<

တရားမွ်တမႈမရွိေသာ ၿခိမ္းေျခာက္အႏိုင္က်င့္ေတာင္းဆုိမႈမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံ၏အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ

ရခိုင္ျပည္နယ္၌ ၾသဂုတ္လေႏွာင္းပုိင္းတြင္ အၾကမ္းဖက္ျဖစ္စဥ္မ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီးေနာက္  ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံသုိ႔  ထြက္ေျပးသြားခဲ့ၾကသည့္ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္မ်ားအား ျပန္လည္လက္ခံေရးအတြက္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံက ႏုိင္ငံတကာအကူအညီမ်ားရယူကာ အဆမတန္ဖိအားမ်ား ေပးလ်က္ရွိသည္။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ညိႇႏႈိင္းရာ၌ ေျပလည္ျခင္း မရွိေသးသည့္အခ်ိန္ ႏို၀င္ဘာ ၂ ရက္တြင္ ကုလသမဂၢဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းႀကီး ဖိလစ္ပုိဂရန္ဒီက ဘဂၤါလီဒုကၡသည္မ်ားအား ရခုိင္ျပည္နယ္သို႔ ျပန္လာခြင့္ျပဳရာတြင္ ၎တို႔အား ႏိုင္ငံသားျဖစ္ခြင့္ အာမခံခ်က္ေပးရမည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။  ၎တုိ႔အား ႏုိင္ငံသားအျဖစ္ သတ္မွတ္ရမည္ဆုိေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကုိ ထိပါးေစသည့္မွတ္ခ်က္မ်ဳိးသည္ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္မဆန္ေသာ (Unprofessional) လုပ္ရပ္ျဖစ္ၿပီး ကုလသမဂၢ၏ တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးအေနျဖင့္ ၎ႏွင့္မသက္ဆုိင္ဘဲ မလုပ္သင့္ မလုပ္ထုိက္ေသာ အေနအထားမ်ဳိးျဖင့္ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ယင္းမတုိင္မီက အေမရိကန္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံကုိ အေရးယူပိတ္ဆုိ႔မႈမ်ား ျပဳလုပ္မည္ဟု ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့သည္။ ယခုအခါ လူ႔အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႕ (HRW) က ကုလသမဂၢလုံျခံဳေရးေကာင္စီမွတစ္ဆင့္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာရာဇ၀တ္မႈတရား႐ုံး (ICC) သို႔ လႊဲေျပာင္းရန္အထိပင္ ေတာင္းဆုိလာခဲ့သည္။ ရခုိင္အေရးတြင္ အမွန္တကယ္၌ လူမ်ဳိးသုဥ္းသတ္ျဖတ္ခဲ့သည္ဟုဆုိေသာ အလြန္အကြၽံလုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ သက္ေသအေထာက္အထားမ်ား ရရွိခဲ့ျခင္းမရွိေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံအေနျဖင့္ တတ္ႏုိင္သမွ် လုိက္ေလ်ာခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ဌာေနတုိင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္မ်ား ရက္စက္စြာသတ္ျဖတ္ခံရျခင္းမ်ားကုိမူ ႏုိင္ငံတကာအေနျဖင့္ ထည့္သြင္းေျပာၾကားခဲ့ၾကျခင္းမ်ဳိး မရွိသည့္ ဘက္လုိက္မႈမ်ဳိးကုိလည္း ေတြ႕ရွိရသည္။ ယခုအထိ သတ္ျဖတ္ခံရမႈမ်ား ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ႏုိ၀င္ဘာ ၂ ရက္ မြန္းလြဲ ၁ နာရီတြင္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ေတာင္ပုိင္း သေရကုန္းေဘာင္ေက်းရြာမွ ငါးရွာသြားသည့္ ရြာသားမ်ားအား တုတ္၊ ဓား၊ ပုဆိန္ ကုိင္ေဆာင္ထားေသာ ဘဂၤါလီမ်ားက တုိက္ခုိက္ခဲ့မႈျဖစ္သည္။ ယင္းသည္  တပ္မေတာ္မွ လုံျခံဳေရးကုိ  ျပန္လည္ေလွ်ာ့ခ်ခဲ့ၿပီးေနာက္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ျဖစ္စဥ္မ်ားထဲမွ တစ္ခုျဖစ္သည္။ ယင္းကဲ့သုိ႔ေသာ ေျမျပင္အေျခအေနရပ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ႏိုင္ငံတကာအသုိင္းအ၀ုိင္းက အေရးတယူ ေျပာၾကားခဲ့ျခင္းမရွိဘဲ တစ္ဖက္သတ္ လုပ္ေဆာင္လာခဲ့ျခင္းမ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကုိ ေလးစားမႈမရွိဘဲ ႏုိင္ငံတည္တ့ံခိုင္ျမဲေရးကုိ အႀကီးအက်ယ္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈျဖစ္ေပၚေအာင္ ပုံေဖာ္ေနသကဲ့သို႔ ရွိသည္။  ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံမွ Safe Zone ေတာင္းဆုိျခင္းမ်ဳိးသည္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံ၏အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ဆုိင္မႈကုိ ထိပါးရာ ေရာက္ေနသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္တြင္ လြတ္လပ္ေရးရရွိခဲ့ၿပီးကတည္းက ရန္ကုန္အစုိးရဟု ေခၚတြင္ခဲ့ရသည္အထိ ေရာင္စုံသူပုန္မ်ား အေရးေပၚေပါက္ခဲ့သည့္ အေျခအေနမ်ား၌ပင္လွ်င္ ယခုကဲ့သို႔အထိ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကုိ ထိပါးခံခဲ့ရျခင္းမ်ဳိး မရွိခဲ့ပါ။ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္တြင္ တ႐ုတ္ျဖဴတုိ႔၏က်ဴးေက်ာ္မႈ ေပၚေပါက္ခဲ့ၿပီး ၁၉၇၀ ၀န္းက်င္၌ ကြန္ျမဴနစ္ (တ႐ုတ္နီ) တုိ႔က ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကုိ အေၾကာင္းျပၿပီး စစ္တပ္ ေစလႊတ္ခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံ၏အခ်ဳပ္အျခာအာဏာမွာ ယခုကာလကဲ့သုိ႔ ထိပါးခံခဲ့ရျခင္းမ်ဳိး မရွိခဲ့ေပ။ ၎အျပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေနျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ခန္႔ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္တစ္ေလွ်ာက္လုံး ႏိုင္ငံတကာအသုိင္းအ၀ုိင္း၏ အပယ္ခံျဖစ္ကာ တုိင္းျပည္၏စီးပြားေရး ခြၽတ္ျခံဳက်ျခင္း၊ ႏုိင္ငံေရး ခြၽတ္ျခံဳက်ျခင္းမ်ားျဖစ္ေပၚခဲ့ရသည့္ အေျခအေနမ်ဳိး၌ပင္လွ်င္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာအား ယခုကဲ့သုိ႔အထိ ထိပါးခံရျခင္းမ်ဳိး မရွိခဲ့ပါ။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၇၀ နီးပါးအတြင္း ယခုအႀကိမ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာႏွင့္ပတ္သက္၍ အထိပါးခံရဆုံးအေျခအေနကုိ ၾကံဳေတြ႕ေနရျခင္းျဖစ္သည္။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ အစၥလာမၼစ္ႏိုင္ငံမ်ားပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးအဖြဲ႕ (OIC)  အဖြဲ႕၀င္ႏုိင္ငံမ်ား၊ အေနာက္ႏုိင္ငံအခ်ဳိ႕ႏွင့္ ကုလသမဂၢတုိ႔သည္ ျပည္ေထာင္စုၿပိဳကြဲေရးဆီသို႔ ဦးတည္သြားေစႏိုင္သည့္ ဖိအားေပးမႈမ်ားျဖင့္  ျမန္မာႏုိင္ငံ၏အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ၊ ႏုိင္ငံတည္တ့ံေရးႏွင့္ လုံျခံဳေရးကုိ ၿခိမ္းေျခာက္သည့္အေျခအေနႏွင့္ ရင္ဆုိင္လာရေအာင္  စနစ္တက် လုပ္ေဆာင္ေနသကဲ့သုိ႔ ရွိသည္။  ယင္းကဲ့သုိ႔ အေျခအေနမ်ဳိးတြင္ ျမန္မာ့အခ်ဳပ္အျခာအာဏာႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုတည္ျမဲေရးအတြက္ သတိထားရမည့္ အေရးႀကီးဆုံးအခ်ိန္ကုိ ေရာက္ရွိလာၿပီျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာ့အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကုိ ထိပါးႏုိင္သည့္ ေတာင္းဆုိမႈမ်ားကုိ မည္သည့္အခါမွ လုိက္ေလ်ာျခင္းမျပဳရန္ အေရးႀကီးသည္။ သုိ႔ေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ားသည္ ကမၻာကထင္ေနသကဲ့သုိ႔ အစြန္းေရာက္သူမ်ား၊ လူမ်ဳိးေရးႏွင့္ ဘာသာေရး ခြဲျခားေနသူမ်ား မဟုတ္ေၾကာင္း၊ လူ႔အခြင့္အေရးကုိ မေလးစားသည့္သူမ်ား မဟုတ္ေၾကာင္း သိျမင္လာၾကေစေရးမွာလည္း အေရးႀကီးသည္။ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္မ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ လူသားခ်င္းစာနာမႈႏွင့္ အၾကမ္းဖက္ကိစၥဟူ၍ ခြဲျခားျမင္ႏုိင္ရန္ အေရးႀကီးသည္။  အျခားတစ္ဖက္တြင္လည္း အမွန္တကယ္ ျပႆနာမ်ား၊ အက်ပ္အတည္းမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရသည့္ ရခုိင္တုိင္းရင္းသားမ်ားအေရးကုိ ႏုိင္ငံတကာအသုိင္းအ၀ုိင္းေရာ အစုိးရကပါ ထည့္သြင္းစဥ္းစားျခင္း မရွိသည္ကုိလည္း ေတြ႕ရွိရသည္။ ရခုိင္တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ဆုိင္ေသာအေရးကိစၥ၌ ရခုိင္တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား၏ ဆႏၵမပါဘဲ မည္သည့္ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ဳိးကုိမွ် မခ်သင့္ပါ။ ယင္းသည္ တုိင္းရင္းသား စည္းလုံးညီညြတ္ေရးအတြက္ အလြန္အေရးပါၿပီး ျပည္ပမွ ယခုကဲ့သို႔ အလြန္အကြၽံ ဖိအားေပးေဆာင္ရြက္မႈ မ်ားျပဳလုပ္ေနျခင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအား အစိတ္စိတ္အႁမႊာအႁမႊာၿပိဳကြဲေအာင္ Balkanization လုပ္ေနျခင္းသာ ျဖစ္သည္။

