<

အေျခခံမူ ၃၇ ခ်က္ ထြက္ေပၚလာသည့္ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ – ၂၁ ရာစုပင္လုံ ဒုတိယအစည္းအေ၀း

ေမ ၂၉ ရက္က ေနျပည္ေတာ္ရွိ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ျမန္မာကြန္ဗင္းရွင္းစင္တာ (၂) တြင္ ျပည္ေထာင္စုသေဘာတူစာခ်ဳပ္၏ အစိတ္အပိုင္း(၁)ကို ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္မ်ားျဖစ္သည့္ အစုအဖြဲ႕ငါးခုမွ ကိုယ္စားလွယ္ငါးဦးက သေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထိုးစဥ္ (ဓာတ္ပုံ-ခ်မ္းေ၀စိုး)

ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံကုိ သမၼတေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္အစုိးရလက္ထက္တြင္ စတင္က်င္းပခဲ့ၿပီးေနာက္ NLD ပါတီဦးေဆာင္ေသာ အစုိးရလက္ထက္တြင္ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ ၂၁ ရာစုပင္လုံဟု အမည္ေျပာင္း၍ ႏွစ္ႀကိမ္တုိင္ က်င္းပခဲ့ရာ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ေမလအတြင္းက က်င္းပသည့္ ဒုတိယအႀကိမ္ အစည္းအေ၀းတြင္ ျပည္ေထာင္စုသေဘာတူစာခ်ဳပ္၏ အစိတ္အပုိင္း ၃၇ ခ်က္ ထြက္ေပၚလာေသာေၾကာင့္ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားျဖစ္ရပ္တစ္ခုအျဖစ္ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

တစ္ႏုိင္ငံလုံး ပစ္ခတ္တုိက္ခုိက္မႈရပ္စဲေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ (NCA) ကုိ ယခင္သမၼတေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္အစုိးရလက္ထက္တြင္ အစုိးရႏွင့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕မ်ားၾကား ေရးဆြဲခဲ့ၿပီး ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာ ၁၅ ရက္တြင္ အစုိးရႏွင့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕ ရွစ္ဖြဲ႕တုိ႔ လက္မွတ္ေရးထုိးခဲ့သည္။

NCA ေရးထုိးခဲ့ေသာ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ရွစ္ဖြဲ႕မွာ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံး (KNU)၊ DKBA၊ KNU/KNLA (PC)၊ ရွမ္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေကာင္စီ (RCSS)၊ ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (PNLO)၊ ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္ဦး (CNF)၊ ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP)၊ ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမုိကရက္တစ္တပ္ဦး (ABSDF) တုိ႔ျဖစ္သည္။ NCA စာခ်ဳပ္ပါ ႏုိင္ငံေရးလမ္းျပေျမပုံမွာ (၁) NCA စာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ေရးထုိးျခင္း၊ (၂) အစုိးရကုိယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက “ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးမႈဆုိင္ရာမူေဘာင္” ကုိ ေရးဆြဲ သေဘာတူညီမႈရယူျခင္း၊ (၃) ထုိမူေဘာင္ကုိ အေျခခံ၍ အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား က်င္းပျခင္း၊ လုံျခံဳေရးဆုိင္ရာ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းျခင္းကိစၥရပ္မ်ား၊ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကုိ ညိႇႏႈိင္းေဆြးေႏြးျခင္းႏွင့္ ႏွစ္ဖက္သေဘာတူညီေသာ ႀကိဳတင္ေဆာင္ရြက္ဖြယ္ရာမ်ားကုိ လုပ္ေဆာင္ျခင္း၊ (၄) ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံက်င္းပျခင္း၊ (၅) ျပည္ေထာင္စုသေဘာတူ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိျခင္း၊ (၆) ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္သုိ႔ တင္သြင္း၍ အတည္ျပဳခ်က္ရယူျခင္း၊ (၇) “ျပည္ေထာင္စု သေဘာတူစာခ်ဳပ္ (Pyidaungsu Accord)” ပါ သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျခင္းႏွင့္ လုံျခံဳေရးဆုိင္ရာ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းျခင္း လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းတုိ႔ျဖစ္သည္။

သမၼတေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္အစုိးရလက္ထက္ NCA ေရးထုိးၿပီးေနာက္ NCA စာခ်ဳပ္ပါ ႏုိင္ငံေရးလမ္းျပေျမပုံအတုိင္း အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကုိ က်င္းပျခင္းမရွိဘဲ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံကုိ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလတြင္ က်င္းပခဲ့ၿပီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္စုံတစ္ရာ မရွိခဲ့ေပ။

