<

ဆင္းရဲမြဲေတမႈႏွင့္ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္မႈ

ဆင္းရဲမြဲေတမႈႏွင့္ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္မႈသည္ ကမၻာ့စီးပြားေရးအေနျဖင့္ လက္ရွိအခ်ိန္၌ ရင္ဆုိင္ေနရေသာ အဓိကစိန္ေခၚမႈႀကီးႏွစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ျခင္းသည္ စီးပြားေရးအက်ပ္အတည္းတစ္ရပ္ဆီသို႔ ဦးတည္သြားၿပီး ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ၏ အေထြေထြ၀ယ္ယူႏုိင္မႈစြမ္းရည္ကို က်ဆင္းေစသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အက်ဳိးရလဒ္အေနျဖင့္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈျဖစ္ေပၚလာၿပီး ေနာက္ဆက္တြဲအေနျဖင့္ အေၾကြး၀န္ပိမႈမ်ားျပားလာသည္။ ဆင္းရဲမြဲေတမႈကို နည္းလမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ သတ္မွတ္ေဖာ္ျပႏုိင္သည္။ ကမၻာ့ဘဏ္၏ အဓိပၸာယ္သတ္မွတ္ခ်က္အရ လူမ်ားအေနျဖင့္ အနိမ့္ဆုံးလူေနမႈအဆင့္အတန္းကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့သည့္ စီးပြားေရးအေျခအေနတစ္ရပ္ကို ဆင္းရဲမြဲေတမႈဟု ရည္ညႊန္းသည္။

လုံး၀ဆင္းရဲမြဲေတမႈႏွင့္ ႏႈိင္းရဆင္းရဲမြဲေတမႈ ကဲ့သို႔ေသာ ဆင္းရဲမြဲေတမႈအမ်ဳိးအစား ကြဲျပားမႈမ်ားရွိႏုိင္သည္။ ၿမိဳ႕ျပဆင္းရဲမြဲေတမႈ၊ ေက်းလက္ဆင္းရဲမြဲေတမႈ၊ အေျခခံဆင္းရဲမြဲေတမႈႏွင့္ တစ္ဆင့္ခံ ဆင္းရဲမြဲေတမႈအစရွိသည္ျဖင့္ အျခားအမ်ဳိးအစားမ်ားစြာအျဖစ္လည္း ခြဲျခားသတ္မွတ္ႏုိင္သည္။ မည္သည့္ဆင္းရဲမြဲေတမႈ အမ်ဳိးအစားျဖစ္ေစ အေျခခံအေၾကာင္းတရားမွာ လုံေလာက္ေသာ ၀င္ေငြမရွိျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ကမၻာေပၚရွိ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈေအာက္ စီးပြားေရးအမ်ားစု၌ အလုပ္အကုိင္အခြင့္အလမ္းနည္းပါးျခင္းႏွင့္ ၀င္ေငြကြာဟခ်က္ႀကီးမားျခင္းတို႔သည္ လူမ်ားအစုလုိက္အျပံဳလုိက္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈကို ျဖစ္ေစသည္။

ထိေရာက္သည့္ လုပ္အားလုိအပ္ခ်က္ အစုအေ၀းနည္းပါးျခင္းသည္ အလုပ္လက္မဲ့ေပါမ်ားျခင္း၏ အေျခခံအေၾကာင္းတရားတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနည္းပါးေသာ စီးပြားေရးမ်ားတြင္ စုစုေပါင္းလုပ္အားအင္အားစု၏ အစိတ္အပုိင္းတစ္ရပ္သည္ အျမဲမျပတ္ ပိုလွ်ံလုပ္အားမ်ားျဖစ္ေနသည္။ ယင္းျပႆနာသည္ အထူးသျဖင့္ စုိက္ပ်ဳိးေရးက႑၌ လႊမ္းမိုးေနတတ္သည္။ လုပ္အားပိုလွ်ံမႈေၾကာင့္ လုပ္အားအင္အားစု၏ ေဘးထြက္ထုတ္လုပ္မႈစြမ္းအားသည္ သုည သို႔မဟုတ္ အႏုတ္လကၡဏာပင္ ျပေနသည္။ ယင္းပုိလွ်ံေနေသာ လုပ္အားအင္အားစုသည္ စီးပြားေရး သို႔မဟုတ္ လူမႈေရးအက်ပ္အတည္းတစ္ရပ္ က်ေရာက္စဥ္အတြင္း ပထမဆုံး အလုပ္လက္မဲ့မ်ားျဖစ္လာသည္။

အရင္းရွင္ စီးပြားေရးစနစ္တစ္ရပ္သည္ အဖြဲ႕အစည္း ဖြဲ႕စည္းပုံအရေရြ႕လ်ားေသာ အေျပာင္းအလဲအခ်ဳိ႕ ျဖစ္ပြားသည့္အခါ ဖြဲ႕စည္းပုံဆုိင္ရာ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္မႈျဖစ္ေပၚသည္။ ယင္းအလုပ္လုပ္မဲ့ျဖစ္မႈ အမ်ဳိးအစားသည္ ကာလရွည္ၾကာေသာ ဆက္တုိက္ျဖစ္ေပၚေနသည့္ အခ်ိန္အပုိင္းအျခားတစ္ရပ္အတြင္း စုစုေပါင္း လုိအပ္ခ်က္ေလ်ာ့နည္းမႈ ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚေနပါကလည္း ထြက္ေပၚလာႏုိင္သည္။ အခ်ဳိးအစားအလုိက္ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္မႈ၌ လုပ္သားတို႔သည္ ယာယီအလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ၾကရသည္။ သင့္ေတာ္ေသာ အေထာက္အပံ့မ်ားခ်ဳိ႕တဲ့မႈေၾကာင့္ လုပ္သားမ်ားကိုယ္တုိင္က အလုပ္လုပ္ရန္ေရွာင္ရွားျခင္းသည္လည္း ပုန္းလွ်ဳိးေနေသာ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္မႈျပႆနာျဖစ္သည္။ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနည္းပါးေသာ စီးပြားေရးမ်ား၌ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ဆင္းရဲမြဲေတျခင္းတို႔သည္ အေတြ႕ရအမ်ားဆုံးျဖစ္သည္မွာ မွန္ကန္သည္။ သို႔ေသာ္ ကမၻာ့စီးပြားေရးပ်က္ကပ္မ်ားေၾကာင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီး စီးပြားေရးမ်ားမွာလည္း ယင္းစိန္ေခၚမႈမ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္ဖူးၾကသည္။

မည္သို႔ပင္ဆုိေစကာမူ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္မႈႏွင့္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈတို႔သည္ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈအတြက္ အဓိကအဟန္႔အတားမ်ားအျဖစ္ အျမဲတေစတည္ရွိလ်က္ရွိၿပီး ယင္းတို႔က ျမန္မာ့စီးပြားေရးကို တစ္ခ်ိန္လုံးခ်ည့္နဲ႔ေအာင္ ျပဳလုပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္ကို သတိျပဳရန္လိုအပ္ပါေၾကာင္း The Daily Eleven သတင္းစာက ေရးသားအပ္ပါသည္။

ဒီဇင္ဘာ (၂) ထုတ္ The Daily Eleven သတင္းစာ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္














Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.