ယခုၾကံဳေတြ႕ေနရေသာ တရားမွ်တမႈမရွိသည့္ ေတာင္းဆုိမႈမ်ား၊ ပိတ္ဆုိ႔ရန္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ား၊ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာရာဇ၀တ္တရား႐ုံးသို႔ တင္ရန္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားသည္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးသက္တမ္း ႏွစ္ ၇၀ အတြင္း အခ်ဳပ္အျခာအာဏာႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုအေပၚ အႀကီးမားဆုံး ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရခုိင္အေရးမွအစျပဳၿပီး ႏုနယ္ေသာ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီႏွင့္ အခ်ဳပ္အျခာကုိ ထိပါးေသာ တရားမွ်တျခင္းမရွိသည့္ ၿခိမ္းေျခာက္အႏုိင္က်င့္ေတာင္းဆုိမႈမ်ားအား ဒူးမေထာက္ဘဲ ညီညြတ္စြာျဖင့္ ၾကံ့ၾကံ့ခံႏိုင္ေရးမွာ အေရးႀကီးေၾကာင္း The Daily Eleven သတင္းစာက သုံးသပ္ေရးသား တုိက္တြန္းအပ္ပါသည္။

 

(ႏို၀င္ဘာ ၅ ရက္ထုတ္ The Daily Eleven သတင္းစာ၏ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္)

November 4, 2017














Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.