NLD ပါတီဦးေဆာင္ဖြဲ႕စည္းသည့္ အစုိးရသစ္ တက္လာၿပီးေနာက္တြင္လည္း ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ၌ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ၂၁ ရာစုပင္လုံဟု အမည္ျပင္ဆင္ကာ NCA မေရးထုိးရေသးသည့္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕မ်ားကုိပါ တက္ေရာက္ေစခဲ့ၿပီး ၎တုိ႔၏ သေဘာထားအျမင္မ်ားကုိ စာတမ္းဖတ္ၾကား ခြင့္ျပဳခဲ့ေသာ္လည္း အဆုိပါပြဲတြင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္စုံတစ္ရာ မရွိခဲ့ေပ။

ထုိ႔ေနာက္ ၂၁ ရာစု ပင္လုံပထမအစည္းအေ၀းအၿပီးတြင္ NCA ေရးထုိးထားသည့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ နယ္ေျမမ်ားတြင္ လမ္းျပေျမပုံပါအဆင့္ (၃) ျဖစ္သည့္ အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကုိ စတင္က်င္းပခဲ့သည္။

လူမ်ဳိးအလုိက္ အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ သုံးပြဲ၊ ေဒသအလုိက္အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲသုံးပြဲအား က်င္းပခဲ့ၿပီး အဆုိပါပြဲမ်ားမွ ရရွိသည့္ သေဘာထားမ်ားကုိ စုစည္းကာ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ၂၁ ရာစု ပင္လုံဒုတိယအစည္းအေ၀းကုိ က်င္းပခဲ့သည္။

အေၾကာင္းအရာအလုိက္ အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ (သုိ႔မဟုတ္) အရပ္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားဖိုရမ္ကုိ က်င္းပႏုိင္ခဲ့ေသာ္လည္း ညီလာခံသုိ႔ စာတမ္းတင္သြင္းႏုိင္ျခင္း မရွိခဲ့ေပ။

ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ ၂၁ ရာစုပင္လုံ ဒုတိယအစည္းအေ၀းသုိ႔ အစုိးရ၊ တပ္မေတာ္၊ လႊတ္ေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားသည့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၊ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားမွ ကုိယ္စားလွယ္မ်ား ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္ ၇၀၀ တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး အျခားႏုိင္ငံေရး ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္သူမ်ားႏွင့္ အရပ္ဘက္ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ ေလ့လာသူ ၁၂၀ ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။

၂၁ ရာစုပင္လုံ ဒုတိယအစည္းအေ၀းကုိ ေမ ၂၄ရက္မွ ၂၉ ရက္အထိ ေနျပည္ေတာ္ရွိ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ျမန္မာကြန္ဗင္းရွင္းစင္တာ (MICC-2) တြင္ ေျခာက္ရက္ၾကာ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး ညီလာခံသုိ႔ လူမ်ဳိးအလုိက္၊ ေဒသအလုိက္ က်င္းပထားသည့္ အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားမွ စုစည္းခ်က္မ်ားျဖစ္သည့္ ႏုိင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ေျမယာႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္က႑ေလးခုမွ မူ၀ါဒအဆုိျပဳခ်က္ ၄၁ ခ်က္အား တင္သြင္း ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။

လုံျခံဳေရးက႑အား ေဆြးေႏြးမႈ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ မရွိခဲ့ေပ။

ထုိသုိ႔ညီလာခံသုိ႔ တင္သြင္းေဆြးေႏြးခဲ့သည့္ အဆုိျပဳခ်က္မ်ားမွာ က႑အလုိက္ လုပ္ငန္းေကာ္မတီမ်ားႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးမႈ ပူးတြဲေကာ္မတီ (UPDJC) တြင္ စိစစ္ညိႇႏႈိင္းထားသည့္ မူ၀ါဒအဆုိျပဳခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။

ယင္းကဲ့သုိ႔ ညီလာခံ၌ က႑အလုိက္ခြဲကာ အုပ္စုဖြဲ႕၍ စတင္ေဆြးေႏြးသည့္ ညီလာခံ ပထမေန႔၌ပင္ ႏုိင္ငံေရးက႑ေအာက္ရွိ အေျခခံရမည့္မူမ်ားမွ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုမူ (ဖြဲ႕စည္းမႈႏွင့္အာဏာခြဲေ၀မႈ) တြင္ နယ္ေျမ အပုိင္းအျခား ဟူသမွ်သည္ ႏုိင္ငံေတာ္မွ မည္သည့္အခါမွ ခြဲမထြက္ရဟု ေဖာ္ျပထားရာ ယင္းအခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေခ်အတင္ ေဆြးေႏြးခဲ့ရသည္။

