<

ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒ

ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ၏ နယ္နိမိတ္အတြင္းရွိ အားလုံးေသာ အေၾကာင္းအရာ၊ လုပ္ေဆာင္ခ်က္တုိ႔ႏွင့္ တုိက္႐ုိက္ပတ္သက္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆုိင္ရာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ားကုိ ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒဟု ေခၚသည္။ ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒသည္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံေရး၌ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ၏ အစုိးရက ႏုိင္ငံ၏ အက်ဳိးစီးပြားဆီသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ရာ နည္းလမ္းျဖစ္သည့္ ႏုိင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒႏွင့္ ကြဲျပားျခားနားသည္။ ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒသည္ လုပ္ငန္းမ်ား၊ ပညာေရး၊ စြမ္းအင္၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ၊ ဥပေဒထိန္းသိမ္းေရး၊ ေငြေၾကးႏွင့္ အေကာက္ခြန္၊ သဘာ၀ရင္းျမစ္မ်ား၊ လူမႈဖူလုံေရးႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ေရးဆုိင္ရာ အခြင့္အေရးႏွင့္ လြတ္လပ္ခြင့္မ်ားဟူ၍ အတုိင္းအတာ က်ယ္ေျပာလွသည္။ ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒမ်ားစြာတုိ႔သည္ စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရးဆုိင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ား၌ အစုိးရက မည္သည့္အတုိင္းအတာအထိ ပါ၀င္မည္နည္းဟူသည္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အျငင္းအခုံ ျဖစ္ၾကရသည္။

အစဥ္အလာအရ ကြန္ဆာေဗးတစ္ျဖစ္သူမ်ားက လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ကြပ္ကဲျခင္းႏွင့္ စီးပြားေရးစီမံမႈ၌ အစုိးရသည္ အဓိကအခန္းက႑မွ မပါ၀င္သင့္ဟု ယုံၾကည္ၾကသည္။ ပုိ၍ကြန္ဆာေဗးတစ္ျဖစ္သူမ်ားကမူ အစုိးရ၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားသည္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ၊ စီးပြားေရးအရ တန္းတူညီမွ်ျခင္း မရွိမႈတုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ျပႆနာမ်ားကုိ မေျဖရွင္းႏုိင္ဟု ယုံၾကည္ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ လစ္ဘရယ္အက်ဆုံးသူမ်ားက စီးပြားေရး လုံျခံဳမႈရွိေရး၊ လူမႈဒုကၡမ်ား ေလ်ာ့ပါးသက္သာေစေရးႏွင့္ မညီမွ်မႈမ်ားကုိ ေလွ်ာ့ခ်ေရးတုိ႔ အတြက္ ႀကိဳးပမ္းသည့္ အစုိးရ၏ အစီအစဥ္မ်ားကုိ ေထာက္ခံၾကသည္။ လစ္ဘရယ္က်သူ အမ်ားအျပားသည္ ေဘးကင္းလုံျခံဳ၍ မွ်တေသာ လုပ္ငန္းခြင္ အေျခအေနရပ္မ်ားအား အာမခံရန္ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ညစ္ညမ္းမႈကုိ ကန္႔သတ္ရန္ လုပ္ငန္းမ်ားအား အစုိးရက ထိန္းခ်ဳပ္ကြပ္ကဲသင့္သည္ဟူသည္ကုိ ယုံၾကည္ၾကသည္။ ယဥ္ေက်းမႈအရ၊ ဘာသာေရးအရႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ေရးဆုိင္ရာ ယုံၾကည္ခ်က္မ်ားအရ အခ်ဳိ႕ေသာ ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒမ်ားမွာ အျငင္းပြားဖြယ္ ျဖစ္ရသည္လည္း ရွိသည္။

ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ၏ အစုိးရပုံစံသည္ ယင္း၏ ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒ ဖြဲ႕စည္းပုံႏွင့္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ပုံကုိ အႀကီးအက်ယ္ အဆုံးအျဖတ္ေပးႏုိင္သည္။ အာဏာရွင္အစုိးရမ်ား လက္ေအာက္၌ အုပ္စုိးသူတစ္စုသည္ အအုပ္ခ်ဳပ္ခံ ျပည္သူတုိ႔၏ ပါ၀င္မႈ သုိ႔မဟုတ္ သေဘာတူမႈ မပါဘဲ ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒမ်ားကုိ ခ်မွတ္အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဒီမုိကေရစီ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၌ ျပည္သူတုိ႔၏ဆႏၵသည္ ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒမ်ားအေပၚ အႀကီးအက်ယ္ သက္ေရာက္မႈရွိသည္။

ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံတြင္ ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒ၏ တရား၀င္ပုံစံသည္ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ခံေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ဥပေဒျပဳအဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ အစုိးရ၏ အထူးျပဳေအဂ်င္စီမ်ား၏ တာ၀န္ယူမႈအေပၚ၌ အဓိကမူတည္သည္။ သုိ႔ေသာ္ အျခားအေၾကာင္းျခင္းရာမ်ားလည္း လုပ္ငန္းစဥ္၌ ပါ၀င္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူမ်ားက မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္၊ မည္သည့္ႏုိင္ငံေရးပါတီက မူ၀ါဒကုိ ဆုံးျဖတ္ႏုိင္သည့္ အာဏာရွိရမည္ဟု အဆုံးအျဖတ္ ေပးႏုိင္သည္။ လူထုမီဒီယာမ်ားက ျပည္တြင္းေရး အေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကုိ ျဖန္႔ေ၀ေပးၿပီး လူမ်ား၏ ယုံၾကည္မႈႏွင့္ ထင္ျမင္ခ်က္အေပၚ သက္ေရာက္မႈရွိသည္။

ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒ၏ ထိေရာက္မႈသည္ အစုိးရ၏ ဗ်ဴ႐ုိကေရစီယႏၲရားအေပၚ၌ မူတည္ေနၿပီး ဥပေဒမ်ားႏွင့္ အစီအစဥ္မ်ားကုိ လုပ္ေဆာင္ခ်က္အျဖစ္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရသည္။ အခ်ဳိ႕ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ဗ်ဴ႐ုိကေရစီယႏၲရားသည္ ေႏွးေကြးျခင္း သုိ႔မဟုတ္ ထိေရာက္မႈမရွိျခင္း ျဖစ္ေပၚႏုိင္သကဲ့သုိ႔ မူလက ရည္ရြယ္ထားသည့္အတုိင္း မူ၀ါဒမ်ားကုိ က်င့္သုံးအေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မႈ မေအာင္မျမင္ ျဖစ္ရသည္လည္း ရွိသည္။ ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒမ်ား အေနျဖင့္ တရား႐ုံးမ်ား၌ စိန္ေခၚမႈမ်ားကုိလည္း ရင္ဆုိင္ရႏုိင္သည္။ ႏုိင္ငံမ်ားစြာတုိ႔တြင္ တရား႐ုံးတုိ႔သည္ တရားစီရင္မႈဆုိင္ရာ ျပန္လည္သုံးသပ္ႏုိင္သည့္ အခြင့္အာဏာရွိၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္၏ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ခ်ဳိးေဖာက္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည့္ မည္သည့္ဥပေဒမဆုိႏွင့္ မည္သည့္သမၼတ/၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တုိ႔၏ အမိန္႔/လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကုိ မဆုိ ပယ္ခ်ပုိင္ခြင့္ရွိသည္။

မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစကာမူ ျပည္တြင္းေရးမူ၀ါဒ မွန္သမွ်သည္ ျပည္သူတုိ႔၏ ေန႔စဥ္ဘ၀ ကံၾကမၼာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေနေသာေၾကာင့္ ျပည္သူအမ်ားစု၏ အက်ဳိးစီးပြားႏွင့္ ဆႏၵတုိ႔မွေန၍ ေသြဖည္ရန္ မသင့္ပါေၾကာင္း The Daily Eleven သတင္းစာက ေရးသားအပ္ပါသည္။

ဇြန္လ ၁၂ ရက္ေန႔ထုတ္ The Daily Eleven သတင္းစာ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္

June 11, 2018














Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.