပါေၾကာင္း The Daily Eleven သတင္းစာက ေရးသားအပ္ပါသည္။

 

(ၾသဂုတ္လ ၁၁ ရက္ထုတ္ The Daily Eleven သတင္းစာ၏ အယ္ဒီတာ့ အာေဘာ္)

August 11, 2018














Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.