အဆုိပါ အခ်က္ကုိ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕မ်ားက တုိင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္းအၾကား စည္းလုံးညီညြတ္မႈကုိ ထိခုိက္ေစႏုိင္မည္ျဖစ္ၿပီး ၎တုိ႔အေနျဖင့္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈ ျဖစ္ေပၚႏုိင္သည္ဟု ယူဆသည့္အတြက္ မထည့္သြင္းသင့္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီး က႑အလုိက္ ေဆြးေႏြးမႈ ၿပီးဆုံးသည္အထိ ေျပလည္သည့္ သေဘာတူညီမႈ တစ္စုံတစ္ရာ မရရွိခဲ့ဘဲ လာမည့္ညီလာခံတြင္ ထပ္မံေဆြးေႏြးရန္ အခ်က္အျဖစ္ က်န္ရွိခဲ့သည္။

ထို႔အတူ လုံျခံဳေရးက႑တြင္လည္း အနာဂတ္တြင္ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္တစ္ခုတည္းရွိေရးဆုိသည့္ အခ်က္ကုိ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကရာ တပ္မေတာ္တစ္ခုတည္း ထားရွိေရးမူကုိ လက္ခံခဲ့ၾကေသာ္လည္း စကားလုံး အသုံးအႏႈန္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ သေဘာထားသုံးရပ္ ကြဲလြဲမႈ ထြက္ေပၚခဲ့သည္။

လုံျခံဳေရးက႑ ေဆြးေႏြးပြဲ တက္ေရာက္ခဲ့သူမ်ား၏ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားအရ အခ်ဳိ႕မွာ ဒီမုိကေရစီအစုိးရ၏ ကြပ္ကဲမႈေအာက္တြင္ရွိရမည့္ တပ္မေတာ္၊ အခ်ဳိ႕မွာ ဒီမုိကေရစီႏွင့္ ဖက္ဒရယ္စနစ္ကုိ အာမခံသည့္ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ဟူ၍ နာမ၀ိေသသနတပ္ကာ သုံးႏႈန္းလုိၿပီး အခ်ဳိ႕မွာ တစ္ခုတည္းေသာ တပ္မေတာ္ဟုသာ သုံးႏႈန္းထားရွိရန္ စသျဖင့္ ကြဲလြဲမႈျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။

ယင္းေနာက္ ၂၁ ရာစု ပင္လုံညီလာခံ ဒုတိယအစည္းအေ၀းတြင္ ႏုိင္ငံေရးက႑မွ မူ၀ါဒအဆုိျပဳခ်က္ အခ်က္ ၂၀ ရွိသည့္အနက္ သေဘာတူခ်က္ ၁၂ ခ်က္၊ စီးပြားေရးက႑မွ မူ၀ါဒအဆုိျပဳခ်က္ ၁၁ ခ်က္၊ လူမႈေရးက႑မွ မူ၀ါဒအဆုိျပဳခ်က္ ေလးခ်က္၊ ေျမယာႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္က႑မွ မူ၀ါဒအဆုိျပဳခ်က္ ၁၀ ခ်က္ စုစုေပါင္း မူ၀ါဒအဆုိျပဳခ်က္ ၃၇ ခ်က္ကုိ သေဘာတူခဲ့ၿပီး ျပည္ေထာင္စုသေဘာတူစာခ်ဳပ္၏ အစိတ္အပုိင္း (၁) အျဖစ္ ညီလာခံ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားျဖစ္သည့္ အစုိးရ၊ တပ္မေတာ္၊ လႊတ္ေတာ္၊ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီ အစုအဖြဲ႕ငါးခုမွ ကုိယ္စားလွယ္ငါးဦးက သေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထုိးခဲ့ၿပီး အသိသက္ေသမ်ားအျဖစ္ တုိင္းရင္းသားကုိယ္စားလွယ္ သုံးဦးႏွင့္ ပါ၀င္ပါ၀င္ထုိက္သူသုံးဦးတုိ႔က ပါ၀င္လက္မွတ္ ေရးထုိးခဲ့သည္။

ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ ၂၁ ရာစု ပင္လုံဒုတိယအစည္းအေ၀းမွ ရရွိသည့္ ျပည္ေထာင္စုသေဘာတူညီခ်က္ အစိတ္အပုိင္း (၁) အျဖစ္ ရရွိခဲ့ေသာ ၃၇ ခ်က္သည္ အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား က်ယ္ျပန္႔စြာ မလုပ္ထားႏုိင္ေသးျခင္း၊ ညီလာခံတြင္ သေဘာတူညီခ်က္မ်ား ရယူသည့္အခါ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးမႈဆုိင္ရာ မူေဘာင္အတုိင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈ ပူးတြဲေကာ္မတီ (UPDJC) က ဆုံးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္အတြက္ အစိုးရႏွင့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္အဖြဲ႕ အခ်ဳိ႕ၾကားတြင္ နားလည္မႈလြဲခဲ့သည့္ အေျခအေနရွိခဲ့သည္။

အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ျခင္း မရွိေသးခ်ိန္၊ NCA ေရးထုိးရန္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕မ်ား က်န္ရွိေသးခ်ိန္ ၂၁ ရာစု ပင္လုံအစည္းအေ၀းမွ ျပည္ေထာင္စုသေဘာတူညီခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ျခင္းသည္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲသကဲ့သုိ႔ ျဖစ္ေနေၾကာင္းလည္း ေ၀ဖန္မႈမ်ားရွိေနသည္။

ထုိသုိ႔ေ၀ဖန္မႈမ်ားအေပၚ NCA ေရးထုိးထားသည့္ ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (PNLO) ဥကၠ႒ ခြန္ျမင့္ထြန္းက ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈမ်ား၊ အေျခအေနမ်ား မတူၾကသည့္အခါ စဥ္းစားမႈမ်ားသည္ ကြာႏုိင္သျဖင့္ အျမင္အယူအဆမ်ားအေပၚ မည္သည့္ဘက္က မွန္သည္ကုိ မွတ္ခ်က္ျပဳရန္မရွိေၾကာင္း၊ သုိ႔ရာတြင္ ျဖတ္သန္းခဲ့သည့္ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားအရ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံတြင္ အေျခခံမူမ်ား ရရွိခဲ့ျခင္းသည္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကုိ ေရးဆြဲခဲ့သည့္ျဖစ္စဥ္မ်ား၊ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားႏွင့္ မတူညီေၾကာင္း၊ အလားတူ ေညာင္ႏွစ္ပင္ညီလာခံအား က်င္းပခဲ့သည့္ျဖစ္စဥ္မ်ား၊ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားႏွင့္ မတူညီေၾကာင္း၊ အမ်ဳိးသားညီလာခံအား ထုိစဥ္အခ်ိန္က တပ္မေတာ္အစုိးရက ဦးေဆာင္ ေခၚယူက်င္းပခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယခုက်င္းပသည့္ ၂၁ ရာစု ပင္လုံညီလာခံမွာမူ တစ္စုတစ္ဖြဲ႕တည္းက ေခၚယူက်င္းျခင္းမဟုတ္ဘဲ NCA သေဘာတူညီခ်က္အရ အစုအဖြဲ႕အားလုံး ပူးတြဲက်င္းပျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ႏွစ္ေပါင္းရွည္ၾကာစြာ ျဖစ္ပြားေနသည့္ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာအရင္းခံ ျပည္တြင္းစစ္ပဋိပကၡကုိ ေျဖရွင္းရန္အတြက္ NCA စာခ်ဳပ္သည္ အစိုးရႏွင့္တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ားၾကားရရွိသည့္ အျမင့္ဆုံး စာခ်ဳပ္တစ္ခုအျဖစ္ NCA ေရးထုိးထားသည့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္မ်ားဘက္က ယူဆထားၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ ျပည္တြင္းစစ္ပဋိပကၡအတြင္း ၂၁ ရာစုပင္လုံညီလာခံမွ ရလဒ္စတင္ထြက္ေပၚလာျခင္းသည္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ရန္ ပထမဆုံး ထြက္ေပၚလာသည့္ အေျခခံမူမ်ားလည္းျဖစ္သည္။

ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံအား တစ္ႏွစ္လွ်င္ အနည္းဆုံးႏွစ္ႀကိမ္က်င္း ပရန္ဆုံးျဖတ္ထားသျဖင့္ ထပ္မံက်င္းပမည့္ တတိယအႀကိမ္ အစည္းအေ၀းအား ဒီဇင္ဘာလအတြင္း က်င္းပရန္ အစုိးရဘက္က ဆႏၵရွိေသာ္လည္း အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ထပ္မံမက်င္းပႏုိင္မႈ အပါအ၀င္ အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဟု တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕မ်ားဘက္က ယူဆကာ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္းတြင္ က်င္းပရန္ အဆုိျပဳခဲ့ၿပီး ႏုိ၀င္ဘာ ၂၇ ရက္က ျပဳလုပ္သည့္ ေျခာက္ႀကိမ္ေျမာက္ JICM တြင္လည္း ၂၁ ရာစု တတိယ အစည္းအေ၀းအား လာမည့္ဇန္န၀ါရီလကုန္ပုိင္းတြင္ က်င္းပရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့သည္။

December 26, 2017














Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.